عباس بن عبدالمطلب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
عباس بن عبدالمطلب، برادر ناتنی عبدالله بن عبدالمطلب (پدر محمد پیامبر اسلام) و از تاجران عرب بود.
عباسیان که از نوادگان عبدالله پسر عباس بن عبدالمطلب هستند، نام خود را از او گرفتهاند.
او در غزوهٔ بدر در برابر مسلمانان جنگید و اسیر شد و بعدتر آزاد شد. در فتح مکه اسلام آورد، و در غزوهٔ حنین شجاعانه در کنار مسلمانان جنگید.
وی در سال هفتم پس از هجرت، میمونه، خواهر همسرش (لبابه بنت حارث) را به همسری محمد درآورد. مدرک محکمی دربارهٔ نزدیکی*[۱] وی با محمد پیش از این موجود نیست و روایاتی که از حمایت او از محمد قبل از این واقعه سخن گفتهاند، مشکوکاند.
در طول حیاتش مسئولیت ادارایای بدو داده نشد.
وی در حدود سال ۳۲ هجری قمری در ۸۸ سالگی درگذشت.
پانویس [ویرایش]
- ↑ rapprochement
منابع [ویرایش]
- Watt, W. Montgomery (1986). "al-ʿAbbās b. ʿAbd al-Muṭṭalib". Encyclopaedia of Islam. I (2nd ed.). Leiden: E. J. Brill. pp. 8–9. ISBN 90-04-08114-3.
|