روابط ایران و بریتانیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از روابط ایران و انگلیس)
پرش به: ناوبری، جستجو
روابط ایران و بریتانیا
بریتانیا ایران
Iran United Kingdom Locator.svg
     بریتانیا      ایران

روابط ایران و بریتانیا از اوایل حکومت ادوارد ششم، در بریتانیا شکل گرفت.[۱] در برخی دوران از تاریخ ایران روابط دوجانبه میان دو کشور در بالاترین سطح قرار داشت. اما پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، روابط میان ایران و پادشاهی متحده دچار بحران و تشنج بوده‌است.[۲] در زمان دولت دهم ایران روابط دو کشور نسبت به سال‌های پیش از آن بیش از پیش به سردی گرایید. مناقشه بر سر برنامه هسته‌ای ایران و موضع‌گیری‌ها در مقابل بهار عربی از مهمترین دلایل این امر برشمرده می‌شود. به باور لبرخی تحلیلگران، حمله به سفارت بریتانیا در تهران که در سال ۲۰۱۱ رخ داد، موجب وخیمترین دوره روابط دوجانبه از زمان انقلاب ۱۳۵۷ شده است. اما این روابط دوجانبه از زمان روی‌کار آمدن دولت تدبیر و امید به مرور زمان مورد بازسازی قرار گرفت و دو دولت مایل به عادی‌سازی روابط هستند.[۳]

تاریخچه روابط[ویرایش]

در خلال سال‌های ۱۵۶۱ تا ۱۵۶۳ میلادی آنتونی جنکینسون نماینده شرکت انگلیسی مسکووی به دربار شاه تهماسب یکم صفوی سفر کرده و اقداماتی جهت برقراری روابط اقتصادی انجام می‌دهد.[۴]

پس از انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

تصویری از ساختمان سفارت ایران در لندن

اولین بحران در روابط ایران و انگلستان چند روز بعد از تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان خط امام پدید آمد. در این زمان بود که تعدادی دیگر از دانشجویان مزبور، به سفارت انگلستان حمله کرده بودند که با مداخل پلیس، موفق به ورود به سفارت نشدند. مدت کوتاهی بعد از این واقعه بود که برتانیا تصمیم به خروج کارمندان خود از تهران گرفت و سفارت سوئد را حافظ منافع خود در ایران اعلام کرد.[۵]

دومین بحران جدی در روابط دوجانبه مربوط به اشغال سفارت ایران در لندن بود که منجر به کشته‌شدن دو تن از کارمندان سفارت شد و دولت ایران، پلیس بریتانیا را به موجب کوتاهی در برخورد با مهاجمان که منجر به اشغال ۶ روزه سفارت و قتل کارمندان ایرانی آن بود، مقصر دانست.[۵]

در سال ۱۹۸۷ میلادی و در خلال جنگ ایران و عراق، تمامی کارکنان سفارت در پی تیرگی روابط ایران و پادشاهی متحده به لندن فراخوانده شدند و مجدداً سفارت سوئد حافظ منافع بریتانیا معرفی شد. در نوامبر ۱۹۸۸ میلادی، جفری هاو وزیر خارجه بریتانیا با علی‌اکبر ولایتی وزیر امور خارجه وقت ایران در مورد برقراری دوباره روابط دیپلماتیک به توافق رسید.[۶] در ۱۴ فوریه ۱۹۸۹ میلادی، آیت‌الله خمینی فتوایی برای قتل سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی و ناشر آثارش صادر کرد. دولت بریتانیا بار دیگر، تمامی کارکنان بریتانیایی را از ایران خارج نمود و سفارت به حالت نیمه تعطیل درآمد.[۶] ایران نیز در ۷ فوریه همان سال روابط خود را به حالت تعلیق درآورد. بریتانیا در ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ در اعتراض به به‌رسمیت شناختن ارتش جمهوری‌خواه ایرلند توسط ایران، تعدادی از دیپلمات‌های خود را فراخواند. در ۱۸ مه ۱۹۹۹ روابط دو کشور مجدداً تا سطح فعالیت وزراتخانه‌ها افزایش پیدا کرد.[۷]

شهرداری تهران در اقدامی سیاسی در سال ؟۱۳، نام «خیابان وینستون چرچیل» در جنب سفارت پادشاهی متحده در تهران را به نام «خیابان بابی ساندز»، تغییر نام داد.[۸] بابی ساندز، ملی‌گرای ایرلندی ضدانگلیسی و عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود.

تصویری از درب اصلی سفارت بریتانیا در تهران.

در سال ۱۹۹۰ میلادی و در پی تهاجم عراق به کویت، دولت بریتانیا تصمیم به برقراری مجدد روابط با ایران را لازم دانست. با برقراری دوباره روابط، تنش خاصی تا سال ۱۹۹۲ میلادی ایجاد نشد، تا آنکه بنابر حکم دادگاه میکونوس در آلمان، در خصوص دخالت مامورین امنیتی جمهوری اسلامی در قتل چهار مخالف کرد نظام جمهوری اسلامی در آلمان، کشورهای عضو اتحادیه اروپا از جمله دولت بریتانیا، سفرای خود را از ایران فراخواندند.[۶]

دولت خاتمی[ویرایش]

در پی انتخاب سید محمد خاتمی به ریاست جمهوری در ایران و آغاز دورانی جدید در روابط خارجی ایران، کشورهای عضو اتحادیه اروپا، سفرای خود را به ایران بازگرداندند. در سال ۱۹۹۹ میلادی و در جریان دیدار رابین کوک و کمال خرازی، وزرای امور خارجه وقت بریتانیا و ایران در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل، روابط سیاسی میان دو کشور، به سطح سفیر ارتقا پیدا کرد. سطح روابط از آن زمان تاکنون کاهش پیدا نکرده، اما چندین بار، بخصوص در مورد برنامه هسته‌ای ایران بحرانی شده‌است.[۹]

دولت احمدی‌نژاد[ویرایش]

با روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد در ایران و اوج‌گیری اختلافات بر سر برنامه هسته‌ای ایران، روابط سیاسی میان دو کشور تا حد زیادی دچار تنش شد. دولت بریتانیا در موضعی رسمی، برنامه هسته‌ای ایران را تهدیدی برای منطقه خاورمیانه خوانده‌است.[۱۰] در واکنش جمهوری اسلامی، برخورد بریتانیا را « «توطئه و اقدامات شیطنت‌آمیز انگلیس علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» می‌نامد.

در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی، اعلام شد که دولت بریتانیا یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار از دارایی‌های ایران را در راستای تحریم‌های بین‌المللی علیه برنامه‌های هسته‌ای ایران مسدود کرده‌است.[۱۱]

دستگیری ملوانان انگلیسی[ویرایش]

در سوم فروردین ۱۳۸۶، ۱۵ ملوان انگلیسی توسط نیروهای ایرانی در آب‌های خلیج فارس دستگیر شدند. پس از یک سری کشمکش، محمود احمدی‌نژاد روز پانزدهم فروردین در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که ملوانان انگلیسی مورد عفو قرار گرفته و بلافاصله پس از کنفرانس خبری او آزاد خواهند شد.[۱۲]

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸[ویرایش]

در پی اعتراضات سراسری مردم ایران نسبت به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، علی خامنه‌ای در مراسم نماز جمعه تهران، انگلستان را «خبیث‌ترین» دشمن کشور ایران خواند.[۱۳][۱۴] یک روز پس از سخنان علی خامنه‌ای، وزارت امور خارجه ایران دو دیپلمات ارشد سفارت بریتانیا در تهران را اخراج کرد و در واکنش بریتانیا نیز، در تاریخ ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی، دو دیپلمات شاغل در سفارت ایران در لندن را از کشورش اخراج کرد.[۱۵]

