جزایر بانگکا-بلیتونگ
| جزایر بانگکا-بلیتونگ Bangka–Belitung Islands |
|||
|---|---|---|---|
| — استان — | |||
| فرودگاه پانگکال پینانگ | |||
|
|||
| شعار: The same root, the same place | |||
| موقعیت جزایر بانگکا-بلیتونگ در اندونزی | |||
| مختصات: شرقی′۷°۱۰۶ جنوبی′۸°۲ / ۱۰۶٫۱۱۷غرب ۲٫۱۳۳شمالیمختصات: شرقی′۷°۱۰۶ جنوبی′۸°۲ / ۱۰۶٫۱۱۷غرب ۲٫۱۳۳شمالی | |||
| کشور | |||
| مرکز | پانگکال پینانگ | ||
| فرمانداری | |||
| • فرماندار | Eko Maulana Ali | ||
| مساحت | |||
| • جمعاً | ۱۸٬۷۲۴٫۷۴ km۲ (۷٬۲۲۹٫۶۶ sq mi) | ||
| جمعیت (۲۰۱۰) | |||
| • کل | ۱٬۲۲۳٬۰۴۸ | ||
| منطقه زمانی | WIB (یوتیسی ۷+) | ||
| گروه های نژادی | |||
| مذاهب | اسلام ۸۱.۸ درصد بودیسم ۸.۷ درصد کنفوسیانیسم ۵.۱ درصد پروتستانیسم با ۲.۴ درصد کاتولیسیزم ۱.۷ درصد هندویسم ۰٫۱درصد |
||
| وبگاه | www.babelprov.go.id | ||
جزایر بانگکا-بلیتونگ (به اندونزیایی: Kepulauan Bangka Belitung) یکی از استانهای اندونزی است.
محتویات |
جغرافیا [ویرایش]
این استان دو جزیرهٔ اصلی به نامهای «بانگکا» و «بلیتونگ» را شامل میشود.
همچنین چندین جزیرهٔ کوچکتر از آنها نیز در بخش شرقی جزیرهٔ سوماترا و بخش شمال شرقی استان سوماترای جنوبی واقع شدهاست.[۱]
تنگهٔ بانگکا جزیرههای سوماترا و بانگکا را از هم جدا میکند و تنگهٔ گاسپار جزیرههای بانگکا و بلیتونگ را از یکدیگر مستقل میسازد.
دریای چین جنوبی در بخش شمالی این استان، دریای جاوه در بخش جنوبی و جزیرهٔ بورنئو در بخش شرقی آن به وسیلهٔ تنگهٔ کاریماتا از جزیرهٔ بلیتونگ جدا میشود.[۱]
جزایر بانگکا-بلیتونگ پیشتر بخشی از استان سوماترای جنوبی بودهاست؛ اما در سال ۲۰۰۰ به همراه استانهای بانتن و گورونتالو مستقل شد.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۴ بالغ بر ۱٬۰۱۲٬۶۵۵ نفر بوده و پایتخت آن، شهر پانگکال پینانگ است.[۱]
اقتصاد [ویرایش]
جزایر بانگکا-بلیتونگ معادن بزرگی و مهمی را در خود جای داده و بزرگترین تولیدکنندهٔ حلب در سطح اندونزی بهشمار میرود. این استان همچنین کاغذ سفید تولید میکند.[۱]
مردم [ویرایش]
مالاییها با ۷۲ درصد، چینیها با ۱۲ درصد، جاوهایها با ۶ درصد، بوگینیها با ۳ درصد، مادوریها با ۱ درصد، از مهمترین گروههای قومی ساکن در جزایر بانگکا-بلیتونگ محسوب میشوند. زبانهای اندونزیایی و هاکا (شاخهای از چینی) از زبانهای رایج در این جزایر بهشمار میرود.[۱]
مذهب [ویرایش]
از لحاظ ترکیب مذهبی نیز مسلمانان با ۸۱٫۸ درصد، بوداییها با ۸٫۷ درصد، کنفوسیانیسمها با ۵٫۱ درصد، پروتستانها با ۲٫۴ درصد، کاتولیکها با ۱٫۷ درصد و هندوها با ۰٫۱ درصد، عمدهترین گروههای مذهبی را تشکیل میدهند.[۱]
تقسیمات [ویرایش]
جزایر بانگکا-بلیتونگ به ۶ منطقه (کابوپاتن) و یک شهر (کوتا) تقسیم شدهاست:[۱]
- بانگکا (مرکز: سونگایلیات).
- بانگکای غربی (مرکز: مونتوک).
- بانگکای جنوبی (مرکز: توبوآلی)
- بانگکای مرکزی (مرکز: کوبا).
- بلیتونگ (مرکز: تانجونگ پاندان).
- بلیتونگ شرقی (مرکز: مانگگار).
- پانگکال پینانگ (شهر).
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ جزایر بانگکا-بلیتونگ موجود است. |
منابع [ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون اندونزی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||||||||||