اختراع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اختراع یا نوآوری به معنی هر دستگاه، فن‌آوری یا روشی است که همراه با نوآفرینی و نوکاری کردن باشد؛ به ایجاد کنندهٔ آن هم مخترع یا نوآور گفته می‌شود.

بر پایهٔ قوانین ایران «اختراع» عبارت است از نوآفرینی‌ای که کاربرد صنعتی یا کشاورزی داشته باشد و شامل مواد دارویی و نرم‌افزار نمی‌شود.^{[نیازمند منبع]}

[ویرایش] منبع

• فرهنگ واژهٔ دهخدا