افسردگی (حالت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از فردی که دچار افسردگی شده است
ویژگی‌های ظاهری فردی که دچار افسردگی شده است

افسردگی (به انگلیسی: Depression) یک حالت بی‌حوصلگی و گریز از فعالیت‌ها یا بی‌علاقگی است که می‌تواند بر روی افکار، رفتار، احساسات و احساس خوشی و تندرستی یک فرد تأثیر بگذارد.

افرادی که دارای حالت افسردگی هستند، می‌توانند احساس ناراحتی، عصبانیت، پوچی، نا‌امیدی، درماندگی، بی‌ارزشی، شرمساری یا بی‌قراری داشته باشند. ممکن است آنها اشتیاق خود در انجام فعالیت‌هایی که زمانی برایشان لذت‌بخش بوده از دست بدهند، نسبت به غذا بی‌میل و کم‌اشتها شوند، تمرکز خود را از دست بدهند، در به‌ خاطر سپردن جزئیات و تصمیم‌گیری دچار مشکل شوند، در روابط خود به مشکل برخورد کنند و به خودکشی فکر کرده، قصد آن را داشته باشند و حتی خودکشی کنند. افسردگی هم‌چنین ممکن است باعث بی‌خوابی، خواب بیش از حد، احساس خستگی و کوفتگی، مشکلات گوارشی، و یا کاهش انرژی شود.

افسردگی یکی از ویژگی‌های برخی از نشانگان[۱] روانی از جمله اختلال افسردگی اساسی است. اما ممکن است تا وقتی که در یک مدت زمان طولانی باقی نمانده باشد یک واکنش طبیعی به نظر برسد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. معادل فارسی واژه «سندروم»، فرهنگستان زبان و ادب فارسی.

منابع[ویرایش]