شنوایی‌سنجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شنوایی سنجی (به انگلیسی: Audiometry) اندازه‌گیری میزان شنوایی با استفاده از دستگاه شنوایی‌سنج می‌باشد . نتیجه به شکل شنوایی‌نگاره (اودیوگرام) ثبت می‌شود .

شنوایی سنجی با تون خالص، متداولترین روش شنوایی سنجی در کلینیک به‌شمار می‌آید. با وجودیکه این روش قادر به تشخیص میزان، نوع، شکل، یک طرفه یا دو طرفه بودن و قرینگی کم شنوایی است، اما نمی‌تواند به طور دقیق، علت بروز آن را مشخص کند. شنوایی سنجی با محرکات گفتاری نیز روش دیگری از ارزیابی سیستم شنوایی است که می‌تواند در مورد میزان توانایی فرد در برقراری ارتباطات کلامی اطلاعات مفیدی در اختیار شنوایی شناس قرار دهد.

اغلب شنوایی سنجی‌ها در بسامد بین ۲۵۰ تا ۸۰۰۰ هرتز که محدوده اصلی شنوایی انسان است انجام می شوند .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Katz j، handbook of clinical audiology. ۶th edition; ۲۰۰۹