پرخوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرخوری (به انگلیسی: Polyphagia) به معنای گرسنگی مفرط یا افزایش اشتها است. در پزشکی این علامت در بیماری‌هایی همچون دیابت، سندرم کلین-لوین (Kleine-Levin)، سندرم ژنتیکی پرادرویلی و سندرم باردت بیدل (Bardet Biedl) دیده می‌شود. اصطلاح پرخوری (Binge) در گذشته در بین بیشتر مردم به معنی نوشیدن( مشروبات الکلی)  بیش از اندازه بوده است . امروزه این کلمه بیشتر به معنی خوردن بیش از اندازه است. این عمل در بسیاری از افراد در حد لغزش کمی در رژیم غذایی و یا کمی زیاده روی در خوردن و کاملاً بی ضرر است. هرچند در برخی از افراد ، این کار نشان دهنده  از بین رفتن جزئی یا کامل کنترل بر غذا خوردن است. پرخوری یک مشکل اساسی برای تمام مردم جهان است.[۱]

در ایران[ویرایش]

۵۰ درصد ایرانیان مبتلا به پرخوری هستند، بنابه گزارش آفتاب نیوز در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۹۳ معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با هشدار نسبت به اپیدمی چاقی در ایران، اعلام کرد، زنان ایرانی از زنان آمریکایی چاق تر هستند و مصرف بالای مواد غذایی مانند نان و برنج، عامل چاقی و شیوع دیابت در ایران است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. «پرخوری چیست؟ چه ویژگی هایی دارد؟». دکتر مجتبی کریمی. 2021-12-06. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی=، عدم تطابق|سال= / |تاریخ= را بررسی کنید (کمک); پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  2. «50 درصد ایرانیان مبتلا به پرخوری هستند». آفتاب. ۲۰۱۴-۱۰-۰۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۱۰-۰۴.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Polyphagia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در May ۲۰۱۳.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Polyphagia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در May ۲۰۱۳.