نایژه‌آوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نایژه‌آوایی
Gray961.png
.
آی‌سی‌دی-۱۰R09.8
آی‌سی‌دی-۹786.7

به صوت‌های کلامی که با انتقال از راه نایژه‌ها با گوشی پزشکی شنیده شود، نایژه‌آوایی یا برونکوفونی (انگلیسی: Bronchophony‎)[۱] می‌گویند.

نایژه‌آوایی هنگام سمع ریه‌ها با گوشی وقتی فرد معاینه‌شونده سخن بگوید، شنیده می‌شود و علت آن انتقال صوت تولید شده در حنجره از بافت متراکم ریه یا از روی قشر نازک مایع جنبی به جدار قفسه سینه است.

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب