عباس بن عبدالمطلب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عباس بن عبدالمطلب از تاجران عرب و برادر ناتنی عبدالله بن عبدالمطلب (پدر محمد پیامبر اسلام) بود.[۱]

عباسیان که از نوادگان عبدالله بن عباس پسر عباس بن عبدالمطلب هستند، نام خود را از او گرفته‌اند.[۱]

او در غزوهٔ بدر در برابر مسلمانان جنگید و اسیر شد و بعدتر آزاد شد. در فتح مکه اسلام آورد، و در غزوهٔ حنین در کنار مسلمانان جنگید.[۱]

عباس بن عبدالمطلب در سال هفتم پس از هجرت، میمونه، خواهر همسرش (لبابه بنت حارث) را به همسری محمد درآورد. مدرک محکمی دربارهٔ روابط نزدیک بین او و محمد پیش از این ازدواج موجود نیست و روایاتی که از حمایت او از محمد قبل از این واقعه سخن گفته‌اند، مشکوک‌اند. در طول حیاتش مسئولیت اداری‌ای بدو داده نشد. عباس بن عبدالمطلب در حدود سال ۳۲ هجری قمری در ۸۸ سالگی درگذشت.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Watt, W. Montgomery (1986). "al-ʿAbbās b. ʿAbd al-Muṭṭalib". Encyclopaedia of Islam I (2nd ed.). Leiden: E. J. Brill. pp. 8–9. ISBN 90-04-08114-3. 

منابع[ویرایش]