پرش به محتوا

هیلدگارد فون بینگن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هیلدگارد بینگنی)

هیلدگارد بینگنی

تصویرسازی از کتاب اسکیویاس هیلدگارد (۱۱۵۱) که او را در حال دریافت وحی و دیکته کردن به معلمش ولمار نشان می‌دهد
باکره، دکتر کلیسا
زادهٔهیلدگارد فون بینگن
ح.1098
برمرسهایم فور در هوه، کنت‌نشین پفالتس، امپراتوری مقدس روم
درگذشتۀ۱۷ سپتامبر ۱۱۷۹ (۸۱ سال)
بینگن آن در راین، کنت‌نشین پفالتس، امپراتوری مقدس روم
تکریم‌شده درکلیسای کاتولیک، انگلیکان، برخی لوتریان‌ها
بئاتیفیه۲۶ اوت ۱۳۲۶ (تأیید رسمی کیش) توسط پاپ ژان بیست‌ودوم
قدیس‌شدن۱۰ مه ۲۰۱۲ (تأیید قدیسیتواتیکان توسط پاپ بندیکت شانزدهم
بارگاه اصلیسنت هیلدگارد، آیبینگن
بزرگداشت۱۷ سپتامبر

پیشینه فلسفی
آثار برجسته
دورهفلسفه قرون وسطی
حیطهفلسفه غرب
مکتبنوپلاطونی
علایق اصلی
الهیات عرفانی، پزشکی، گیاه‌شناسی، تاریخ طبیعی، موسیقی، ادبیات
ایده‌های چشمگیر
تمثیل عالم صغیر و عالم کبیر، تقدیر ابدی مسیح، ویریدیتاس، زبان ناشناخته، نظریه اخلاطی، نمایش اخلاقی

هیلدگارد فون بینگن (به آلمانی: Hildegard von Bingen)‌ (۱۰۹۸ میلادی – ۱۷ سپتامبر ۱۱۷۹ میلادی) که با نام حضرت هیلدگارد یا حکیمهٔ رودخانهٔ راین نیز شناخته می‌شود، نویسنده، آهنگ‌ساز و فیلسوف آلمانی که با چشم بستن بر تمایلات دنیوی، در کلیسای بندیکتین نقاش و علامه علوم بود.[۱]

هیلدگارد متون علمی و تخصصی گیاه‌شناسی و داروشناسی را به صورت نامه، ترانه‌های مذهبی و اشعار می‌نوشت و می‌سرود و احتمالاً نخستین نمایشنامه اخلاقی نوشته او است. او همچنین مدیریت نقاشی‌های مینیاتور درخشان را به عهده داشت.

هیلدگارد بینگنی، که با نام سیبیل راین نیز شناخته می‌شود، یک راهبه بزرگ بندیکتنی آلمانی و یک همه‌چیزدان بود که در مقام نویسنده، آهنگساز، فیلسوف، عارف، رویاپرداز و همچنین نویسنده و درمانگر پزشکی در کلیسای کاتولیک در طول سده‌های میانه میانه فعالیت می‌کرد.[۲][۳] او یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگسازان مونوفونی مذهبی و همچنین دارای بیشترین آثار ضبط شده در تاریخ مدرن است.[۴] تعدادی از پژوهشگران او را بنیان‌گذار تاریخ طبیعی علمی در آلمان می‌دانند.[۵]

صومعه هیلدگارد در دیسی‌بودنبرگ او را در سال ۱۱۳۶ به عنوان magistra ( مادر روحانی) انتخاب کرد. او صومعه‌های روپرتسبرگ را در سال ۱۱۵۰ و آیبینگن را در سال ۱۱۶۵ تأسیس کرد. هیلدگارد آثاری در زمینه‌های الهیات، گیاه‌شناسی و پزشکی،[۶] و همچنین نامه‌ها، سرودها و پاسخ‌سرودهایی برای آیین‌های دینی نوشت.[۳] او شعر می‌سرود و بر تذهیب‌های مینیاتوری در نسخه خطی روپرتسبرگ از اولین اثر خود، اسکیویاس نظارت داشت.[۷] سرودهای باقی‌مانده از هیلدگارد بیش از هر آهنگساز دیگری در کل قرون وسطی است و او از معدود آهنگسازان شناخته‌شده‌ای است که هم موسیقی و هم کلمات را خود نوشته است.[۸] یکی از آثار او، اردو ویرتوتوم[۹]، نمونه‌ای اولیه از درام مذهبی و احتمالاً قدیمی‌ترین نمایش اخلاقی باقی‌مانده است.[الف] او برای ابداع یک زبان فراساخته به نام لینگوا ایگنوتا[۱۰] مشهور است.

