نبض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
معاینه نبض شریان رادیال

نبض یا به پارسی «رگ جنبنده» (که آنرا جنبیدن، زدن رگ و جستن رگ نیز می‌گویند) به جنبیدن رگ در اثر تپش قلب گفته می‌شود. معمولاً به دلیل تپنده بودن انقباض قلب، خون در سرخرگ‌های بزرگ به صورت تپشی حرکت می‌کند. هرگاه چنین سرخرگ به پوست نزدیک باشد (به ویژه اگر روی استخوان باشد) حرکت تپشی خون در سرخرگ را می‌توان با لمس احساس کرد که آن را «رگ جنبنده» گویند.

معروفترین سرخرگی که نبض آن را با لمس انگشت بررسی می‌کنند سرخرگ رادیال است ولی نبض‌های کاروتید و فمورال هم قابل بررسی هستند. معاینه نبض برای شمارش تپش قلب به کار می‌رود ولی نبض‌های خاصی در بیماری‌های مختلفی دیده می‌شوند.

نبض چگونه به وجود می آید؟[ویرایش]

قلب در هر ضربان ، یک بار خون را با فشار به درون سرخرگها می فرستد. خون متناسب با کار قلب بر دیواره سرخرگ ها فشار می آورد که در نتیجه آن قطر سرخرگ به طور متناوب کم و زیاد می شود. تنگ و گشاد شدن سرخرگ ها به صورت موجی در طول سرخرگ به حرکت در می آید. این وضعیت به صورت نبض در نقاطی از بدن احساس می شود که با استفاده از آن می توانیم تعداد نبض را اندازه گیری کنیم.

منابع[ویرایش]

  • لغتنامه دهخدا
  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • کتاب علوم تجربی پایه هفتم متوسطه اول