استان (به اندونزیایی: provinsi یا propinsi) بالاترین نهاد دولتی محلی در اندونزی است. هریک از استانهای این کشور، دارای دولتی محلی به ریاست فرماندار و نیز قوهٔ مقننه هستند. فرماندار و نمایندگان محلی با رأی مردم به مدت ۵ سال انتخاب میشوند. هرکدام از استانهای اندونزی به چند منطقه و شهر تقسیم شدهاند. این استانها در ۷ گروه مختلف جغرافیایی قرار گرفتهاند.[۱]
در حال حاضر کشور اندونزی از ۳۳ استان تشکیل یافته که ۷ عدد آنها در سال ۲۰۰۰ تأسیس شدهاند. ۵ عدد از استانهای این کشور دارای وضعیت ویژهای هستند؛ به گونهای که استان آچه از قانون شریعت بهعنوان قانون منطقهای خود استفاده میکند؛ استان یوگیاکارتا همچون حکومتهای باستانی، دارای نظام سلطنتی است؛ استان پاپوآ روشهای مختلف توسعه را پیادهسازی میکند؛ استان پاپوآی غربی به اجرای توسعهٔ مستمر کمک میکند و استان جاکارتا منطقهٔ ویژهٔ پایتختی محسوب میشود.[۱]