حسن موقر بالیوزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسن موقر بالیوزی (زاده ۱۶ شهریور ۱۲۸۷ شیراز، درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۵۹ لندن) بنیانگذار، مدیر[۱] و اولین گوینده بخش فارسی بی‌بی‌سی بود.[۲] پدرش موقرالدوله و مادرش منورخانم بودند. در سال ۱۳۰۰ و پس از مرگ پدرش، لقب موقرالدوله به او رسید. در بیروت و انگلستان تحصیل کرد و ساکن لندن شد. از سال ۱۹۳۷- ۱۹۶۰ رئیس محفل روحانی بهائیان بریتانیا گردید. وی اندکی پیش از مرگ شوقی افندی در سال ۱۹۵۷، یکی از ایادی امرالله گردید.[۱]

اولین کنگره جهانی بهائیان با تلاش او سازماندهی شد. در همان زمان (اردیبهشت ۱۳۴۲) تسهیلاتی که اسدالله علم برای سفر و شرکت بهائیان در این کنگره فراهم کرد، مورد اعتراض آیت‌الله خمینی قرار گرفت.[۱]

فریدون آدمیت درباره بالیوزی گفته‌است:[۳]

بالیوزی شخصا مرد خوبی بود ولی از مریدان سفت و سخت بهاءالله بود و در کتاب خود بهاء را در ردیف زرتشت و بودا و موسی و عیسی و محمد مطرح کرد و من علیه او مطالبی نوشتم... ولی بالیوزی نگفت که من نماینده تفکر عقلی هستم.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • به انگلیسی «E.G.Browne and the Baha’I Faith» به فارسی «ادوارد ج. براون و دیانت بهائی».[۴]
  • «بیوگرافی عبدالبهاء» به زبان انگلیسی که در سال ۱۹۹۱ انتشارات جرج رونالد آکسفورد آن را منتشر کرد. مینو ثابت با نام «بهاءالله، شمس حقیقت» آن را به فارسی ترجمه کرده‌است.[۱]
  • «خدیجه بیگم، حرم حضرت اعلی» زندگینامه خدیجه بیگم، همسر علی‌محمد باب که ناتمام ماند و بعدها به‌وسیله پسرش رابرت بالیوزی تکمیل و منتشر شد.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]