قرنیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قرنیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
نگاره‌ای مختصر از چشم انسان. (قرنیه (cornea) در بالا مرکز نشان داده شده‌است.)
شناسه‌ها
مشD003315
تی‌اِی۹۸A15.2.02.012
تی‌اِی۲6744
اف‌ام‌اِی58238

قرنیه (به انگلیسی: Cornea) لایهٔ نازک و شفافی است که در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر قرنيه 12-11 میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد.[نیازمند منبع] قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید.قرنیه را نمی‌توان عضوی از بدن دانست بلکه قسمتی از کرهٔ چشم است. [نیازمند منبع] برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد. نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر به صورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژهٔ قرنیه عربی‌شدهٔ واژهٔ لاتین کُرنیا "cornea" به‌معنی بافت سفت (به انگلیسی: horny tissue) است.[۱]

ساختار قرنیه[ویرایش]

قرنیه از ۳ لایهٔ سلولی و دو غشا تشکیل شده‌است. این لایه‌ها از سطح قرنیه به عمق آن به ترتیب عبارت اند از:

بیماری‌های قرنیه[ویرایش]

عکس‌برداری از قرنیه، عنبیه و عدسی

بیماری‌های قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • «ویکی‌پدیای فرانسوی». دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۹.