در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی، نه تن از کارکنان ایرانی سفارت بریتانیا در تهران به اتهام «دست‌داشتن در شورش‌های پس از انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری ایران»، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شدند.[۱۶][۱۷][۱۸] در واکنش وزارت امور خارجه بریتانیا، اتهام «دست‌داشتن در ناآرامی‌های ایران» را رد کرد.[۱۹] در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۹ میلادی، آخرین کارمند ایرانی سفارت بریتانیا به نام حسین رسام، که به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» در زندان اوین تهران به سر می‌بُرد، با قید وثیقه آزاد شد.[۲۰][۲۱] دانشگاه آکسفورد در اقدامی سیاسی اقدام به اعطای بورسیه تحصیلی ندا آقاسلطان به دانشجویان فلسفه این دانشگاه نمود. مقامات این دانشگاه اعلام کرده‌اند منابع مالی این بورسیه‌ها بوسیله دو نفر تأمین و در اختیار آنها قرار داده شده است.[۲۲]

در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۰ میلادی، وب‌گاه سفارت بریتانیا در ایران، به مناسبت روز جهانی حقوق بشر[۲۳] یادداشت انتقادآمیزی در مورد وضع حقوق بشر در ایران را به قلم سایمون گَس، سفیر بریتانیا در تهران را منتشر کرد.[۲۴] در واکنش وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، سایمون گَس را به وزارت امور خارجه ایران احضار کرد[۲۵] و نیز تظاهراتی در مقابل سفارت بریتانیا در تهران، از سوی «بسیج دانشجویی» انجام گرفت.[۲۴] هم‌چنین شماری از مقام‌های ایرانی و گروهی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی خواستار «اخراج سفیر انگلیس از تهران و کاهش سطح روابط سیاسی» با این کشور شدند.[۲۳] کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی نیز خواستار «تجدید نظر دولت محمود احمدی‌نژاد در روابط با پادشاهی متحده و کاهش احتمالی سطح و حتی تعلیق این روابط شد.[۲۶]

در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۹۰ وزیر دارائی بریتانیا اعلام کرد: به دلیل اینکه بانک مرکزی ایران در خدمت عملیات بانکی برای گسترش فعالیت‌های هسته‌ای بوده‌است، دولت بریتانیا آن را تحریم می‌کند و کلیه مبادلات بانکی را با ایران تعطیل می‌نماید.[۲۷]

رای موافق مجلس ایران به کاهش روابط با بریتانیا[ویرایش]

نمایندگان مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱ با رأی بالا دستگاه دیپلماسی ایران را موظف کردند ظرف دو هفته روابط سیاسی با دولت بریتانیا را به سطح کاردار و روابط بازرگانی با این کشور را به حداقل ممکن برساند. این مصوبه در صحن مجلس مخالفانی داشت اما مخالفان آن خواستار قطع کامل روابط با بریتانیا بودند. پس از تصویب دو فوریت طرح کاهش روابط ایران با بریتانیا در جلسه قبلی مجلس، نمایندگان با ۱۷۹ رأی موافق، ۴ رأی مخالف و ۱۱ رأی ممتنع از مجموع ۲۰۶ رأی گرفته شده، به کلیات این طرح رأی دادند و در ادامه نیز پس از بحث و تبادل نظر دربارهٔ پیشنهادهای مختلف از جمله در مورد قطع کامل روابط با این کشور، سرانجام بدون این که پیشنهادی به تصویب برسد ماده واحده و جزئیات این طرح نیز با ۱۷۱ رأی موافق، سه رأی مخالف و ۷ رأی ممتنع، از مجموع ۱۹۶ به تصویب رسید. در ماده واحده این طرح وزارت امور خارجه موظف شده ظرف دو هفته روابط سیاسی را با دولت بریتانیا به سطح کاردار تنزل دهد و روابط اقتصادی و بازرگانی را نیز به حداقل ممکن برساند.[۲۸]

به گزارش بی‌بی‌سی، وزارت امور خارجه دولت بریتانیا از تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی ایران برای کاهش روابط با دولت بریتانیا ابراز تاسف کرده‌است. وزرات امور خارجه بریتانیا در این بیانیه افزود: اگر دولت ایران بر این مبنا اقدام کند ما در مشورت با شرکای بین‌المللی‌مان به شکلی قاطعانه به آن پاسخ خواهیم داد.[۲۹]

در تاریخ ۰۷ آذر ۱۳۹۰ طرح کاهش روابط با بریتانیا، توسط مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان ایران تصویب شد و بر اساس این طرح حکومت ایران موظف به کاهش روابط با بریتانیا تا سطح کاردار شد.[۳۰]

حمله به سفارت بریتانیا[ویرایش]

در تاریخ ۰۸ آذر ۱۳۹۰ گروهی از معترضان ایرانی که در مقابل سفارت بریتانیا در خیابان فردوسی تهران تجمع کرده بودند، وارد ساختمان سفارت شده‌اند و پرچم بریتانیا را پایین کشیدند و معترضان بعضی مدارک را از درون ساختمان سفارتخانه به بیرون پرتاب کرده‌اند.[۳۱] پیرو حادثه رویداده و بعد از مهلت ۴۸ ساعته بریتانیا به دیپلماتهای ایرانی برای ترک خاک این کشور، تمامی کارکنان سفارت‌خانه ایران در لندن با یک پرواز و در ساعت ۲:۴۰ بامداد روز شنبه ۱۲ آذر وارد فرودگاه مهرآباد شدند. عده‌ای با حضور در فرودگاه از آنان استقبال کردند.[۳۲]

تعیین دفتر حافظ منافع[ویرایش]

به موجب مشکلاتی که برای اتباع مقیم دو کشور در سال ۲۰۱۲ پدید آمد که ناشی از فعالیت مناسب سفارتخانه‌های دو کشور در کشور مقابل بود، از ژانویه ۲۰۱۲ بر اساس توافقات بعمل آمده قرار شد با کمک گرفتن از کشورهای دیگر، منافع دو کشور تأمین شود. بر این اساس ایران عمان را به عنوان حافظ منافع خود در بریتانیا معرفی کرد و در مقابل بریتانیا نیز سوئد را معرفی نمود.[۳۳]

دولت روحانی[ویرایش]

با انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس دولت یازدهم ایران، وزارت امور خارجه بریتانیا همراه با وزارت‌خانه‌های امور خارجه اغلب کشورهای اروپایی، ضمن تبریک این پیروزی، ابراز امیدواری جهت بهبود روابط با ایران را مطرح کردند.[۳۴] در روزهای نخستین ریاست جمهوری حسن روحانی، دیوید کامرون با ارسال نامه‌ای به وی ابراز امیدواری کرد روابط تهران ـ لندن در دولت جدید بهبود یابد.[۳۵]

همزمان با بروز نشانه‌هایی مبنی بر گرم‌شدن مجدد روابط ایران و بریتانیا، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل با برقراری تماس‌هایی با مقامات بریتانیا سعی کرد به آنها بقبولاند برقراری مجدد رابطه دیپلماتیک با ایران به نفع بریتانیا نیست و باید از اینکار بر حذر باشند.[۳۶]

پس از گذشت بیش از یک دهه از آخرین تماس تلفنی یک نخست وزیر بریتانیا (تونی بلر) و محمد خاتمی، در تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۹۲ (۱۹ نوامبر ۲۰۱۳) دیوید کامرون و حسن روحانی با هم صحبت کردند. گزارش شد که این دو مقام اجرایی بریتانیا و ایران در خصوص روابط دو جانبه، برنامه هسته‌ای ایران و درگیری‌های سوریه گفتگو کردند.[۳۷]

نخستین دیدار سران ایران و بریتانیا از زمان انقلاب[ویرایش]

در ۲ مهر ۱۳۹۳ (۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴) برای نخستین بار از زمان انقلاب بهمن ۱۳۵۷، رئیس جمهور ایران (حسن روحانی) و نخست وزیر بریتانیا (دیوید کمرون) با یکدیگر دیدار و گفتگو کردند. ملاقات حسن روحانی و دیوید کامرون در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک رخ داد. یک روز پیش از این وبسایت تایمز بریتانیا، انگیزه آقای کامرون از این دیدار را فراهم کردن «تضمین بیشتر» برای شکل دهی ائتلافی فراگیر در نبرد با گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) عنوان کرد.[۳۸]

بازگشایی سفارت دو کشور[ویرایش]

پس از انعقاد توافق هسته‌ای برجام، در ۱ شهریور ۱۳۹۴، سفارت بریتانیا در تهران با حضور فیلیپ هموند، وزیر خارجه بریتانیا بازگشایی شد. همزمان با آن، سفارت ایران در لندن نیز با حضور افراد مختلفی از جمله اعضای هیئت دوستی ایران و بریتانیا، بازگشایی شد.[۳۹]

