نگاره

شکل ۱: پیاده‌سازی ژرفانمایی که تصویر را با موضوع ترکیب کرده‌است.

نگاره یا تصویر چیزی ثانوی است که انعکاس یا بازتابِ واقعیت یا حقیقت دیگری می‌باشد. تصویر در فرایند انتزاع و تجرید (شکل‌گیری مفاهیم و اندیشه)، برای فرد معنی پیدا می‌کند. نگاره‌ها می‌توانند دوبعدی یا سه‌بعدی باشند.

پیرامون واژه

میان واژه‌های عکس (یا رُخش) و تصویر (یا نگاره) تفاوت وجود دارد. تصویر نیز در انگلیسی image است.

پیشینه

تصویر از نخستین رسانه های گروهی میان انسان‌ها بوده‌است.

ویژگی‌ها

با نشانه‌شناسی تصویر، می‌توان ویژگی‌های یک تصویر را شناخت، اگر چه نظریات گوناگونی برای دستیابی به تصویر چون نظریهٔ اطلاع‌رسانی، نظریهٔ ریاضیات، نظریهٔ روانشناسی، نظریهٔ بیان و غیره وجود دارد.

نظریهٔ نشانه‌شناسی

در نظریهٔ نشانه‌شناسی، مهم‌ترین گزینه «دلالت» است و نه «احساسات هنری». در نظریهٔ نشانه‌شناسی، سخن از «شیوهٔ تولید معنای» نشانه است. یک نشانه در اصل یک نشانه نیست، مگر آن‌که «مبین ایده‌ها» باشد و در پندار افراد دریافت‌گر، «تاویلی» برانگیزد. بنابراین می‌توان گفت هر چیزی می‌تواند نشانه باشد، چرا که انسان‌ها از همان آغاز، شروع به تاویل محیط اطراف خود کردند.

نگاره ذهنی

«نگاره ذهنی» تصویری است که در نبود اشیا یا پدیده‌ها در ذهن وجود دارد. طرح آغازین هنرمندان معمولاً نخست در ذهن و پندارشان مجسم می‌شود و سپس شکل حقیقی به خود می‌گیرد.

منابع

• رزاقی، فرید، مج‍موعه طبقه‌بندی‌شده گرافیک، ته‍ران، کانون فرهنگی آموزش ، ۱۳۸۴.