روابط ایران و پاکستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایران–پاکستان (روابط)
Map indicating locations of ایران and پاکستان

ایران

پاکستان

روابط ایران و پاکستان با وجود دارا بودن مرزهای خاکی مشترک، هیچگاه گرم توصیف نشده‌است و نوعی از اجبار در خرده روابط سیاسی و اقتصادی دو طرف، موجب قطع نشدن کامل روابط بوده‌است. دولت‌های سنی‌مذهب پاکستان، هیچگاه مایل به جانشین کردن رابطه با ایران شیعی، بجای روابط گرم با دول سنی‌مذهب عرب حوزه خلیج فارس نبوده‌اند و در موارد متعددی، به موجب فشارهای وارده از جانب کشورهای عرب و آمریکا، حاضر شده‌اند روابط اقتصادی با ایران را قطع نمایند. عدم تمایل به برقراری امنیت مرزی از جانب دولت پاکستان و همچنین قاچاق موارد مخدر و سلاح و در نهایت، عدم پیشرفت خط لوله گاز IPI از جانب طرف پاکستانی، مهمترین چالش‌های موجود در روابط دوجانبه می‌باشد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

ایران‌زمین نام سرزمینی بوده که علاوه بر کشور ایران کنونی سرزمینهای دیگری نظیر پاکستان و افغانستان را در خود جای داده بود.

ایرانی (هند) نام گروهی از زرتشتیان هند و پاکستان است که در زمان قاجار از ایران به شبه قاره هند مهاجرت کردند.

سکونت قوم بزرگ بلوچ در دو سوی مرز مشترک ایران و پاکستان.

وجود برخی از طوایف بزرگ مانند براهویی در دو طرف مرز.

سیستان نام ناحیه بزرگ است که بخشهایی را در کشورهای پاکستان، افغانستان و ایران را در بر می‌گیرد.

حضور قوم بزرگ تاجیک در هر دو کشور.

بهرام گور به هند (جنوب شرق پاکستان امروزی) حمله کرد و شهر کراچی را گرفت.

کیانی (طایفه) قومی بزرگ که در هر دو کشور پراکندگی دارند.

ممسنی (ایل) قومی بزرگ که در هر دو کشور پراکندگی دارند.

شیعیان در ایران و پاکستان وجه مشترک است.

روابط فرهنگی[ویرایش]

برقع نام پوششی است که بیشتر زنان بلوچ در ایران و پاکستان استفاده می‌کنند.

حضور فعال هر دو کشور در مسابقات جام اکو.

ممنوعیت نشر کتاب آیات شیطانی به قلم سلمان رشدی و برگزاری تظاهرات خیابانی در پاکستان بر حمایت از فتوای اعلام ارتداد و اعدام وی توسط آیت‌الله خمینی.

دعوت از نوازندگان برجسته پاکستانی در جشنواره انجمن ملی روابط فرهنگی توسط فرح پهلوی.

روابط سیاسی[ویرایش]

دیدار سرکنسول پاکستان در مشهد با شهردار مشهد

ملالی جویا جوانترین عضو پارلمان یا ولسی جرگه افغانستان است که تعلیق شده روزگاری را، هم در پاکستان و هم در ایران پناهنده بوده‌است.

ایران و پاکستان در پروژه سزامی در کنار یکدیگر قرار دارند.

حضور دو کشور در سازمان همکاری منطقه‌ای برای عمران در قبل از انقلاب که پس از انقلاب ایران از آن کناره‌گیری کرد. این سازمان بعداً به سازمان اکو تغییر نام داد و ایران مجدداً به عضویت آن درآمد.

دفتر حفاظت منافع ایران در آمریکا قسمتی از سفارت پاکستان درخیابان ویسکانسین در واشینگتن دی سی است و نماینده غیررسمی جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. بر اساس گفته سخنگوی وزارت خارجه پاکستان ۷۰ الی ۸۰ دیپلمات ایرانی در این دفتر فعالیت می‌کنند.

ربوده شدن رابرت لوینسون در مرز بین پاکستان و ایران و افغانستان.

عضویت مشترک در پیمان سنتو در ۱۹۵۵

همکاری ایران و پاکستان در خصوص انرژی هسته‌ای و حضور دانشمندان پاکستانی در مراکز هسته‌ای ایران بنا بر گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی.

همکاری ایران و اسرائیل در پروژه شکوفه به بهانه توسعه سلاح‌های دور برد هند و پاکستان.

تشویق و تحریک و حمایت رهبران جهادی افغانستان علیه تشکیل حکومت کمونیستی در افغانستان از سوی علمای اسلام در ایران و پاکستان.

روابط اقتصادی[ویرایش]

احداث خط لوله صلح برای صدور گاز ایران از طریق پاکستان به هند.

ارتباط محلی و صیادی از طریق خلیج گواتر.

عضویت هر دو کشور در سازمان همکاری شانگهای در سال ۲۰۰۴.

تنش‌های قومی - مذهبی[ویرایش]

گروه جندالله در خاک پاکستان است که به مبارزه مسلحانه با ایران می‌پردازد.

وقایع[ویرایش]

در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷ پلیس استان پنجاب پاکستان به شیخ محمد طاهر محمود اشرفی، رئیس شورای علمای پاکستان، هشدار داده‌است که حفاظت خود را تأمین کند زیرا افراد وابسته به ایران قصد ترور وی را دارند. در همین رابطه تعدادی از کسانی که در ایران آموزش گرفته‌اند توسط پلیس پنجاب، دستگیرشده‌اند.[۲]

سایر موارد[ویرایش]

همچنین قسمتی از مرزهای مشترک دو کشور زیستگاه یوزپلنگ آسیایی می‌باشد.

گاندو کروکودیلی است که در هر دو کشور زیستگاه دارد.

زیستگاه مشترک سنجاب بلوچی وزغ بلوچی.

تیهو پرنده‌ای که در هر دو کشور زیستگاه مشترک دارد.

غذاها و آشپزی مشترک.

دفاتر نمایندگی[ویرایش]

دفاتر نمایندگی ایران در پاکستان[ویرایش]

دفاتر نمایندگی پاکستان در ایران[ویرایش]

سفرا[ویرایش]

پهلوی[ویرایش]

در پی پیوستن ایران به پیمان بغداد، در تاریخ ۷ آذر ۱۳۳۴ خورشیدی سفرای ایران در کشورهای عضو این پیمان تغییر کرد و سرلشکر نادر باتمانقلیچ به سمت سفیر کبیر ایران در پاکستان منصوب شد.[۳]

هوشنگ انصاری سفیر دولت شاهنشاهی ایران در پاکستان بود.

حسن پاکروان سفیر دولت شاهنشاهی ایران در پاکستان بود.

بعد از انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Better Iran-Pakistan relations in the pipeline گلف نیوز
  2. «الشرطة الباکستانیة قبض علیهم-نجاة رئیس مجلس علماء باکستان من محاولة اغتیال خططتها عناصر موالیة لإیران». 
  3. «مشاهده تقویم تاریخ ۷ آذر». مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، برای مشاهده متن منبع، در بخش جستجو، «۷ آذر» را انتخاب کنید.. بازبینی‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۵.