پرشنوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرشنوایی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص پزشکی گوش و حلق و بینی
آی‌سی‌دی-۱۰ H93.2
دادگان بیماری‌ها 29099
سمپ D012001

درک غیرطبیعی از میزان بلندی صوت را پُرشنوایی (انگلیسی: Hyperacusis) یا تیزی شنوایی می‌گویند.

پرشنوایی معمولاً با کاهش شنوایی همراه نیست. شنوایی‌سنجی این بیماران معمولاً طبیعی گزارش می‌شود. در صورتی‌که کاهش شنوایی همراه با کاهش تحمل صدا باشد به آن رکروتمان (recruitment) می‌گویند.

افراد پرشنوا محدوده شنوایی باریکی دارند. به عنوان مثال فرد صدای زیر ۵۰ دسی بل را نمی‌شنود و صداهای بالای ۸۰ دسی بل برایش آزاردهنده است. وزوز گوش می‌تواند با پرشنوایی همراه باشد. گاهی این دو شکایت با هم بروز می‌کند و گاهی یکی مقدم بر دیگری تظاهر می‌یابد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. روزنامه پزشکی ایران. بازدید: ژانویه ۲۰۱۵.