گاهشمار روابط ایران و بریتانیا[ویرایش]

  • ۱۵۶۱ تا ۱۵۶۳: آنتونی جنکینسون نماینده شرکت انگلیسی مسکووی به دربار شاه تهماسب یکم صفوی سفر کرده و اقداماتی جهت برقراری روابط اقتصادی انجام می‌دهد.[۴]
  • ۱۸۲۱ : اولین هیئت نمایندگی ثابت بریتانیا در تهران، در باغ الچی بازار قدیم در تهران مستقر شد.[۴۰]
  • دهه ۱۸۶۰ : ازدحام جمعیت و شرایط نامناسب بهداشتی، دولت را مجبور به انتخاب مکانی مناسب‌تر کرد. به این منظور سایت فردوسی در شمال حومه وسیعی از محله‌های قدیمی با هزینه ۲۰٬۰۰۰ تومان (در حدود ۸۰۰۰ پوند) خریداری شد.[۴۰]
  • ژوئن ۱۸۷۶: ساخت بناهای جدید سفارتخانه بریتانبا در تهران به پایان رسید. احداث این بناها به جیمز وایلد سپرده شده بود که معماری با تجربه و سابقه کار در خاورمیانه بود. او برنامه‌ریزی کرده بود ساخت ساختمان را تا سال ۱۸۷۱ به پایان برساند، اما یک سری از حوادث موجب شد که تا ژوئن ۱۸۷۶ به طول انجامد.[۴۰]
  • ۱۹۰۶: معروف‌ترین وقایع تاریخی مرتبط با سفارت انگلیس در ایران مربوط به پناهندگی و بست نشستن افراد مختلف در این سفارتخانه است که در ژوئیه / اوت ۱۹۰۶ در خلال مبارزات مشروطه به وقوع پیوست. حدود ۱۲ تا ۱۶ هزار تن از مردم تهران در آنجا تحصن کردند و در نتیجه زندگی در شهر فلج شد و مظفر الدین شاه مجبور به صدور فرمان مشروطیت معروف خود در ۵ اوت ۱۹۰۶ و اعطای قانون اساسی و مجلس شورای ملی به مردم شد.[۴۰]
  • ۱۹۴۱: پس از حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی و درحالی که ایران در جنگ جهانی دوم اعلام بی‌طرفی کرده بود، از بیم تجارت و روابط گسترده رضا شاه با آلمان نازی، انگلستان و روسیه به طور مشترک ایران را اشغال کردند و انگلستان، رضا شاه را مجبور به کناره گیری از سلطنت کرد.[۴۱]
  • ۱۹۴۶: به دنبال تلاش‌های مقامات آمریکا به استناد بندهایی از منشور ۱۹۴۲ آتلانتیک مبنی بر منع گسترش استعماری پس از جنگ، انگلستان و نیروهای روسی ایران را ترک کردند.[۴۱]
  • ۱۹۵۱: دولت ایران شرکت نفت انگلیس- ایران را ملی کرد.[۴۲] و در پی این عمل بریتانیا ایران را تحریم می‌کند و برای تجدید نظر از آمریکا کمک می‌خواهد.[۴۱]
  • ۱۹۵۳: دولت محمد مصدق، نخست وزیر وقت ایران در کودتایی که تحت حمایت بریتانیا و آمریکا قرار داشت، سرنگون شد.[۴۲]
  • ۱۹۷۹: چند روز پس از تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان خط امام، تعدادی دیگر از دانشجویان مزبور، به سفارت انگلستان حمله کردند که با مداخله پلیس، موفق به ورود به سفارت نشدند و اولین بحران جدی در روابط ایران و انگلستان پس از انقلاب رقم خورد.[۵]
  • ۱۹۷۹: دومین بحران در روابط دوجانبه مربوط به اشغال سفارت ایران در لندن بود که منجر به کشته‌شدن دو تن از کارمندان سفارت شد و دولت ایران، پلیس بریتانیا را به موجب کوتاهی در برخورد با مهاجمان که منجر به اشغال ۶ روزه سفارت و قتل کارمندان ایرانی آن بود، مقصر دانست.[۵]
  • ۱۹۷۹: در پی وقوع انقلاب اسلامی ایران، بریتانیا سفارت خود در تهران را تعطیل کرد و دیپلمات‌هایش را به دفتر حفاظت منافع بریتانیا در سفارت سوئد منتقل کرد.[۴۲]
  • ۱۹۸۱: جمهوری اسلامی ایران یکی از مهم‌ترین خیابان‌های تهران که در رژیم پهلوی به نام چرچیل شناخته می‌شد و در اصلی سفارت انگلیس از آنجا باز می‌شد را به خیابان بابی ساندز تغییر داد. همین مسئله باعث شد تا سفارت در اصلی را ببندد و دری را که از خیابانی دیگر به سفارت راه دارد محل اصلی ورود و خروج قرار دهد.[۴۳]
  • ۱۹۸۸: سفارت بریتانیا در تهران مجدداً بازگشایی شد.[۴۲]
  • فوریه ۱۹۸۹: روح‌الله خمینی فتوای قتل سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی را به اتهام ارتداد علیه اسلام صادر کرد. این موضوع به قطع روابط دیپلماتیک ایران و بریتانیا منجر شد.[۴۲]
  • سپتامبر ۱۹۹۰: روابط دو کشور مجدداً برقرار شد اما در سطح کاردار محدود ماند.[۴۲]
  • مه ۱۹۹۷: محمد خاتمی رئیس جمهور ایران شد و روی کار آمدن او به تلاش‌هایی برای عادی سازی روابط میان دو کشور منجر شد.[۴۲]
  • ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ بریتانیا در اعتراض به به‌رسمیت شناختن ارتش جمهوری‌خواه ایرلند توسط ایران، تعدادی از دیپلمات‌های خود را فراخواند.[۷]
  • سپتامبر ۱۹۹۸: روابط با بریتانیا به سطح سفیر برگشت. این پس از آن بود که دولت خاتمی موافقت کرد از ترغیب مسلمانان برای اجرای فتوای قتل سلمان رشدی خودداری کند.
  • ژانویه ۲۰۰۰: کمال خرازی، وزیر خارجه ایران، از لندن دیدار کرد.[۴۲]
  • سپتامبر ۲۰۰۱: جک استرا، نخستین وزیر خارجه بریتانیا بود که از سال ۱۹۷۹ به ایران سفر کرد. آن سفر به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای ایجاد ائتلافی علیه طالبان در افغانستان انجام شد. آقای استرا پس از آن سه بار دیگر نیز عازم ایران شد.[۴۲]
  • فوریه ۲۰۰۲: روابط رو به بهبود بریتانیا با ایران پس از آنکه ایران، دیوید ردووی را به عنوان سفیر جدید بریتانیا رد کرده و او را جاسوس خواند، متحمل ضربه‌ای عمده شد.[۴۲]
  • ژوئن ۲۰۰۳: در خلال نگرانی‌های فزاینده بین‌المللی در این مورد که ایران ممکن است در صدد تولید سلاح‌های هسته‌ای باشد، بریتانیا ایران را ترغیب کرد درهای مراکز هسته‌ای خود را به روی بازرسی‌های دقیق تر بگشاید.[۴۲]
  • ۲۱ اوت ۲۰۰۳: مقام‌های بریتانیایی هادی سلیمان پور، دیپلمات ایرانی را که از سوی آرژانتین در ارتباط با اتهامات تروریستی تحت تعقیب است، بازداشت کردند. ایران خواستار آزادی فوری آقای سلیمان پور و عذرخواهی دولت بریتانیا شد.[۴۲]
  • ۲۷ اوت ۲۰۰۳: علی آهنی، معاون وزارت خارجه ایران، برای ملاقات با جک استرا به بریتانیا سفر کرد. آقای استرا گفته بود نمی‌تواند در مسائل قضائی دخالت کند. ایران گفت امیدوار است کار به فراخوانی سفرا از پایتخت‌های متقابل نکشد، اما افزود که همه گزینه‌های قانونی و دیپلماتیک مد نظر است.[۴۲]
  • سپتامبر ۲۰۰۳: ایران سفیر خود را «برای رایزنی» از لندن فراخواند و در تهران گلوله‌هایی به سوی سفارت بریتانیا شلیک شد.[۴۲]
  • نوامبر ۲۰۰۳: ایران پس از میانجیگری وزیران امور خارجه بریتانیا، آلمان و فرانسه گفت برنامه غنی سازی اورانیوم را به حال تعلیق درمی‌آورد و اجازه بازرسی‌های سرزده از تأسیسات اتمی اش را به سازمان ملل می‌دهد.[۴۲]
  • مه ۲۰۰۴: یک رشته تظاهرات پی در پی، بیرون سفارت بریتانیا در تهران انجام شد که طی آن تظاهرکنندگان از نیروهای آمریکایی و بریتانیایی به دلیل نبرد در نزدیکی شهرهای مقدس شیعه در عراق انتقاد کردند.[۴۲]
