ترزا می

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بسیار محترم
ترزا می
نماینده مجلس
Theresa May.png
پنجاه و چهارمین نخست وزیر بریتانیا
شروع به کار
۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶
در زمانِ الیزابت دوم
پس از دیوید کامرون
رهبر حزب محافظه‌کار
شروع به کار
۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶
پس از دیوید کامرون
وزیر کشور
مشغول به کار
۱۲ مه ۲۰۱۰ – ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۶
نخست‌وزیر دیوید کامرون
پس از آلن جانسون
پیش از امبر راد
وزارت زنان و برابری‌ها
مشغول به کار
۱۲ مه ۲۰۱۰ – ۴ سپتامبر ۲۰۱۲
نخست‌وزیر دیوید کامرون
پس از هریت هارمن
پیش از ماریا میلر
وزیر در سایه کار و بازنشستگی‌ها
مشغول به کار
۱۹ ژانویه ۲۰۰۹ – ۱۱ مه ۲۰۱۰
رهبر دیوید کامرون
پس از کریس گریلینگ
پیش از ایوت کوپر
وزیر در سایه زنان و برابری‌ها
مشغول به کار
۲ ژوئیه ۲۰۰۷ – ۱۱ مه ۲۰۱۰
رهبر دیوید کامرون
پس از النور لینگ
پیش از ایوت کوپر
مشغول به کار
۱۵ ژوئن ۱۹۹۹ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۱
وزیر در سایهٔ زنان
رهبر ویلیام هیگ
پس از جیلیان شپرد
پیش از کارولین اسپلمن
رهبر در سایه مجلس عوام
مشغول به کار
۶ دسامبر ۲۰۰۵ – ۱۹ ژانویه ۲۰۰۹
رهبر دیوید کامرون
پس از کریس گریلینگ
پیش از آلن دانکن
وزیر مشاور در سایه فرهنگ، رسانه و ورزش
مشغول به کار
۶ مه ۲۰۰۵ – ۸ دسامبر ۲۰۰۵
رهبر مایکل هوارد
پس از جان ویتینگدیل
پیش از هوگو سوایر
وزیر مشاور در سایه خانواده
مشغول به کار
۱۵ ژوئن ۲۰۰۴ – ۸ دسامبر ۲۰۰۵
رهبر مایکل هوارد
پس از ایجاد منصب
پیش از منصب برچیده شد
وزیر در سایه مشاور محیط زیست و حمل و نقل
مشغول به کار
۶ نوامبر ۲۰۰۳ – ۱۴ ژوئن ۲۰۰۴
رهبر مایکل هوارد
پس از دیوید لیدینگتون (Environment, Food and Rural Affairs)
تیم کالینز (Transport)
پیش از تیم یئو
رئیس هیئت مدیره حزب محافظه کار
مشغول به کار
۲۳ ژوئیه ۲۰۰۲ – ۶ نوامبر ۲۰۰۳
رهبر لین دانکن اسمیت
پس از دیوید دیویس
پیش از لیام فاکس
موریس ساعتچی
وزیر مشاور در سایه حمل و نقل
مشغول به کار
۶ ژوئن ۲۰۰۲ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۲
رهبر لین دانکن اسمیت
پس از خودش (Transport, Local Government and the Regions)
پیش از تام کالینز
وزیر مشاور در سایه حمل و نقل، وزیر دولت در سایه محلی و مناطق
مشغول به کار
۱۸ سپتامبر ۲۰۰۱ – ۶ ژوئن ۲۰۰۲
رهبر لین دانکن اسمیت
پس از آرشی نورمن (Environment, Transport and the Regions)
پیش از خودش (Transport)
اریک پیکلز (Local Government and the Regions)
وزیر امور آموزش و کار
مشغول به کار
۱۵ ژوئن ۱۹۹۹ – ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۱
رهبر ویلیام هیگ
پس از دیوید ویلتس
پیش از دیمین گرین (آموزش و مهارت‌ها)
دیوید ویلتس (وزیر مشاور در سایه کار و بازنشستگی‌ها)
نماینده مجلس
از میدنهد
شروع به کار
۱ مه ۱۹۹۷
پس از ایجاد حوزه انتخابیه
اکثریت ۲۹٬۰۵۹ (۵۴٫۰٪)
اطلاعات شخص
زاده ترزا می بریزیر
۱ اکتبر ۱۹۵۶(1956-10-01) ‏(۶۰ سال)
ایست‌بورن شهرستان ساسکس، کشور انگلستان، در بریتانیا
حزب سیاسی حزب محافظه‌کار
همسر(ان) فیلیپ می (ازدواج خطا: زمان نامعتبر)
محل
تحصیل
سینت هیوز کالج، آکسفورد
مذهب انگلیکان[۱][۲]

ترزا مری می (نام خانوادگی پیش از ازدواج: بریزیر) (به انگلیسی: Theresa Mary May) (زاده ۱ اکتبر ۱۹۵۶ در ایست‌بورن شهرستان ساسکس کشور انگلستان در بریتانیانخست‌وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه‌کار بریتانیا است که از سال ۱۹۹۷ نماینده مجلس عوام از میدنهد بوده‌است.

