کمبود ویتامین ب۱۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کمبود ویتامین ب۱۲
Cyanocobalamin.svg
سیانوکبالامین
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص عصب‌شناسی
آی‌سی‌دی-۱۰ E53.8
آی‌سی‌دی-9-CM 266.2
دادگان بیماری‌ها 13905
مدلاین پلاس 000574
پیشنت پلاس کمبود ویتامین ب۱۲

کمبود ویتامین ب۱۲ که با نام هیپوکوبالامینمیا نیز شناخته می‌شود، به پایین بودن سطح ویتامین ب۱۲ در خون اشاره دارد. در این بیماری انواع مختلفی از نشانه‌ها و نشانگان‌ها ممکن است بروز کند از جمله کاهش توانایی فکر کردن و ایجاد تغییر در خصوصیات شخصیتی مثل افسردگی، زود رنج شدن، و روان‌پریشی. احساس‌های غیرطبیعی، تغییر کردن حرکات غیرارادی، و ضعیف شدن عملکرد ماهیچه‌ها ممکن است رخ دهد و همچنین احتمال التهاب زبان، کاهش توانایی چشایی، کم شدن گلبول‌های قرمز خون، افت عملکرد قلب و کاهش باروری وجود دارد. نشانگان کمبود ویتامین ب۱۲ در کودکان رشد ضعیف، نمو ضعیف و اختلالات حرکتی است. در صورت عدم درمان زودهنگام بعضی از علایم بیماری ممکن است همیشگی شوند.

نشانه‌ها و علایم[ویرایش]

نشانه‌های روانی[ویرایش]

کمبود ویتامین ب۱۲ می‌تواند سبب نشانگان‌های شیدایی، روان‌پریشی، خستگی، نقص حافظه، زودرنجی، افسردگی، ناهماهنگی حرکتی و تغییرات شخصیتی شود. در کودکان نشانه‌ها شامل زودرنجی، ناکامی، بی‌علاقگی، کم‌اشتهایی و واپسروی نموی است.

علت بروز[ویرایش]

  • ناکافی بودن میزان ویتامین ب۱۲ در وعده‌های غذایی. ویتامین ب۱۲ در محصولات دامی (تخم، گوشت، شیر) و بر اساس تحقیقات اخیر در بعضی از جلبک‌ها وجود دارد.
  • جذب ناقص انتخابی ویتامین ب۱۲ به دلیل کمبود فاکتور داخلی.

بیماریهای مختلف معدی مانند گاستریت‌های مزمن (تورم مزمن معده) و آتروفیک (کم‌خونی پرنیشیوز)، اعمال جراحی برداشتن کامل یا بخشی از معده، باعث عدم ترشح فاکتور داخلی گشته و کمبود ویتامین ب ۱۲ را نیز بدنبال دارند.

منابع[ویرایش]