  • ۱۸ ژوئن ۲۰۰۴: بریتانیا، آلمان و فرانسه پیش نویس قطعنامه‌ای را در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تنظیم کردند که در آن ایران به دلیل همکاری نکردن با بازرسی‌های آژانس «مذمت» شد.[۴۲]
  • ۲۱ ژوئن ۲۰۰۴: هشت ملوان بریتانیایی پس از آنکه ظاهراً قایق آنها در نزدیکی مرز عراق در آب‌های ایران سرگردان شده بود، توسط نیروی دریایی ایران بازداشت شدند. آنها سه روز بعد در پی مذاکره دیپلمات‌های بریتانیایی با مقام‌های ایرانی آزاد شدند.[۴۲]
  • ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۵: دانشجویان در ایران در اعتراض به نحوه عملکرد بین‌المللی نسبت به برنامه اتمی ایران، به سوی سفارت بریتانیا در تهران سنگ و کوکتل مولوتف پرتاب کردند.[۴۲]
  • ۱۵ اکتبر ۲۰۰۵: انفجارهایی در شهر اهواز در جنوب غربی ایران باعث مرگ چهار نفر شد. ایران عوامل اطلاعاتی بریتانیا را در این مورد متهم کرد. بریتانیا این اتهام را رد کرد.[۴۲]
  • ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶: ایران گفت بمبگذارانی که هشت نفر را در بمبگذاری‌های دیگر در اهواز کشتند، با سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا ارتباط داشتند.[۴۲]
  • ۱۳ نوامبر ۲۰۰۶: تونی بلر، نخست وزیر بریتانیا در یک سخنرانی تأکید کرد که نگرش بریتانیا نسبت به ایران ملایم تر نشده است.[۴۲]
  • ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶: شورای امنیت سازمان ملل با تصویب یک قطعنامه، تحریم‌هایی را به خاطر برنامه اتمی ایران بر آن کشور تحمیل می‌کند. بریتانیا از نویسندگان پیش نویس این قطعنامه بود.[۴۲]
  • ۲۳ مارس ۲۰۰۷: به گفته وزارت دفاع بریتانیا، پانزده تن از پرسنل نیروی دریایی بریتانیا توسط نیروهای ایرانی در آب‌های خلیج فارس در نزدیکی سواحل عراق دستگیر شدند.[۴۲][۴۴]
  • مارس ۲۰۰۸: تعدادی از نمایندگان مجلس عوام بریتانیا به دولت این کشور هشدار دادند که ایران به دنبال دستیابی به سلاح اتمی است و به احتمال زیاد تا سال ۲۰۱۵ میلادی در موقعیتی خواهد بود که به سرعت خواهد توانست سلاح هسته‌ای تولید کند.[۴۲]
  • ۹ ژوئیه ۲۰۰۸: دادگاه عالی لندن دادخواست بانک ملی لندن برای مستثنی شدن از تحریم‌های اتحادیه اروپا و جلوگیری از مسدود شدن داراییهایش را، رد کرد.[۴۲]
  • ۲۵ اکتبر ۲۰۰۸: ایران در نامه‌ای به دبیر کل سازمان ملل متحد و رئیس دوره‌ای شورای امنیت نسبت به سیاست‌های بریتانیا اعتراض کرد.[۴۲]
  • ۲۴ نوامبر۲۰۰۸: وزیر خارجه بریتانیا برنامه هسته‌ای ایران را خطرناک توصیف کرده و خواستار همکاری کشورهای حوزه خلیج فارس برای حل و فصل این مسئله شده است.[۴۲]
  • ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸: ایران به سخنان اخیر وزیر خارجه بریتانیا در مورد برنامه‌های اتمی جمهوری اسلامی به شدت اعتراض کرد و آن را دخالت در امور داخلی خود دانست.[۴۲]
  • ۲۸ نوامبر ۲۰۰۸: دانیل جیمز، مترجم ارتش بریتانیا در افغانستان که به اتهام جاسوسی برای ایران مجرم شناخته شده بود، به ده سال حبس محکوم شد.[۴۲]
  • ۱ دسامبر ۲۰۰۸: حسن قشقاوی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفت که «انگلیسی‌ها در خط مقدم خصومت تاریخی علیه منافع ملت ایران» بوده‌اند اما تعطیلی سفارت این کشور در تهران «فعلاً» در دستور کار ایران قرار ندارد.[۴۲]
  • ۳ دسامبر ۲۰۰۸: الیزابت دوم، ملکه بریتانیا، طی سخنانی در مراسم سنتی گشایش دوره جدید قانونگذاری، گفت که کشورش رسیدگی مؤثر به نگرانی دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران را به طور جدی دنبال خواهد کرد.[۴۲]
  • ۲۴ دسامبر ۲۰۰۸: یک سخنگوی وزارت خارجه بریتانیا از پخش پیام تبریک کریسمس محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری ایران، از شبکه ۴ تلویزیون این کشور انتقاد کرد.[۴۲]
  • ۳۰ دسامبر ۲۰۰۸: دانشجویان بسیجی ایرانی به باغ تابستانی سفارت بریتانیا در تهران حمله کردند.[۴۲]
  • ۳۰ دسامبر ۲۰۰۸: آرشیو ملی بریتانیا اسنادی را منتشر کرد که نشان داد دولت این کشور و ایالات متحده تا پاییز ۱۳۵۷ بر این باور بودند که شاه در راس قدرت باقی خواهد ماند.[۴۲]
  • ۲۰ فوریه ۲۰۰۹: جان سورز، نماینده بریتانیا در سازمان ملل متحد از گفتگوهای پشت پرده بین ایران و غرب سخن گفته و اعلام کرد ایران به طور خصوصی به دخالت خود در حملات با بمب در عراق اذعان کرده و حتی پیشنهاد داده در برابر پایان دادن به این حملات، غرب از مخالفت با برنامه غنی سازی اورانیوم ایران دست بردارد.[۴۲]
  • ۵ فوریه ۲۰۰۹: یک نهاد آموزشی و فرهنگی موسوم به «شورای بریتانیا» گفت پس از مرعوب شدن کارمندانش در تهران توسط مقام‌های ایرانی، کلیه فعالیت‌های خود در آنجا را معلق کرد.[۴۲]
  • ۷ فوریه ۲۰۰۹: سخنگوی دولت ایران ضمن تأیید تلویحی احضار کارمندان ایرانی شورای فرهنگی بریتانیا، گفت که ایران هیچ منعی برای کار این شورا در نظر نداشته است.[۴۲]
  • فوریه ۲۰۰۹:همزمان با سی سالگی انقلاب اسلامی در ایران، دیوید میلیبند، وزیر امور خارجه بریتانیا در وبلاگ سایت اینترنتی این وزراتخانه از کشورهای غربی و ایران دعوت کرد که زندانی پیشینه روابط خود نباشند و روابط خود را بر اساس احترام متقابل و مشارکت و نه اختلاف نظر و برخورد پایه ریزی کنند.[۴۲]
  • ۵ مارس ۲۰۰۹: وزارت خارجه بریتانیا اعلام کرد که سایمون گاس به عنوان سفیر جدید بریتانیا در ایران به زودی جانشین جفری آدامز خواهد شد.[۴۲]
  • ۳ ژوئیه ۲۰۰۹: احمد جنتی، در خطبه‌های نماز جمعه تهران اعلام کرد که تعدادی از کارمندان ایرانی سفارت بریتانیا در تهران، که در روزهای گذشته بازداشت شده بودند، به اتهام دست داشتن در ناآرامی‌های اخیر محاکمه خواهند شد.[۴۲]
  • ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۹: مبلغ یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار از دارایی‌های ایران در بریتانیا بر اساس قطعنامه‌های تحریمی سازمان ملل متحد مسدود شد.[۴۲]
  • ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۹: تعدادی از کارمندان بازداشت شده سفارت بریتانیا در تهران که در جریان نا آرامی‌های پس از اعلام نتایج انتخابات دستگیر شده بودند، آزاد شدند.[۴۲]
  • ۸ اوت ۲۰۰۹: محاکمه دو کارمند محلی سفارت بریتانیا در تهران به اتهام جاسوسی و فراهم کردن شرایط برای اقدام به براندازی آغاز شد. این دادگاه همراه با محاکمه بازداشت شدگان وقایع پس از اعلام نتایج انتخابات ایران برگزار شد که طی آن شماری از سیاستمداران اصلاح طلب و دولتمردان سابق ایران نیز محاکمه می‌شوند.[۴۲]
  • ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۹: سایمون گس، سفیر جدید بریتانیا در ایران یکشنبه، بیست و دو شهریور استوارنامه خود را به محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری ایران تحویل داد. آقای گس جانشین جفری آدامز می‌شود که از ماه مارس سال ۲۰۰۶ جانشین ریچارد دالتون شده بود.[۴۲]
  • ۳ مه ۲۰۱۰: در پی بررسی موضوع کاهش رابطه ایران با بریتانیا در نشست وزارتخانه‌های خارجه و اطلاعات ایران با کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس این کشور، برخی از نمایندگان می‌گویند باید «از هر گونه اقدام ناپخته» خودداری کرد.[۴۲]
  • ژانویه ۲۰۱۱: روابط دو کشور بعد از آنکه آقای گس در وبسایت سفارت بریتانیا از نسرین ستوده وکیلی ایرانی که زندانی شده بود، دفاع کرد، بدتر شده است. سفیر بریتانیا در مطلبی با عنوان «جرم نسرین ستوده دفاع شجاعانه است» به انتقاد از برخورد دولت ایران با وکلا و اعضای سازمان‌های غیردولتی پرداخت. آقای گس در یادداشت خود به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، با اشاره به این که وکلا و اعضای سازمان‌های غیردولتی در هیچ جای دنیا به اندازه ایران در خطر نیستند، به عنوان نمونه به نسرین ستوده اشاره کرده بود. این اظهارات خشم مقام‌های جمهوری اسلامی را برانگیخت. آقای گس گفته بود که «دادستان‌های ایران اتهام مبهم اقدام علیه امنیت ملی را علیه خانم ستوده مطرح کرده‌اند، اما اتهام اصلی او در واقع دفاع شجاعانه و آشکار کردن بی عدالتی‌هایی است که حکومت ایران ترجیح می‌دهد، پنهان بماند.»[۴۲]
  • ۱۵ فوریه ۲۰۱۱: رامین مهمانپرست سخنگوی وزارت خارجه ایران در واکنش به تغییر سفیر بریتانیا در تهران گفته که تغییر محل مأموریت سفیر انگلیس اگر با نیت اصلاح روند گذشته صورت گرفته باشد مورد استقبال جمهوری اسلامی است. سایمون گس، سفیر بریتانیا در تهران به تازگی به عنوان نماینده ناتو در امور غیرنظامی در افغانستان منصوب شده است. آقای گس جانشین مارک سدول شده است که او نیز بریتانیایی است.[۴۲]
  • ۹ ژوئن ۲۰۱۱: وزارت امور خارجه ایران، جین مریوت، کاردار بریتانیا در تهران را در اعتراض به گفته‌های ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه این کشور دربارهٔ روابط ایران و سوریه احضار کرد. یکی از مقام‌های ارشد وزارت امور خارجه ایران، به خانم مریوت گفته که اظهارات آقای هیگ «بی‌پایه و اساس است و بر مبنای دروغ پردازی» صورت گرفته. وزیر امور خارجه بریتانیا اخیراً گفته بودکه دولت ایران برای سرکوب مردم معترض سوریه به این کشور کمک می‌کند.[۴۲]
  • ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱: دامینیک جان چیلکات، سفیر جدید بریتانیا در تهران، در ملاقات با علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، رونوشت استوارنامه‌های خود را تسلیم کرد. به گزارش سایت دولت ایران، وزیر خارجه این کشور در این دیدار با تأکید بر «اهمیت شناخت واقعیت‌ها»، خواستار «اصلاح رویکرد دولت انگلیس نسبت به جمهوری اسلامی» شد و آقای چیلکات نیز گفت که مأموریت دارد «تا واقعیت‌های جمهوری اسلامی ایران را فارغ از نگاه منابع رسانه‌ای، به دولت متبوع خود» منتقل کند.[۴۲]
  • ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱: به دنبال بالا گرفتن اختلافات دربارهٔ باغ سفارت بریتانیا در منطقه قلهک تهران، علی محمد مختاری، مدیر عامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری تهران با اشاره به اینکه کمیسیون ماده ۷ شهرداری به دلیل تخلف سفارت بریتانیا در باغ قلهک در قطع درختان این باغ، میزان جریمه آن را سه برابر کرده است، بر این اساس میزان جریمه انگلیسی‌ها یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان است.[۴۲]
  • ۲۱ نوامبر ۲۰۱۱: جورج آزبورن، وزیر دارایی بریتانیا، از اعمال تحریم‌های مالی تازه علیه ایران خبر داد. این تصمیم‌ها در راستای افزایش نگرانی از برنامه اتمی ایران پس از انتشار گزارش تازه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اتخاذ شده است.[۴۲]
  • ۲۳ نوامبر۲۰۱۱: نمایندگان مجلس ایران به دو فوریت طرحی رأی دادند که در صورت تصویب نهایی، سطح روابط سیاسی این کشور با بریتانیا را به سطح کاردار کاهش می‌دهد. ۲ فوریت این طرح با ۱۶۲ رای موافق در مقابل ۵ رای مخالف به تصویب رسید.[۴۲]
  • ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱: مجلس ایران با رای اکثریت نمایندگان به طرح کاهش روابط ایران و بریتانیا رای داد. همزمان بریتانیا اعلام کرد که به این اقدام ایران «واکنش قاطعانه‌ای» نشان خواهد داد.[۴۲] به موجب این مصوبه دولت محمود احمدی‌نژاد موظف گردید رابطه با لندن را از سطح سفیر به کاردار کاهش دهد.[۴۵]
  • ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱: شورای نگهبان در ایران طرح تصویب شده مجلس دربارهٔ کاهش روابط با بریتانیا را تأیید کرد.[۴۲]
  • ۲۹ نوامبر ۲۰۱۱: گروهی از معترضان که رسانه‌های ایران آنها را دانشجوی بسیجی توصیف می‌کنند وارد سفارت بریتانیا در تهران شدند و با به زیر کشیدن پرچم بریتانیا و آرم سلطنتی این کشور، برخی از اسناد سفارت را به آتش کشیدند. در همین روز گروهی دیگر هم وارد باغ قلهک اقامتگاه کارکنان سفارت بریتانیا در شمال شهر تهران شدند. شواری امنیت سازمان ملل با صدور بیانیه‌ای با حمایت همه اعضا این واقعه را محکوم کرد.[۴۲]
  • ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱: وزارت خارجه بریتانیا تمام کارکنان خود را از ایران خارج کرد و دستور تعطیلی فوری سفارت ایران در لندن را داد. ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا گفت تعطیلی سفارتخانه به معنای قطع کامل روابط دو کشور نیست.[۴۲]
  • ۲ دسامبر ۲۰۱۱: دیپلمات‌های ایرانی مقیم لندن در پایان ضرب الاجل ۴۸ ساعته ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا، با یک فروند هواپیمای متعلق به خطوط هوایی جمهوری اسلامی لندن را به مقصد تهران ترک کردند.[۴۲]
  • ۵ دسامبر ۲۰۱۱: منابع خبری اروپایی از قول علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران اعلام کردند که او از یورش به اماکن دیپلماتیک بریتانیا در تهران عمیقاً ابراز تاسف کرده است.[۴۲]
  • ۷ دسامبر ۲۰۱۱: محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران مصوبه مجلس در مورد کاهش سطح روابط با بریتانیا را که به تصویب مجلس و تأیید شورای نگهبان رسیده بود امضا و برای اجرا به وزارت خارجه ابلاغ کرد.[۴۲]
