قرنیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قرنیه
Schematic diagram of the human eye en.svg
نگاره‌ای مختصر از چشم انسان. (قرنیه در بالا مرکز نشان داده شده‌است.)
شناسه‌ها
فهرست گری p.۱۰۷۰
دورلندز
/السویر
c_55/۱۲۲۵۹۵۵۹
واژگان آناتومی A15.2.02.012
اف‌ام‌اِی 58238
واژگان کالبدشناسی

قَرنیه لایهٔ نازک و شفافی است که در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر این پوشش حدود ۱۱ میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد.

قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید.

برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد.

نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر بصورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد.

ساختار قرنیه[ویرایش]

قرنیه از ۳ لایهٔ سلولی و دو غشا تشکیل شده‌است. این لایه‌ها از سطح قرنیه به عمق آن به ترتیب عبارت اند از:

بیماری‌های قرنیه[ویرایش]

عکس‌برداری از قرنیه، عنبیه و عدسی

بیماریهای قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

واژهٔ قرنیه عربی‌شدهٔ واژهٔ لاتین "cornea" به‌معنی بافت سفت (به انگلیسی: horny tissue) است.[۱]

منابع[ویرایش]