جزایر بانگکا-بلیتونگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جزایر بانگکا-بلیتونگ
Bangka–Belitung Islands
—  استان  —
فرودگاه پانگکال پینانگ

پرچم

نشان رسمی
شعار: The same root, the same place
موقعیت جزایر بانگکا-بلیتونگ در اندونزی
مختصات: ۲°۸′ جنوبی ۱۰۶°۷′ شرقی / ۲.۱۳۳° جنوبی ۱۰۶.۱۱۷° شرقی / -2.133; 106.117مختصات: ۲°۸′ جنوبی ۱۰۶°۷′ شرقی / ۲.۱۳۳° جنوبی ۱۰۶.۱۱۷° شرقی / -2.133; 106.117
کشور Flag of Indonesia.svg اندونزی
مرکز پانگکال پینانگ
فرمانداری
 • فرماندار Eko Maulana Ali
مساحت
 • جمعاً ۱۸٬۷۲۴٫۷۴ km۲ (۷٬۲۲۹٫۶۶ sq mi)
جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل ۱٬۲۲۳٬۰۴۸
منطقه زمانی WIB (یوتی‌سی ۷+)
گروه های نژادی
مذاهب اسلام ۸۱.۸ درصد
بودیسم ۸.۷ درصد
کنفوسیانیسم ۵.۱ درصد
پروتستانیسم با ۲.۴ درصد
کاتولیسیزم ۱.۷ درصد
هندویسم ۰٫۱درصد
وب‌گاه www.babelprov.go.id

جزایر بانگکا-بلیتونگ (به اندونزیایی: Kepulauan Bangka Belitung) یکی از استان‌های اندونزی است.

جغرافیا[ویرایش]

این استان دو جزیرهٔ اصلی به نام‌های «بانگکا» و «بلیتونگ» را شامل می‌شود.

هم‌چنین چندین جزیرهٔ کوچک‌تر از آن‌ها نیز در بخش شرقی جزیرهٔ سوماترا و بخش شمال شرقی استان سوماترای جنوبی واقع شده‌است.[۱]

تنگهٔ بانگکا جزیره‌های سوماترا و بانگکا را از هم جدا می‌کند و تنگهٔ گاسپار جزیره‌های بانگکا و بلیتونگ را از یک‌دیگر مستقل می‌سازد.

دریای چین جنوبی در بخش شمالی این استان، دریای جاوه در بخش جنوبی و جزیرهٔ بورنئو در بخش شرقی آن به وسیلهٔ تنگهٔ کاریماتا از جزیرهٔ بلیتونگ جدا می‌شود.[۱]

جزایر بانگکا-بلیتونگ پیش‌تر بخشی از استان سوماترای جنوبی بوده‌است؛ اما در سال ۲۰۰۰ به همراه استان‌های بانتن و گورونتالو مستقل شد.

جمعیت این استان در سال ۲۰۰۴ بالغ بر ۱٬۰۱۲٬۶۵۵ نفر بوده و پایتخت آن، شهر پانگکال پینانگ است.[۱]

اقتصاد[ویرایش]

جزایر بانگکا-بلیتونگ معادن بزرگی و مهمی را در خود جای داده و بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ حلب در سطح اندونزی به‌شمار می‌رود. این استان هم‌چنین کاغذ سفید تولید می‌کند.[۱]

مردم[ویرایش]

مالاییها با ۷۲ درصد، چینی‌ها با ۱۲ درصد، جاوهای‌ها با ۶ درصد، بوگینی‌ها با ۳ درصد، مادوری‌ها با ۱ درصد، از مهم‌ترین گروه‌های قومی ساکن در جزایر بانگکا-بلیتونگ محسوب می‌شوند. زبان‌های اندونزیایی و هاکا (شاخه‌ای از چینی) از زبان‌های رایج در این جزایر به‌شمار می‌رود.[۱]

مذهب[ویرایش]

از لحاظ ترکیب مذهبی نیز مسلمانان با ۸۱٫۸ درصد، بوداییها با ۸٫۷ درصد، کنفوسیانیسم‌ها با ۵٫۱ درصد، پروتستان‌ها با ۲٫۴ درصد، کاتولیک‌ها با ۱٫۷ درصد و هندوها با ۰٫۱ درصد، عمده‌ترین گروه‌های مذهبی را تشکیل می‌دهند.[۱]

تقسیمات[ویرایش]

جزایر بانگکا-بلیتونگ به ۶ منطقه (کابوپاتن) و یک شهر (کوتا) تقسیم شده‌است:[۱]

  • بانگکا (مرکز: سونگایلیات).
  • بانگکای غربی (مرکز: مونتوک).
  • بانگکای جنوبی (مرکز: توبوآلی)
  • بانگکای مرکزی (مرکز: کوبا).
  • بلیتونگ (مرکز: تانجونگ پاندان).
  • بلیتونگ شرقی (مرکز: مانگگار).
  • پانگکال پینانگ (شهر).


پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جزایر بانگکا-بلیتونگ موجود است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Bangka–Belitung Islands»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ اوت ۲۰۱۰).