  • دسامبر ۲۰۱۱: بریتانیا اعلام کرد که تلاش می‌کند کشوری را به عنوان حافظ خود در ایران معرفی کند. وب سایت سفارت بریتانیا اعلام کرد که اتباع بریتانیایی که نیاز به خدمات کنسولی فوری دارند می‌توانند به هر یک از سفارت‌های اعضای اتحادیه اروپا در تهران مراجعه کنند ویا با وزارت خارجه بریتانیا در لندن تماس بگیرند.[۴۲]
  • ۱۰ دسامبر ۲۰۱۱: وزارت خارجه ایران یک روز پس از آنکه اعلام کرد این کشور در بریتانیا حافظ منافع معرفی می‌کند، اعلام کرد که فعلاً چنین برنامه‌ای ندارد.[۴۲]
  • ۳ مارس ۲۰۱۲: ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا دربارهٔ انتخابات مجلس ایران که روز جمعه ۱۲ اسفند ماه برگزار شد، گفته که این انتخاباتی «آزاد و منصفانه نبوده و خواست مردم این کشور را منعکس نکرده است.»[۴۲]
  • ۵ مارس ۲۰۱۲: علی لاریجانی که در انتخابات روز جمعه مجلس ایران از شهر قم دوباره به مجلس راه یافته، مواضع وزیر امور خارجه بریتانیا را نشانه «عقب افتادگی سیاسی» آقای هیگ خوانده و گفته سخنان او «همگی ناشیانه و دور از حکمت بود.» رئیس مجلس ایران گفت که وزیر خارجه بریتانیا «زیاد حرف می‌زند.»[۴۲]
  • ۱۸ مارس ۲۰۱۲: وزیر امور خارجه بریتانیا، فیلتر شدن سایت تازه تأسیس 'بریتانیا برای ایرانیان' توسط دولت ایران را محکوم کرد. این وبسایت با هدف ایجاد امکان برقراری ارتباط و گفتگوی مستقیم با ایرانیان راه اندازی شده.[۴۲]
  • ۲۱ مارس ۲۰۱۲: دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا با انتشار پیامی نوروز را به ایرانیان در سراسر جهان تبریک گفت، اما تلویحاً از عملکرد رهبران ایران انتقاد کرد.
  • ۲۳ آوریل ۲۰۱۲: حسین نجابت، رئیس ایرانی گروه دوستی پارلمان ایران و بریتانیا گفت که تصمیم‌گیری در رابطه با بریتانیا «قطعاً با مجلس یا نمایندگان نیست.»[۴۲]
  • ۹ ژوئن ۲۰۱۲: حسن قشقاوی معاون کنسولی وزیر خارجه ایران: به دنبال قطع روابط با بریتانیا نبودیم. آقای قشقاوی گفت «چه ما (در دولت) که استدلال می‌کردیم بهتر است روابط تا سطح کاردار کاهش پیدا کند و چه نمایندگان که خواستار قطع روابط بودند، عاشق جمال انگلیسی‌ها نبودیم، بلکه هر کدام دلایل کارشناسی خود را داشتیم.»[۴۶]
  • ۲۳ ژوئن ۲۰۱۲: رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفته است که دیدار اخیر وزرای خارجه ایران و بریتانیا در حاشیه نشست کابل، به درخواست طرف بریتانیایی و به دلیل نگرانی ایران از وضعیت حقوق کنسولی اتباعش انجام شده است.[۴۲]
  • ۷ اوت ۲۰۱۲: علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران در حدود ۹ ماه پس از حمله به سفارت بریتانیا در تهران، از این اقدام انتقاد کرد. به گزارش صفحه توییتر دفتر رهبر ایران، وی دوشنبه شب، شانزدهم مرداد در دیدار با جمعی از دانشجویان گفته است: "در قضیه اخیر اشغال آن سفارت خبیث) بریتانیا (احساسات جوانان درست بود ولی رفتنشان) به داخل سفارتخانه (درست نبود.[۴۲]
  • ۲۵ اوت ۲۰۱۲: ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا، آنچه را که نقض گسترده حقوق بشر شهروندان ایران خوانده، محکوم کرده و گفته که تداوم این روند یک «ننگ و رسوایی» و «نمادی از رفتار شرم‌آور و موجب بی‌آبرویی رهبران ایران» است.[۴۲]
  • ۴ سپتامبر ۲۰۱۲: یک سخنگوی خانواده سلطنتی بریتانیا گفت که کیت میدلتون، عروس ولیعهد، پیش از مراسم اعطای مدال رشته پرتاب دیست پارالمپیک «توجیه شده بود» که با مهرداد کرم زاده برنده ایرانی مدال نقره این رشته دست ندهد. روز یکشنبه ۱۲ شهریور (۲ سپتامبر) دست ندادن آقای کرم زاده با کیت در هنگام توزیع مدال‌ها، مورد توجه رسانه‌های بریتانیا قرار گرفت؛ هرچند توضیحات بعدی سخنگوی خانواده سلطنتی روشن می‌کند که هیچ‌کدام از دو طرف دست خود را به سوی دیگری دراز نکرده است.[۴۲]
  • ۷ سپتامبر ۲۰۱۲: وزیر خارجه بریتانیا آثار تحریم‌های خارجی بر ایران را جدی خوانده گفته و خواستار ادامه برخورد با برنامه‌های اتمی این کشور شده است.[۴۲]
  • ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲: یک سال پس از حمله گروهی از دانشجویان بسیجی به اماکن دیپلماتیک بریتانیا در تهران و تعطیلی سفارت‌خانه‌های هر دو کشور، که منجر به کاهش روابط به پایین سطح ممکن شد، چشم‌انداز روابط مبهم است.[۴۲]
  • ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲: وزارت خارجه ایران، از رای دادگاه بریتانیا مبنی بر عدم استرداد دیپلمات پیشین این کشور به آمریکا استقبال کرده است. نصرت‌الله تاجیک سفیر سابق ایران در اردن از سوی مراجع قضایی ایالات متحده به اتهام نقض قوانین تحریم و خرید دوربین دید در شب به هدف قاچاق به ایران تحت تعقیب است. آقای تاجیک حدود شش سال پیش در لندن بازداشت شد.[۴۲]
  • ۱۴ مه ۲۰۱۳: الستر برت، معاون وزیر امور خارجه بریتانیا طی دیدار با نماینده رهبران ادیان و مذاهب مختلف در بریتانیا از درخواست این رهبران برای آزادی هفت رهبر جامعه بهایی ایران که از پنج سال پیش در زندان به سر می‌برند، حمایت کرد. در این دیدار اسقف آنجلس، رهبر کلیسای ارتدوکس قبطی‌ها در بریتانیا به نمایندگی نامه‌ای سر گشاده را تسلیم وزارت خارجه کرد که در آن شماری از رهبران و پیشوایان مذهبی خواستار آزادی رهبران جامعه بهایی ایران شده‌اند.[۴۲]
  • ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳: وزارت امور خارجه بریتانیا با استقبال از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ایران دربیانیه‌ای از آقای روحانی خواسته تا به نگرانی‌های جامعه جهانی در مورد برنامه هسته‌ای ایران توجه کند و به دنبال رابطه سازنده‌ای با جامعه بین‌المللی باشد و اوضاع سیاسی و حقوق بشری مردم ایران را بهبود ببخشد.[۴۲]
  • ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳: ویلیام هیگ وزیر امور خارجه بریتانیا در پارلمان این کشور گفت که لندن آماده بهبود گام به گام روابط با ایران است، اما در عزم بریتانیا در مقابله با گسترش تسلیحات اتمی نیز نباید تردید کرد. آقای هیگ همچنین گفت که بریتانیا با حسن نیت به اقدامات مثبت ایران (در پرونده اتمی) پاسخ خواهد داد.[۴۲]
  • ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۳: جک استرا، وزیر امور خارجه بریتانیا در دولت تونی بلر به بخش فارسی بی‌بی‌سی گفته که به دولت حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب ایران خوشبین است و قصد دارد با هدف بهبود روابط ایران و بریتانیا، به تهران سفر کند.[۴۲]
  • ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۳: عباس عراقچی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران از تمایل سفر جک استرا، وزیر خارجه سابق بریتانیا به تهران و دیدار از این کشور استقبال کرد و گفت هنوز درخواست رسمی در اینباره داده نشده.[۴۲]
  • ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۳: روح‌الله حسینیان از نمایندگان محافظه کار در مجلس ایران گفته در صورتی که جک استرا، وزیر امور خارجه پیشین بریتانیا، برای مراسم تحلیف حسن روحانی در مجلس ایران حاضر شود، «او را یک چیزی او را می‌زنم چه تخم مرغ باشد چه با گوجه.»[۴۲]
  • ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳: ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا در تماسی تلفنی با علی اکبر صالحی همتای ایرانی خود گفته که بریتانیا آماده بهبود روابط با ایران به صورت گام به گام و دوجانبه است.[۴۲]
  • ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۳: وزارت امور خارجه بریتانیا تأیید کرده است که ویلیام هیگ وزیر امور خارجه این کشور در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران دیدار خواهد کرد. وزارت امور خارجه بریتانیا می‌گوید که آقای هیگ از دیدار با حسن روحانی، رئیس جمهور جدید ایران استقبال می‌کند، اما هنوز برنامه‌ای برای این ملاقات وجود ندارد.[۴۲]
  • ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳: ویلیام هیگ و محمدجواد ظریف وزرای خارجه ایران و بریتانیا برای اولین بار پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی با یکدیگر دیدار کردند.[۴۲]
  • ۱۶ اکتبر ۲۰۱۳: ایران و بریتانیا در حاشیه مذاکرات اتمی ژنو، اعلام کردند که ظرف دو هفته، کاردارهای غیرمقیم خود را معرفی می‌کنند.[۴۲]
  • ۲۱ اکتبر ۲۰۱۳: معاون اروپا- آمریکای وزارت خارجه ایران اعلام کرد تبادل کاردار غیرمقیم میان ایران و بریتانیا می‌تواند به معنی بازگشایی سفارت دو کشور باشد.[۴۲]
  • ۲۵ ژوئن ۲۰۱۴: بر اساس برآوردهای دولت بریتانیا، در حمله دو سال و نیم پیش به سفارت بریتانیا در تهران چندین شاهکار هنری با ارزشی بیش از یک میلیون پوند تخریب یا ناپدید شده‌اند.[۴۲]
  • ۸ اوت ۲۰۱۴: کاردار غیرمقیم ایران در بریتانیا گفته است تمام بخش‌های سفارت ایران در لندن در آینده نزدیک فعال می‌شود.[۴۲]
  • ۱۷ اوت ۲۰۱۴: دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا همکاری با کشورهای منطقه از جمله ایران را برای مقابله با تهدید داعش لازم دانست و موقعیت فعلی را زمان مناسب برای همکاری ایران با جامعه بین‌الملل خواند.[۴۲]
  • ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۴: مجید تخت روانچی، معاون وزارت امور خارجه ایران گفت سفارت بریتانیا در تهران که از آذر سال ۱۳۹۰ تعطیل است، «به زودی» بازگشایی می‌شود.[۴۲]
  • ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۴: وزرای خارجه ایران و بریتانیا در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل دیدار کردند و از عزم دو کشور برای بازگشایی سفارتخانه بریتانیا در تهران خبر دادند.[۴۲]
  • ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴: جک استرا، وزیر امور خارجه پیشین بریتانیا و از اعضای فعلی مجلس عوام طی مقاله‌ای در روزنامه دیلی تلگراف نوشت دیدار برنامه‌ریزی شده حسن روحانی رئیس جمهور ایران و دیوید کامرون نخست وزیر بریتانیا پیامدهای مهمی دربر خواهد داشت.[۴۲]
  • ۲۳ اوت ۲۰۱۵: در پی سفر فیلیپ هاموند وزیر امور خارجه بریتانیا به ایران سفارت انگلیس در تهران بازگشایی شد، این حرکت به دنبال توافق ایران با شش قدرت جهانی در مهار برنامه هسته‌ای خود انجام شد.[۳۹][۴۱]
  • ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵: توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین با عنوان شناخته شده و رسمی برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام در راستای توافق جامع بر سر برنامه هسته‌ای ایران و بدنبال تفاهم هسته‌ای لوزان، بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه ۱+۵ (شامل چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا، آمریکا و آلمان) منعقد شد.[۴۷]
  • ۱ سپتامبر ۲۰۱۶: پروازهای شرکت هواپیمایی بریتیش ایرویز، میان تهران و لندن پس از چهار سال وقفه از سرگرفته شد. پروازهای بریتیش ایرویز به تهران در سال ۲۰۱۲ و در پی تشدید تحریم‌های هسته‌ای علیه جمهوری اسلامی و یک سال پس از حمله به سفارت بریتانیا در تهران و بسته شدن سفارتخانه‌های دو کشور به حالت تعلیق درآمده بود.[۴۸][۴۹]
  • ۵ سپتامبر ۲۰۱۶: روابط ایران و بریتانیا دوباره به سطح سفیر ارتقا پیدا کرد.[۵۰]
  • ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۶: حسن روحانی رئیس جمهور ایران و ترزا می نخست‌وزیر بریتانیا در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک دیدار کردند. قرار بود دربارهٔ روابط دو جانبه و توافق اتمی، برجام، گفتگو کنند. نخست وزیر بریتانیا چند مورد از نگرانی‌های کنسولی کشورش از جمله وضعیت نازنین زاغری را با رئیس جمهوری ایران در میان گذاشته و خواستار اطلاع از وضعیت این شهروند دوتابعیتی پس از محکومیت شد.[۵۱][۵۲][۵۳]
  • ۱ دسامبر ۲۰۱۶: سفیر ایران در لندن، با ملکه الیزابت دوم دیدار کرد و استوارنامه‌اش را تحویل داد. او و همسرش با کالسکه سلطنتی به کاخ باکینگهام رفتند.[۵۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Patrick Clawson. Eternal Iran. Palgrave 2005 ISBN 1-4039-6276-6, p.25
  2. نگاهی به روابط پر فراز و نشیب ایران و بریتانیا, بی‌بی‌سی فارسی
  3. UK and Iran agree to re-establish direct diplomatic relations
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ 1561-63 Anthony Jenkinson, a representative of the English Muscovy Company, establishes commercial relations with Persia. iranicaonline.org
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ملائک، حسین. «از دیپلماسی تبریک تا سفر جک استراو». دیپلماسی ایرانی، ۸ مرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۶ مرداد ۱۳۹۲. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ تاریخچه سفارت بریتانیا در تهران, وبگاه رسمی سفارت بریتانیا در تهران
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ «Timeline: Relations between Britain and Iran». Reuters، ۴ نوامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  8. Pedram Moallemian. Naming Bobby Sands Street. . The Blanket, 24 February 2004.  Retrieved on 2007-05-26.
