کفرگویی

کفرگویی یا توهین به مقدسات شامل اقداماتی است که توهین به خدا، ادیان، شخصیت‌های مقدس در مذاهب مختلف را مد نظر دارد.

نجف دریابندری در خصوص این واژه می گوید:

مسیحیت

مسیحیت، توهین به مقدسات را محکوم می‌کند.^{[نیازمند منبع]} در انجیل مرقس ۳:۲۹ توهین به روح‌القدس گناهی نابخشودنی و ابدی دانسته شده است. توهین به مقدسات به عنوان جدی‌ترین گناه توسط کلیساها و شاخه‌های مختلف مسیحیت محکوم شده‌است.

انکیزیسیون، محکمه‌های بازجویی دینی و دادگاه‌های تفتیش عقاید بود که در سده سیزدهم میلادی توسط پاپ گرگوری نهم بنیان نهاده شد و در آن افرادی که متهم به جرایم مذهبی از جمله «الحاد» و «کفرگویی» بودند، محاکمه می‌شدند. در سده ۱۸ میلادی، محکمه‌های تفتیش عقاید در اغلب کشورها و قلمروهای اروپایی برچیده شد و در اسپانیا، ناپلئون بناپارت آن را از میان برد.

انگلستان تنها کشوری در سرتاسر قاره اروپا بود که در آن محکمه‌های انکیزیسیون تسلط پیدا نکرد. آخرین اعدام در بریتانیا به دلیل کفرگویی و توهین به مقدسات در سال ۱۶۹۷ اتفاق افتاده‌است.

اسلام

در اسلام، توهین به محمد، پیامبر اسلام کفرگویی تلقی می‌شود و فردی که چنین «جُرمی» را مرتکب شود، در بسیاری از کشورهای اسلامی با مجازات اعدام روبه‌رو می‌شود.

جستارهای وابسته

• ارتداد
• دشنام‌گویی
• قانون ممنوعیت توهین به مقدسات‏

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کفرگویی موجود است.

پانویس

Wikipedia contributors, "Blasphemy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 31, 2012).