دستگاه ادراری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دستگاه ادراری
دستگاه ادراری.jpg
دستگاه ادراری بدن و اجزاء آن
جزئیات
لاتین systema urinarium
شناسه‌ها
واژگان آناتومی A08.0.00.000
FMA 7159
واژگان کالبدشناسی

دستگاه میزش (دستگاه ادراری) یکی از دستگاه‌های کالبد انسان و حیوانات است که برای دفع ادرار (میز) به کار می‌رود. این دستگاه از کلیه، میزنای، مثانه و پیشابراه تشکیل شده است. بخش انتهایی میزراه‌ها (مجاری ادرار) در جنس مذکر و مؤنث متفاوت می‌باشد.

این دستگاه شامل کلیه میزنای و مثانه می‌باشد ازجمله کارهای این دستگاه را می‌توان گفت دفع مواد زائد بدن تنظیم آب بدن و تنظیم نمک بدن است

کار دستگاه[ویرایش]

در هر ساعت کلیه‌های بدن انسان حدود ۷ لیتر مایع را از خون جدا می‌کنند این مایع را تصفیه کرده و مواد مفید و سودمند آن را به خون باز می‌گردانند و مواد مضر آن را از راه میزنای به مثانه می‌فرستد تا دفع شوند

ادرار[ویرایش]

ادرار مایعی است که ۹۵ درصد آن را آب تشکیل می‌دهد و ۵ درصد باقی‌مانده را مواد محلول و ماده‌ای به نام اوره که حاوی نیتروژن است تشکیل می‌دهد. ادرار توسط کلیه‌ها تولید می‌شود و حجم ادرار تولیدشده توسط هورمون‌ها تنظیم می‌شود اگر خون بیش از اندازه غلیظ شود غدهٔ هیپوفیز (تولیدکننده هورمون‌های کاهش ادرار(با نماد اختصاری ADH))این عمل باعث کم شدن حجم ادرار می‌شود و در دفع آب صرفه جویی می‌شود اگر خون رقیق باشد میزان تولید (ADH) کاهش و میزان تولید ادرار افزایش می‌یابد.[نیازمند منبع]

نام گذاری[ویرایش]

میختن (میزیدن) و گُمیختن در زبان فارسی دری به معنای ادرار کردن یا شاشیدن است و میز نیز به معنای ادرار یا همان شاش می‌باشد.[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]