پرنوشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرنوشی
طبقه‌بندی بین‌المللی-۱۰R63.1
طبقه‌بندی بین‌المللی-۹783.5

پرنوشی (به انگلیسی: Polydipsia) یا استسقاء یعنی عطشی که حتی با نوشیدن بسی آب هم بر طرف نشود.

علل[ویرایش]

پرنوشی می‌تواند تظاهرِ تشخیصیِ دیابت و اغلب به عنوان یک نشانه اولیه باشد. این بیماری همچنین در موارد دیابت کنترل نشده مشاهده می‌شود، که بعضی اوقات نتیجه عدم پایبندی بیمار به داروهای ضد دیابت است.

علل: استسقاء بیماری می باشد که مایعات در شکم جمع می‌شود و مریض بسیار آب می نوشد. همه بدن متورم و سست می باشد. غذا درست هضم نمی‌شود و ادرار به رنگ سفید درمی‌آید، این بیماری زیادتر توأم با بیماری قلب و جگر می‌باشد. شکم متورم و بزرگ می باشد.

کم شدن مایعات بدن، عرق کردن زیاد، استفراغ، اسهال، تب، گُرگرفتگی، آفتاب سوختگی، رژیم غذایی، داروهای استروئیدی و احتمالا بیماری قند در بزرگسالان باشد، شخص مبتلا به این بیماری (تشنگی) عطش زیاد برای خوردن آب دارد.


برخی عوامل دیگر عبارتند از:

مسمومیت با آنتی کولینرژیک ها

  • پرنوشی روانی(اولیه)
  • افزایش اسمولاریتی مایع خارج سلولی.

درمان[ویرایش]

روش درمان عبارتست از تشخیص مرض اصلی و درمان آن مرض.

نقش روی[ویرایش]

ثابت شده که روی می‌تواند باعث کاهش تظاهرات پرنوشی شود، روی از طریق کاهش دفع مواد معدنی بدن، دفع مایعات را کاهش می‌دهد (با کاهش اسهال، باعث یبوست می‌شود) و باعث می‌شود بدن سدیم بیشتری را حفظ کند، همچنین باعث کاهش علائم پلی‌دیپسی است. بنابراین کمبود روی می تواند یک دلیل احتمالیِ پرنوشی باشد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Polydipsia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در آگوست ۲۰۱۹.