قرنیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قرنیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
نگاره‌ای مختصر از چشم انسان. (قرنیه در بالا مرکز نشان داده شده‌است.)
شناسه‌ها
فهرست گری p.۱۰۷۰
دورلندز
/السویر
c_55/۱۲۲۵۹۵۵۹
واژگان آناتومی A15.2.02.012
اف‌ام‌اِی 58238
واژگان کالبدشناسی

قَرنیه لایهٔ نازک و شفافی است که در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر این پوشش حدود ۱۱ میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد.

قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید.

برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد.

نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر بصورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد.

ساختار قرنیه[ویرایش]

قرنیه از ۳ لایهٔ سلولی و دو غشا تشکیل شده‌است. این لایه‌ها از سطح قرنیه به عمق آن به ترتیب عبارت اند از:

بیماری‌های قرنیه[ویرایش]

عکس‌برداری از قرنیه، عنبیه و عدسی

بیماریهای قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژهٔ قرنیه عربی‌شدهٔ واژهٔ لاتین "cornea" به‌معنی بافت سفت (به انگلیسی: horny tissue) است.[۱]

منابع[ویرایش]