شهدای شهر اترانتوی ایتالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بنای یادبود شهدای شهر اترانتوی ایتالیا

شهدای شهر اترانتو در جنوب ایتالیا، به ۸۱۳ نفر از ساکنان مسیحی شهر کوچک اترانتو در جنوب ایتالیا اطلاق می‌شود که در ۱۴ اگوست ۱۴۸۰ میلادی توسط ارتش مسلمان امپراتوری عثمانی (ترکیه کنونی) و به دلیل سرباز زدن از تغییر دین خود به اسلام، اعدام شدند. مورخان این اقدام را، اقدامی تنبیهی در مقابل افرادی می دانند که با مقاومت خود، زمینه را برای تقویت پادشاه ناپل در برابر مهاجمان مسلمان فراهم کردند.[۱] شجاعت این افراد نخستین بار در سال ۱۷۷۱ میلادی مورد ستایش قرار گرفت و در سال ۲۰۱۳ توسط پاپ فرانسیس شهید خوانده شدند.[۲]

شرح ماجرا[ویرایش]

قلعه اترانتو

در ۲۸ ژوئیه ۱۴۸۰ میلادی ارتش مجهز مسلمانان عثمانی در پشت دیوارهای شهر اترانتو مستقر شدند. شهر اترانتو دفاع همه‌جانبه‌ای را از شهر آغاز کردند ولی در مقابل بمباران توپخانه‌ای ارتش مسلمانان نتوانستند مقاومت کنند و بعد از یک روز عقب نشینی کردند و عثمانی‌ها بمباران خانه‌ها را آغاز کردند. عثمانی‌ها وعده اعتدال را در صورت تسلیم دادند ولی پاسخ مقامات شهر اترانتو این بود که هرگز تسلیم نخواهند شد و حتی کلید دروازه شهر را به داخل دریا انداختند و مسلمانان توپ باران را ادامه دادند. از شهر اترانتو، نماینده‌ای برای دریافت کمک به پادشاه در ناپل فرستاده شد. بعد از ۱۵ شبانه روزمحاصره و بمباران شهر، فرمانده مسلمانان ترک فرمان حمله را صادر کرد و دیوار شهر را خراب کردند و مسلمانان وارد شهر شدند. بر طبق مستندات تاریخی، ۱۲۰۰۰ نفر به قتل رسیده و ۵۰۰۰ نفر به بردگی گرفته شدند. به ۸۰۰ مرد قوی از ساکنان شهر اترانتو حق انتخاب بین اعدام و مسلمان شدن داده شد که کشیش شهر در پاسخ گفت: "این فرصت به ما داده شده است که بجنگیم و خود را فدا کنیم، همانگونه که مسیح (ع) برای ما به صلیب کشیده شد، اکنون ما باید برای او بمیریم " این جملات با تشویق سایر ۸۰۰ نفر مواجه شد. تمام ۸۰۰ نفر گردن زده شده و جنازه‌ها بر روی هم قرار داده شد. شهر یکسال بعد و در سال ۱۴۸۱ میلادی، باز پس گرفته شد و جمجمه کشته شدگان در محلی مقدس در کلیسا قرار داده شد.

اظهارات پاپ فرانسیس در مورد واقعه[ویرایش]

در ماه می ۲۰۱۳ پاپ فرانسیس بدون هیچ گونه درون مایه ضد اسلامی در سخنانش در میدان سن پیترو واتیکان و در مقابل ده‌ها هزار نفر، شجاعت کشته شدگان مسیحی را مورد ستایش قرار داد و آنها را الگویی برای افرادی خواند که در نقاط مختلف دنیا به خاطر اعتقاداتشان تحت آزار هستند تا "بدی را با خوبی پاسخ دهند". اگرچه پاپ از هیچ کشور خاصی نام نبرد، نگرانی‌هایی در مورد آزار جوامع مسیحیان در خاورمیانه و غرب و شرق قاره آفریقا وجود دارد.[۳]

ابهام در صحت تاریخی[ویرایش]

باتوجه به شاخ و برگی که به ماجرا داده شده است، برخی مورخان اعطای حق انتخاب بین اعدام و مسلمان شدن را زیر سؤال برده‌اند. برخی دیگر از مورخان مانند فرانسیسکو تاتو معتقدند اثری از داستان قتل‌عام مسیحیان در متون تاریخی آن زمان دیده نمی‌شود و این ماجرا چند دهه بعد از محاصره شهر اترانتو به متون تاریخی افزوده شده است. قدیمی ترین و قابل اعتمادترین متن تاریخی در این مورد اشاره به اعدام هشتصد تا هزار تن از نظامیان و غیرنظامیان و اسقف مسیحی دارد بدون اینکه به دلایل مذهبی اعدام‌ها اشاره‌ای داشته باشد. به نظر می‌رسد عده زیادی از مسیحیان هم به عنوان برده به خارج از ایتالیا منتقل شدند.[۴]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]