  9. ایران: تعطیلی سفارت بریتانیا فعلاً در دستور کار نیست, بی‌بی‌سی فارسی
  10. میلیبند: برنامه اتمی ایران تهدیدی برای خاورمیانه‌است, بی‌بی‌سی فارسی
  11. بریتانیا یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار از دارایی‌های ایران را مسدود کرد , رادیو فردا
  12. ملوانهای انگلیسی بازداشت شده در ایران چگونه آزاد شدند؟
  13. بریتانیا به جایگاه «شیطان بزرگ» ارتقا یافت, دویچه وله فارسی
  14. بریتانیا و ایران دیپلمات‌های یکدیگر را اخراج کردند, رادیو فردا
  15. ایران و بریتانیا دیپلمات‌های یکدیگر را اخراج می‌کنند, بی‌بی‌سی فارسی
  16. دستگیری نه کارمند ایرانی سفارت بریتانیا در تهران, رادیو بین‌المللی فرانسه
  17. دستگیری کارکنان ایرانی سفارت بریتانیا در تهران, بی‌بی‌سی فارسی
  18. Iran Escalates Its Fight With Britain; New Clashes Erupt, The New York Times
  19. بریتانیا درباره اتهام‌های ایران تحقیق می‌کند, بی‌بی‌سی فارسی
  20. کارمند سفارت بریتانیا در تهران آزاد شد, بی‌بی‌سی فارسی
  21. کارمند ایرانی سفارت بریتانیا با وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد, رادیو فردا
  22. «دانشگاه آکسفورد بورسیه ندا آقا سلطان را تأسیس کرد». وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی، ۹ نوامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ درخواست اخراج سفیر و کاهش روابط با انگلیس, دویچه وله فارسی
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ تظاهرات «بسیج دانشجویی» در مقابل سفارت بریتانیا در تهران, بی‌بی‌سی فارسی
  25. سفیر بریتانیا در تهران به وزرات امور خارجه ایران احضار شد, بی‌بی‌سی فارسی
  26. جزئیات طرح قطع رابطه با انگلیس, عصر ایران
  27. «انگلیس بانک مرکزی ایران را تحریم کرد». مشرق نیوز، ۱ آذر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۷ آذر ۱۳۹۰. 
  28. «بازتاب جهانی رأی مجلس به‌کاهش روابط با انگلیس». شفاف، اتاق شیشه‌ای خبر، ۷ آذر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۷ آذر ۱۳۹۰. 
  29. «سفیرانگلیس اخراجی شد». روزنامه ابتکار، ۷ آذر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۷ آذر ۱۳۹۰. 
  30. بی‌بی‌سی فارسی. «شورای نگهبان مصوبه کاهش روابط ایران و بریتانیا را تأیید کرد». ۰۸ آذر 1390. بازبینی‌شده در ۰۸ آذر 1390. 
  31. بی‌بی‌سی فارسی. «حمله به سفارت بریتانیا و باغ قلهک در تهران». ۰۸ آذر 1390. بازبینی‌شده در ۰۸ آذر 1390. 
  32. «دیپلمات‌های ایرانی لندن را ترک کردند+ اختلاف بر سر تحریم بانک مرکزی ایران». خبرآنلاین، ۳ دسامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۳ دسامبر ۲۰۱۱. 
  33. ایران و انگلیس حافظ منافع تعیین کردند دیپلماسی ایرانی
  34. پیام تبریک کشورهای غربی و عربی به مردم ایران/ ناامیدی رژیم صهیونیستی وب‌گاه شبکه خبر
  35. نامه کامرون به روحانی تابناک
  36. sky NEWS Israel's Warning To UK On Relations With Iran
  37. تماس تلفنی نخست‌وزیر بریتانیا و رئیس‌جمهوری ایران بی‌بی‌سی فارسی
  38. نخستین دیدار سران ایران و بریتانیا از زمان انقلاب آغاز شد بی‌بی‌سی فارسی
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ «سافرت بریتانیا در تهران بازگشایی شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۱ شهریور ۱۳۹۴. 
  40. ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ ۴۰٫۲ ۴۰٫۳ «Embassy history». ukiniran.fco.gov.uk. بازبینی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۱۶. 
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ ۴۱٫۲ ۴۱٫۳ «Timeline: Iran and UK relations». BBC News Services، ۲۰اوت ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۶. 
  42. ۴۲٫۰۰ ۴۲٫۰۱ ۴۲٫۰۲ ۴۲٫۰۳ ۴۲٫۰۴ ۴۲٫۰۵ ۴۲٫۰۶ ۴۲٫۰۷ ۴۲٫۰۸ ۴۲٫۰۹ ۴۲٫۱۰ ۴۲٫۱۱ ۴۲٫۱۲ ۴۲٫۱۳ ۴۲٫۱۴ ۴۲٫۱۵ ۴۲٫۱۶ ۴۲٫۱۷ ۴۲٫۱۸ ۴۲٫۱۹ ۴۲٫۲۰ ۴۲٫۲۱ ۴۲٫۲۲ ۴۲٫۲۳ ۴۲٫۲۴ ۴۲٫۲۵ ۴۲٫۲۶ ۴۲٫۲۷ ۴۲٫۲۸ ۴۲٫۲۹ ۴۲٫۳۰ ۴۲٫۳۱ ۴۲٫۳۲ ۴۲٫۳۳ ۴۲٫۳۴ ۴۲٫۳۵ ۴۲٫۳۶ ۴۲٫۳۷ ۴۲٫۳۸ ۴۲٫۳۹ ۴۲٫۴۰ ۴۲٫۴۱ ۴۲٫۴۲ ۴۲٫۴۳ ۴۲٫۴۴ ۴۲٫۴۵ ۴۲٫۴۶ ۴۲٫۴۷ ۴۲٫۴۸ ۴۲٫۴۹ ۴۲٫۵۰ ۴۲٫۵۱ ۴۲٫۵۲ ۴۲٫۵۳ ۴۲٫۵۴ ۴۲٫۵۵ ۴۲٫۵۶ ۴۲٫۵۷ ۴۲٫۵۸ ۴۲٫۵۹ ۴۲٫۶۰ ۴۲٫۶۱ ۴۲٫۶۲ ۴۲٫۶۳ ۴۲٫۶۴ ۴۲٫۶۵ ۴۲٫۶۶ ۴۲٫۶۷ ۴۲٫۶۸ ۴۲٫۶۹ ۴۲٫۷۰ ۴۲٫۷۱ ۴۲٫۷۲ ۴۲٫۷۳ ۴۲٫۷۴ ۴۲٫۷۵ ۴۲٫۷۶ ۴۲٫۷۷ ۴۲٫۷۸ ۴۲٫۷۹ ۴۲٫۸۰ ۴۲٫۸۱ ۴۲٫۸۲ ۴۲٫۸۳ ۴۲٫۸۴ ۴۲٫۸۵ ۴۲٫۸۶ ۴۲٫۸۷ ۴۲٫۸۸ ۴۲٫۸۹ «گاهشمار روابط ایران و بریتانیا». بی‌بی‌سی فارسی، ۲ مهر ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۶. 
  43. «تقدیر از نامگذاری خیابانی در تهران به نام بابی ساندز». ۲۹ خرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۶. 
  44. «بازخوانی پرونده نظامیان انگلیسی دستگیر شده در خلیج فارس». خبرگزاری فارس. ۸۷/۰۱/۱۸. 
  45. حسین علیزاده. «بازخوانی قطع رابطه با بریتانیای «خبیث» تا تبادل سفیر با آن». ۱۶ شهریور ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۶. 
  46. «معاون وزیر خارجه جمهوری اسلامی: به دنبال قطع رابطه با بریتانیا نبودیم». BamdadKhabar | بامدادخبر، 2012-06-09. بازبینی‌شده در 2016-09-21. 
  47. Haidar, J.I. , 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
  48. «امشب، اولین پراز «بریتیش ایرویز» به تهران». تابناک، ۱۱ شهریور ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶. 
  49. «بریتیش ایرویز پرواز مستقیم لندن - تهران را از سر می‌گیرد». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۱ شهریور ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۶. 
  50. «روابط ایران و بریتانیا به سطح سفیر ارتقا پیدا کرد». بی‌بی‌سی فارسی، ۵ سپتامبر ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۶. 
  51. Persian، B. B. C.. «دیدار حسن روحانی و ترزا می نخست‌وزیر بریتانیا در نیویورک». BBC Persian. بازبینی‌شده در 2016-09-21. 
  52. «ترزا می در گفتگو با حسن روحانی از وضعیت نازنین زاغری ابراز نگرانی کرد». euronews، 2016-09-21. بازبینی‌شده در 2016-09-21. 
  53. ««دیدار روحانی با «ترزا می»، اردوغان و اولاند»». تابناک. ۳۱ شهریور ۱۳۹۵. 
  54. «سفیر ایران با ملکه بریتانیا دیدار کرد». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۱ آذر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۱ دسامبر ۲۰۱۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]