آزمون دیکس-هالپیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آزمون دیکس-هالپیک
تشخیص پزشکی
ICD-9-CM95.46

آزمون دیکس-هالپیک (Dix-Hallpike test) (آزمون هالپیک)[۱]: (همچنین به عنوان آزمایش دیکس-هالپیک یا تست دیکس هالپیک یا مانور دیکس-هالپیک نامیده میشود) آزمایشی است که در کنار معاینه فیزیکی و شرح حال بالینی جهت تشخیص بیماری سرگیجه وضعیتی خوش خیم استفاده میشود.[۲]

تاریخچه: این آزمون در مقاله ای که توسط دیکس و هالپایک در ژوئن ۱۹۵۲ منتشر شد به طب بالینی معرفی گردید.[۱][۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ http://www.thebsa.org.uk/docs/RecPro/HM.pdf
  2. «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۳.
  3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1987487/