اگرچه تاریخ تقدیس رسمی او پیچیده است، اما نام او قرن‌ها در تقویم‌های منطقه‌ای کلیسای کاتولیک به عنوان قدیس فهرست شده است. در ۱۰ مه ۲۰۱۲، پاپ بندیکت شانزدهم آیین مذهبی هیلدگارد را در فرآیندی که به عنوان «تأیید قدیسیت» شناخته می‌شود، به کل کلیسای کاتولیک گسترش داد. در ۷ اکتبر ۲۰۱۲، او را به دلیل «قداست زندگی و اصالت آموزه‌هایش» به عنوان دکتر کلیسا[۱۱] معرفی کرد.[۱۲]

هیلدگارد بینگنی با نگاهی ریزبینانه به دیدگاه‌های مسلط فلسفی و کلامی زمانهٔ خویش می‌تاخت. در دورانی که او می‌زیست، کلیسا چنین القاء می‌کرد که زنان به اتکای نیروی خویش توانایی درک مسائل فلسفی را ندارند. هیلدگارد این اندیشه را به چالش می‌کشید.

مجموعهٔ نفیس آثار وی در زمینهٔ سکانس[۱۳] (تکرار یک قطعهٔ ملودیک در گام‌های مختلف) و همچنین «سرودهای روحانی»،[۱۴] جایگاهی خارج از سنت‌های موسیقی حاکم دارد. مجموعهٔ گرانبهای «سمفونی هارمونی الهامات آسمانی»[۱۵] دارای بیش از هفتاد سرود مذهبی و نیایشهای دلنشین است.

در میان زنان دهه‌های آخر کلیسای قرون وسطی، او بسیار مردمی و پرطرفدار بود؛ به‌خصوص ترانه‌های وی که به ۷۰–۸۰ قطعه می‌رسد، یکی از بیشترین اجراها را در میان آهنگ‌سازان قرون وسطی دارد. هیلدگارد حدود ۱۰۰ نامه، ۷۲ ترانه، ۷۰ شعر و ۹ کتاب نگاشت.[۱۶]

  1. Bennett, Judith M. and Hollister, Warren C. Medieval Europe: A Short History (New York: McGraw-Hill, 2001), 317.
  2. Bennett, Judith M.; Hollister, Warren C. (2001). Medieval Europe: A Short History. New York: McGraw-Hill. p. 317.
  3. 1 2 Worl, Gayle (1997-03-09). "WOMEN OF HISTORIC NOTE". The Washington Post (in American English). ISSN 0190-8286. Archived from the original on 7 April 2017. Retrieved 2023-11-22.
  4. Jones, Gaynor G.; Palisca, Claude V. (2001). Grout, Donald J(ay). Oxford Music Online. Oxford University Press. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.11845.
  5. Jöckle, Clemens (2003). Encyclopedia of Saints. Konecky & Konecky. p. 204.
  6. Campbell, Olivia (October 13, 2021). Abortion Remedies from a Medieval Catholic Nun(!) (Report). Archived from the original on 14 June 2022. Retrieved 15 October 2021 via JSTOR Daily.
  7. Burkholder, J. Peter; Palisca, Claude V.; Grout, Donald Jay (2006). Norton anthology of western music. New York: W. Norton. ISBN 9780393668179.
  8. Ordo Virtutum
  9. Lingua Ignota
  10. Doctor of the Church
  11. Pope Benedict XVI (7 October 2012). "Apostolic Letter Proclaiming Saint Hildegard of Bingen, professed nun of the Order of Saint Benedict, a Doctor of the Universal Church". www.vatican.va. Archived from the original on 8 September 2022. Retrieved 15 January 2021.
  12. sequence
  13. antiphons
  14. Symphonia armoniae caelestium revelationum
  15. Fox, Matthew. Illuminations of Hildegard of Bingen (New Mexico: Bear and Company, 1985), 6.
  1. برخی نویسندگان بدون هیچ مدرکی گمان کرده‌اند که اپرا ریشه‌ای دور در این قطعه دارد.
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().