سلول عصبی
سلول عصبی به همه گونههای سلولهای بافت عصبی گفته میشود. ولی گاهی منظور از یاخته عصبی، تنها نورونها میباشد که یکی از گونههای سلولهای عصبی میباشند.
سلول عصبی را دو دسته یاخته که از دید ساختاری کاملا ناهمسان هستند تشکیل میدهند این دودسته یاخته عبارتند از:
- سلولهای انگیزش پذیر (نورونها)
- سلولهای انگیزش ناپذیر (نوروگلیها در بر گیرنده:آستروسیتها، میکروگلیالها، و الیگودندروسیتها) و سلولهای شوان نام برد.
نورون ها، اصلیترین سلولهای عصبی هستند. این سلولها وظیفه ترارسانی دادههای عصبی را بردوش دارند. آنها این کار را از راه هدایت تکانههای الکتریکی انجام میدهند. نورونها از راه زائدههایی بنام دندریت دادهها را دریافت کرده و از راه زائدههای دیگری بنام آکسون دادهها را به یاخته سپسین ترارسانی میکنند. جسم سلولی نورونها، پریکاریون نام دارد.
این یاختهها تقسیم نمیشوند.
محتویات |
[ویرایش] ویژگیها
دارای بخش هایی بروی رشتهها (دندریت و آکسون) است که غلاف میلین نام دارد و جنس پروتئین و فسفولیپید است. نکته: قسمتهایی که غلاف میلین وجود ندارد گرههای رانویه نامیده میشوند. در رشتههای میلین دار پیام عصبی بسیار پرشتاب تر ترارسانی میشود. (به صورت جهشی)
دستگاه عصبی آدمی دارای بیش از ۱۰۰ میلیارد نورون است. سیگنالهای ورودی از راه سیناپسها وارد نورون میشوند. این سیناپسها بیشتر روی دندریتها هستند، ولی بر روی جسم سلولی نورون نیز وجود دارند. در انواعی از نورونها، ممکن است تا ۲۰۰ هزار تا از این ارتباطهای سیناپسی از رشتههای ورودی باشند.
[ویرایش] ساختار نورون
- یک قطبی: دندریت و آکسون آنها از یک نقطه جسم سلولی خارج میشود.
- دو قطبی: دندریت و آکسون آنها از دو نقطه جسم سلولی خارج میشود
- چند قطبی: دندریت و آکسون آنها از چند نقطه جسم سلولی خارج میشود.
[ویرایش] انواع از نظر کار
نورون ها را بر مبنای کارهای آنها میتوان به سه دسته بخش کرد[۱]:
- نورونهای حسی: نورونهای حسی از نوع آوران بوده و به محرکهای معینی که به سیستمهای حسی وارد میشوند (مثلاً نور، امواج صوتی، بساوایی یا پارهای از مواد شیمیایی) واکنش نشان میدهند.
- نورونهای حرکتی: نورونهای حرکتی از نوع وابران بوده و تکانههای الکتریکی را به سمتِ سلولهای ماهیچهای و یا غدهای هدایت میکنند و در دو مرحله به هدف حرکت میکنند. پیش گانگلیون(عصب اولیه) و پسگنگلیون(عصب ثانویه).
- نورونهای رابط: بیشتر نورونهای سامانه عصبیِ آدمی از نوعِ نورونهای میانجی هستند. همانگونه که از نام این نورونها میتوان پنداشت، وظیفهٔ نورونهای میانجی این است که پیامهای ورودی را از نورونهای حسی یا از نورونهای رابطِ دیگر دریافت کرده و در برابر تکانههایی به نورونهای حرکتی و یا دیگر نورونهای میانجی بفرستند.
در ساده ترین مثالِ فرضی، نورونِ حسی تکانهها (پیامهای عصبی) را به نورون میانجی میفرستد و آن نیز به نوبهٔ خود تکانهها را به نورونِ حرکتی ترارسانی میکند.
ترارسانی پیامها در نورونها از راه وجود اختلاف پتانسیل میان درون و بیرون نورون است. این اختلاف پتانسیل در هنگام آرامش در بیشترین میزان و نزدیک به ۷۰ میلی ولت است که هنگام برانگیختگی با باز شدن کانالها این اختلاف پتانسیل برای زمان کوتاهی صفر میشود و با برانگیختگی کنالهای سپسین در درازای عصب پیام انگیزش ترارسانی میشود.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- آرتور گایتون، جان ادوارد هال. «فیزیولوژی عصبی». در فیزیولوژی پزشکی گایتون. ترجمهٔ احمدرضا نیاورانی. سماط، ۱۳۸۶. شابک ۹۶۴-۵۷۸۹-۹۸-۲.
- تونی اسمیت، سو دیویدسن. مغز و سیستم عصبی. ترجمهٔ عباس تیرگانی، بیژن معصوم. نشر سنبله، ۱۳۸۴. شابک ۹۶۴-۳۹۲-۰۷۱-۲.
- پ. لاژه. بیولوژی و فیزیولوژی عصبی. ترجمهٔ علی حائری روحانی. انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۵.
- از کتابهای درسی دبیرستان - زیستشناسی و آزمایشگاه ۲ - فصل دوم
| این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |