التهاب مخاط بینی آلرژیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از رینیت آلرژیک)
پرش به: ناوبری، جستجو
رینیت
گرده انواع گوناگونی از گیاهان معمول می‌توانند باعث زکام آلرژیک شوند.
آی‌سی‌دی-۱۰ J30
آی‌سی‌دی-۹ 477
اُمیم 607154
دادگان بیماری‌ها ۳۱۱۴۰
مدلاین پلاس 000813
ای‌مدیسین ent/194 med/104, ped/2560
مؤسسه ملی سرطان التهاب مخاط بینی آلرژیک
سمپ D012221

رینیت آلرژیک (به انگلیسی: Allergic rhinitis) التهاب مخاط بینی است که در اثر واکنش ازدیاد حساسیتی ایجاد می‌شود. هنگامیکه فرد دارای سیستم ایمنی حساس شده آلرژنی مانند هیره، فستوک، گرده گل یا گردو غبار را تنفس می‌کند واکنش ازدیاد حساسیتی آغاز می‌شود. این واکنش در بینی به صورت آبریزش بروز پیدا می‌کند.

بیماری[ویرایش]

ترکیب پادتن با آلرژن موجب آزاد شدن میانجیهای شیمیایی مانند هیستامین و لکوترینها می‌شود. این میانجیها با افزایش نفوذپذیری مویرگهای اطراف و سایر واکنشهای شیمیایی موجب احتقان بینی و قرمزی، آبریزش بینی، خارش، تورم گلو وسایر علائم آلرژی می‌شوند. علائم از فردی به فرد دیگری متفاوت است. رینیت آلرژیک عارضه بسیار شایعی است و نزدیک به ۱۰٪ مردم از این مشکل رنج می‌برند.

گاه علائم به دنبال استنشاق پاک کننده‌های کلردار نیز به وجود می‌آیند. رینیت آلرژیک دراثر مصرف شیر گاو در نوزادان نیز دیده شده است. حمله آسم در بیماران مبتلا به این بیماری ۴ برابر بیشتر است. در مراحل پیشرفته بیماری ممکن است پولیپ بینی ایجاد شود. رینیت آلرژیک در نوزادان و شیرخواران نیز دیده می‌شود. افتراق آن با سرماخوردگی ساده در طول مدت بیماری (سرماخوردگی کمتر از یک هفته طول می‌کشد)، عامل بیماریزا، مسری نبودن و عود آن است. (تشخیص بر اساس شرح حال است).

انواع رینیت آلرژیک[ویرایش]

  • نوع حاد و فصلی: حساسیت فصلی یا تب یونجه که بیشتر در فصل بهار و اواخر تابستان به دنبال برخورد با دانه‌های گرده درختان، علف‌ها و گل‌ها علایم بیمای ایجاد می‌شود که چند هفته طول می‌کشد وسپس از بین می‌رود و سال بعد دوباره عود می‌کند.
  • انواع مزمن و همیشگی: در این نوع که رینیت آلرژیک غیر فصلی نیز نامیده می‌شود معمولاً شدّت علایم از نوع فصلی کمتر است. به دلیل اینکه عوامل آلرژی زا تقریباً همیشه در محیط زندگی بیمار وجود دارند بیماری در طول سال مرتّباً تکرار می‌شود ویا ممکن است علایم همیشه همراه بیمار باشد. این نوع می‌تواند ناشی از قارچ‌ها (Miteها)، گرد و غبار خانه، دود سیگار، خاکه گچ، روزنامه، مواد شوینده، پشم، پر، انواع خوراک همچون ماهی، توت فرنگی، تخم مرغ، خربزه وغیره و فضولات حیوانات خانگی باشد.

درمان[ویرایش]

با تست پوستی اغلب می‌توان آلرژن عامل ازدیاد حساسیت را یافت. درمان علامتی با آنتی هیستامینها (مانند دیفن هیدرامین و پرومتازین)، مقلدهای سمپاتیک (مانند سودو افدرین و فنیل افرین)، کرومولین سدیم، تئوفیلین و گاه استروئیدها (به خصوص افشانه بینی) است. توصیه به اجتناب از آلرژنها (حتی گاه فیلتر هوا) ضروری است. گاه با ایمونوتراپی و حساسیت زدایی بیمارن درمان می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  • دورلند فرهنگ پزشکی. تهران
  • ویکی‌پدیای انگلیسی Allergic rhinitis