سولاوسی مرکزی
| سولاوسی مرکزی Sulawesi Tengah Central Sulawesi |
|||
|---|---|---|---|
| — استان — | |||
|
|||
| موقعیت سولاوسی مرکزی در اندونزی | |||
| مختصات: ۱°۰۰′ جنوبی ۱۲۱°۰۰′ شرقی / ۱.۰۰۰° جنوبی ۱۲۱.۰۰۰° شرقیمختصات: ۱°۰۰′ جنوبی ۱۲۱°۰۰′ شرقی / ۱.۰۰۰° جنوبی ۱۲۱.۰۰۰° شرقی | |||
| کشور | |||
| مرکز | پالو | ||
| فرمانداری | |||
| • فرماندار | Bandjela Paliudju | ||
| مساحت | |||
| • جمعاً | ۶۸٬۰۸۹٫۸۳ km۲ (۲۶٬۲۸۹٫۶۳ sq mi) | ||
| جمعیت (۲۰۱۰) | |||
| • کل | ۲٬۶۳۳٬۴۰۲ | ||
| منطقه زمانی | WITA (یوتیسی ۸+) | ||
| گروه های نژادی | |||
| مذاهب | اسلام ۷۶.۶ درصد پروتستانتیسم ۱۷.۳ درصد مسیحیت ۳.۲ درصد هندویسم ۲.۷ درصد |
||
| وبگاه | sulteng.go.id/pub2/ | ||
سولاوسی مرکزی (به اندونزیایی: Sulawesi Tengah) یکی از استانهای اندونزی است که در بخش مرکزی جزیرهٔ سولاوسی واقع شدهاست.
محتویات |
جغرافیا[ویرایش]
این استان در تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۶۴ تأسیس شده و پایتخت آن، شهر پالو است.[۱]
سولاوسی مرکزی از سمت شمال به گورونتالو، از سمت جنوب به سولاوسی جنوبی و سولاوسی جنوب شرقی، از سمت شرق به ملوک و از سمت غرب به تنگهٔ ماکاسار محدود شده و ۶۸٬۰۳۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۲٬۰۶۶٬۳۹۴ نفر بودهاست.[۱]
مردم[ویرایش]
بوتونگها با ۲۳ درصد، بوگیسها با ۱۹ درصد، تولاکیها با ۱۶ درصد و موناها با ۱۵ درصد، از مهمترین گروههای قومی ساکن در سولاوسی مرکزی محسوب میشوند.
زبان و مذهب[ویرایش]
زبان اندونزیایی زبان رسمی این استان است و اکثر ساکنان پیرو ادیان مسیحیت، اسلام و هندوییسم هستند.[۱]
مناطق[ویرایش]
سولاوسی مرکزی به ۹ منطقه تقسیم شدهاست:[۱]
- جزیرهٔ بانگگای.
- منطقهٔ بانگگای.
- منطقهٔ بوول.
- منطقهٔ پاریگی موئوتونگ.
- منطقهٔ پوسو.
- منطقهٔ توجو اونا-اونا.
- منطقهٔ تولی-تولی.
- منطقهٔ دونگگالا.
- منطقهٔ مورووالی.
شهرها[ویرایش]
شهرهای بزرگ سولاوسی مرکزی عبارتند از:[۱]
- آمپانا.
- بانگگای.
- بونگکو.
- بوول.
- پاریگی.
- پالو.
- پوسو.
- تولی-تولی.
- دونگگالا.
- کولونوداله.
- لوووک.
پیوند به بیرون[ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ سولاوسی مرکزی موجود است. |
منابع[ویرایش]
| این یک نوشتار خُرد پیرامون اندونزی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
|||||||||||||||||||||||||