او در کابینه در سایه ویلیام هیگ، یین دانکن اسمیت، مایکل هوآرد و دیوید کامرون در مناصب مختلفی از جمله وزیر سایه کار و بازنشستگی، و رهبر در سایه مجلس عوام فعالیت کرد.

پیش از سیاست[ویرایش]

او در دانشگاه آکسفورد جغرافیا خوانده و پیش از عضویت در پارلمان بریتانیا، در سیتی لندن (مرکز مالی و بانکی لندن) کار می‌کرد.[۳]

عضویت در پارلمان[ویرایش]

ترزا می اولین بار در انتخابات سراسری بریتانیا در ۱۹۹۷ به عضویت در پارلمان بریتانیا انتخاب شد.

او در سال ۲۰۰۲ به عنوان رئیس حزب محافظه کار منصوب شد و به عنوان عضو محترم‌ترین شورای خصوصی بریتانیا سوگند یاد کرد.

وزارت[ویرایش]

او از سال ۱۹۹۹ در کابینه سایه مایکل هاوارد و تا پیش از قدرت‌گیری حزب محافظه‌کار، به عنوان وزیر امور آموزش و کار بوده‌است. در دوره نخست وزیری تونی بلر از حزب رقیب کارگر، برای بیش از ده سال او در پست‌های مختلف در کابینه سایه ماند، که بخش عمده‌ای از آن به عنوان وزیر امور زنان و برابری بود.[۳]

با رسیدن دیوید کامرون به نخست‌وزیری بریتانیا در سال ۲۰۱۰، می به عنوان وزیر کشور بریتانیا و وزیر زنان و برابری‌ها برگزیده شد. در سال ۲۰۱۲ سمت وزیر زنان و برابری‌ها را به ماریا میلر واگذار کرد و تا ماه ژوئیه ۲۰۱۶ وزیر کشور بریتانیا باقی ماند.[۴] همین حفظ پست، او را در موقعیتی ویژه قرار داد، چرا که در پنجاه سال گذشته هیج کس ۶ سال پیاپی در این پست کلیدی نبوده‌است.[۳]

نخست وزیری[ویرایش]

ترزا می پس از استعفای دیوید کامرون در پی رأی مردم این کشور مبنی بر خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا جانشین وی شد. او دومین نخست وزیر زن بریتانیا پس از مارگارت تاچر است. البته برخلاف تاچر، او بدون پیروزی در انتخابات زمام امور را به دست گرفت.[۳]

فعالیت‌های مدنی[ویرایش]

ترزا می از پیگیران قانون ازدواج همجنس‌گرایان در بریتانیا است.[۳]

او طرفدار فمینیسم و یکی از پایه گذاران گروه «زنان برای برنده شدن» است. این گروه تلاش می‌کند که زنان بیشتری را به نمایندگی مجلس از حزب محافظه کار ترغیب کند.[۳]

ویژگی‌های فردی[ویرایش]

او را فردی "بدجور سرسخت" "محکم" و "غیرقابل انعطاف" می‌دانند. او این توصیف دربارهٔ خودش را مایه افتخار می‌داند. همچنین او را فردی «مطمئن» توصیف می‌کنند، یعنی اگر کاری را که به او بدهند به سرانجام می‌رساند.[۳]

او دربارهٔ خود می‌گوید:[۳]

"من سیاستمدار اهل خودنمایی نیستم، دائم از یک استودیو خبری به استودیوی دیگر نمی‌روم، سرناهار با همکارانم غیبت بقیه را نمی‌کنم و در مشروب فروشی‌های اطراف پارلمان با بقیه مشروب نمی‌خورم، اما کارم را بلدم".

یکی از ویژگی‌های خانم می، توانایی‌اش در مذاکره و توجه به جزئیات در چانه‌زنی است.[۳]

از انتقادهای وارد به او در سال‌های گذشته این است که با وزارت کشور مانند ملک شخصی برخورد می‌کند و به افکار عمومی توجه چندان نمی‌دهد و در با معاونانش، پیمان دوستی می‌بندد. این مسائل برای وزارتخانه‌ای که دائماً با مردم ارتباط مستقیم دارد، مسئله ایجاد می‌کرد.[۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

او که فرزند یک کشیش انگلیکان است، در سال ۱۹۸۰ ازدواج کرد و فرزندی ندارد. او دربارهٔ زندگی خصوصی خود صحبت نمی‌کند.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. Gimson, Andrew (20 October 2012). "Theresa May: minister with a mind of her own". The Observer (London). May said: 'I am a practising member of the Church of England, a vicar's daughter.' 
  2. Howse, Christopher (29 November 2014). "Theresa May's Desert Island hymn". The Daily Telegraph (London). The Home Secretary declared that she was a 'regular communicant' in the Church of England 
  3. ۳٫۰۰ ۳٫۰۱ ۳٫۰۲ ۳٫۰۳ ۳٫۰۴ ۳٫۰۵ ۳٫۰۶ ۳٫۰۷ ۳٫۰۸ ۳٫۰۹ ۳٫۱۰ «ترزا می؛ رهبری که دوست ندارد دربارهٔ خودش حرف بزند». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۶ خرداد ۱۳۹۶. 
  4. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Theresa May». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۳۰ اوت ۲۰۱۱.

منابع[ویرایش]