زبان قبطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان قِبطی آخرین مرحله از زبان‌های مصری و از خانواده زبان‌های آفریقایی-آسیایی است. از سال ۲۰۰ میلادی تا سال ۱۱۰۰ میلادی در مصر زیاد تکلم می‌شده. پس از قرن ۱۷ میلادی این زبان دیگر تکلم نمی‌شود. دو گویشِ صَعیدی و بُحَیری این زبان از لحاظ تاریخی اهمیت بیشتری دارند. گویش صعیدی تا قرن یازدهم میلادی گویش غالب بود و گویش بحیری از قرن یازدهم باز گویش غالب بوده است. در قرن اول میلادی مصری‌ها برای نوشتن این زبان از خط یونانی سود جستند.[۱] اما پس از آن خط قبطی برای آن ایجاد شد که تفاوت‌هایی با الفبای یونانی داشت. شمار افرادی که امروزه به این زبان صحبت می‌کنند حدود ۳۰۰ نفر است. اکنون زبان قبطی زبان دینی اُرتدکسهای قِبطی است.[۲] این زبان بعد از اینکه مصر جزو ممالک اسلامی شد کم کم جای خود را به زبان عربی داد. به خاطر اینکه مهاجرت اعراب به آنجا آنچنان افزایش یافت که مصریان در آن مستهلک شدند و فقط اقلیتی که در دین مسیحی باقی‌ماندند، زبان قدیمی خود را نگه داشتند ولی بعد از مدتها آنان نیز زبان خویش را فراموش کرده‌اند و فقط روحانیونشان در معابد ، زبان قبطی را بکار می برند. این زبان با آثار بازمانده از زبان قدیم مصر اختلاف زیادی ندارد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Reintges, Chris H.(2004). Coptic Egyptian (Sahidic Dialect). Cologne: Rüdiger Köppe. ISBN 978-3-89645-570-3.
    • Wolfgang Kosack Der koptische Heiligenkalender. Deutsch - Koptisch - Arabisch nach den besten Quellen neu bearbeitet und vollständig herausgegeben mit Index Sanctorum koptischer Heiliger, Index der Namen auf Koptisch, Koptische Patriarchenliste, Geografische Liste. Christoph Brunner, Berlin 2012, ISBN 978-3-9524018-4-2.
    • Wolfgang Kosack Lehrbuch des Koptischen.Teil I:Koptische Grammatik.Teil II:Koptische Lesestücke, Graz 1974.
  2. نفرتيتى تتحدث.. « مدونة بصراحة
  3. لغت نامه دهخدا ، علی اکبر دهخدا ، موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران ، چاپ دوم از دوره ی جدید