هخامنش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هَخامَنِش
شاه پارس
پیشینتاسیس پادشاهی پارس
پسینچیش پیش
درگذشته۶۵۰ پیش از میلاد
پارس
فرزند(ان)چیش پیش
خاندانهخامنشی

هَخامَنِش (درگذشته ۶۵۰ پیش از میلاد[۱]) نام کسی است که دودمان هخامنشی خود را به نام او می‌خواندند. واژه هخامنش معنای دارنده اندیشه راست را می‌رساند. وی نیای بزرگ هخامنشیان و سرپرست طایفه پاسارگادیان بوده باشد.

هخامنش توسط دیاکو پادشاه مادها به فرمانداری پارسه منصوب می‌شود و در حمله‌ای که تعدادی از جنگجویان پارسی علیه تعدادی از سربازان سناخریب پادشاه آشور ترتیب داده بودند سرکردگی آنان را بر عهده داشت. حکومت هخامنش در اَنشان درست در زمانی بود که طایفه دیگری از آریایی‌ها (مادها) در غرب ایران در حال تشکیل حکومت مقتدری بودند.

فرزندان و دیگر بازماندگان هخامنش سرانجام به تأسیس حکومت نیرومندی در آسیا موفق گردیدند که از ۵۵۹ ق. م تا سال ۳۳۰ ق. م دوام آورد. پس از هخامنش فرمانروایی اَنشان به فرزندش چیش‌پیش رسید.

خانواده[ویرایش]

هخامنش
نیای بزرگ
چیش‌پیش
شاه انشان و پارس
آریارمنه
شاه پارس
کوروش یکم
شاه انشان
آرشامه
شاه پارس
کمبوجیه یکم
شاه انشان
ویشتاسپ
شاهزاده
کوروش بزرگ
شاه ایران
داریوش بزرگ
شاه ایران
کمبوجیه دوم
شاه ایران
بردیا
شاهزاده
رکسانا
شاهدخت
آتوسا
شهبانو
خشایارشا یکم
شاه ایران
اردشیر یکم
شاه ایران
خشایارشا دوم
شاه ایران
داریوش دوم
شاه ایران
سغدیانه
شاه ایران
کوروش سوم
شاه آسیای صغیر
اردشیر دوم
شاه ایران
هوشتانه
شاهزاده
داریوش
شاهزاده
اردشیر سوم
شاه ایران
آرشام
شاهزاده
اردشیر چهارم
شاه ایران
داریوش سوم
شاه ایران
اسکندر
شاه ایران و یونان
استاتیرا
شاهدخت
آریابرزن
شاهزاده

منابع[ویرایش]

  • رضایی، دکتر عبدالعظیم، تاریخ ده هزار ساله ایران، تهران:اقبال، چاپ۱۶، ۱۳۸۴، جلد اول.

پیوند به بیرون[ویرایش]