پرشنوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرشنوایی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصپزشکی گوش و حلق و بینی
آی‌سی‌دی-۱۰H93.2
دادگان بیماری‌ها29099
سمپD012001

درک غیرطبیعی از میزان بلندی صوت را پُرشنوایی (انگلیسی: Hyperacusis) یا تیزی شنوایی می‌گویند.

پرشنوایی معمولاً با کاهش شنوایی همراه نیست. شنوایی‌سنجی این بیماران معمولاً طبیعی گزارش می‌شود. در صورتی‌که کاهش شنوایی همراه با کاهش تحمل صدا باشد به آن رکروتمان (recruitment) می‌گویند.

افراد پرشنوا محدوده شنوایی باریکی دارند. به عنوان مثال فرد صدای زیر ۵۰ دسی بل را نمی‌شنود و صداهای بالای ۸۰ دسی بل برایش آزاردهنده است. وزوز گوش می‌تواند با پرشنوایی همراه باشد. گاهی این دو شکایت با هم بروز می‌کند و گاهی یکی مقدم بر دیگری تظاهر می‌یابد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. روزنامه پزشکی ایران بایگانی‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine. بازدید: ژانویه ۲۰۱۵.