سخنگوی دولت (ایران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سخنگوی دولت
جمهوری اسلامی ایران
Ali Rabieiو Minister of Labour علی ربیعی وزیر کار ایران 08.jpg
متصدی کنونی
علی ربیعی

از ۹ خرداد ۱۳۹۸
نهاد ریاست‌جمهوری
اقامت‌گاه پاستور، تهران
گمارنده رئیس‌جمهور
مدت دوره بدون مدت مشخص
وبگاه وبگاه رسمی

سخنگویی دولت در ایران سِمتی دولتی است که با استقرار هر دولت پس از مراسم تحلیف، از جانب رئیس‌جمهور منتصب می‌شود. سخنگوی دولت به عنوان اصلی‌ترین مر جع اطلاع‌رسانی عملکرد دولت‌ها، وظیفه پاسخگویی به افکار عمومی را عهده‌دار می‌باشد. با این‌حال سایر اعضای کابینه دولت نیز موظفند در جریان اطلاع‌رسانی به رسانه‌های جمعی مشارکت داشته باشند.

فهرست سخنگویان دولت پیش از انقلاب[ویرایش]

ر نام آغاز تصدی پایان تصدی حزب سیاسی هیئت دولت نخست‌وزیر
حسین فاطمی ۱۳۳۰ ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ جبهه ملی دولت اول مصدق محمد مصدق
دولت دوم مصدق
ابوالحسن عمیدی نوری ۱۳۳۲ ۱۳۳۲ ن/م دولت نظامی زاهدی فضل‌الله زاهدی
عباس فرزانگان ۱۳۳۲ ؟ نظامی
حسن ارسنجانی ۱۳۴۰ ۱۳۴۱ ن/م دولت امینی علی امینی
داریوش همایون ۲۰ مرداد ۱۳۵۶[۱] شهریور ۱۳۵۷ رستاخیز دولت آموزگار جمشید آموزگار

فهرست سخنگویان دولت پس از انقلاب[ویرایش]

ر نام آغاز تصدی پایان تصدی حزب سیاسی هیئت دولت رئیس‌جمهور نخست‌وزیر
۱ عباس امیرانتظام ۲۴ بهمن ۱۳۵۷ ۱۰ تیر ۱۳۵۸[۲] نهضت آزادی دولت موقت ن/م مهدی بازرگان
۲ صادق طباطبایی ۱۰ تیر ۱۳۵۸ ۱۴ آبان ۱۳۵۸ نهضت آزادی
۳ حسن حبیبی ۱۶ آبان ۱۳۵۸ تیر ۱۳۵۹ نهضت آزادی شورای
انقلاب
بدون متصدی
سید ابوالحسن بنی‌صدر
۴ بهزاد نبوی ۲۶ آذر ۱۳۵۹[۳] آذر ۱۳۶۰ مجاهدین انقلاب دولت نخست محمدعلی رجایی
دولت دوم محمدعلی رجایی محمدجواد باهنر
دولت موقت دوم بدون متصدی محمدرضا مهدوی کنی
۵ احمد توکلی ۲۵ آذر ۱۳۶۰[۴] ۱۱ مرداد ۱۳۶۲[۵] جمهوری اسلامی دولت
سوم
سید علی خامنه‌ای میرحسین موسوی
بدون متصدی
دولت چهارم
بدون متصدی دولت پنجم اکبر هاشمی رفسنجانی
دولت ششم
۶ سید عطاءالله مهاجرانی ۱۶ آذر ۱۳۷۶[۶] ۲۴ آذر ۱۳۷۹[۷] کارگزاران سازندگی دولت
هفتم
سید محمد خاتمی
بدون متصدی
۷ عبدالله رمضان‌زاده ۲۸ آذر ۱۳۸۰[۸] ۱۲ مرداد ۱۳۸۴ جبهه مشارکت دولت هشتم
۸ غلامحسین الهام ۱۶ مرداد ۱۳۸۴ ۳ شهریور ۱۳۸۸ ن/م دولت نهم محمود احمدی‌نژاد
۹ سید شمس‌الدین حسینی۱ ۲۰ دی ۱۳۸۸ ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ دولت دهم
۱۰ محمدرضا رحیمی۲ ۲۰ دی ۱۳۸۸ ۱۰ آبان ۱۳۹۱
(۸) غلامحسین الهام ۲۱ آذر ۱۳۹۱ ۱۲ مرداد ۱۳۹۲ جبهه پایداری
۱۱ محمدباقر نوبخت ۶ شهریور ۱۳۹۲ ۹ مرداد ۱۳۹۷ اعتدال
و توسعه
دولت یازدهم حسن روحانی
دولت
دوازدهم
بدون متصدی
۱۲ علی ربیعی ۹ خرداد ۱۳۹۸[۹] در حال تصدی اسلامی کار
۱. به عنوان سخنگوی اقتصادی
۲. به عنوان سخنگوی سیاسی

منابع[ویرایش]

  1. قلی‌زاده، فرهاد. «رویدادهای بیستم مرداد». مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. دریافت‌شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۸.
  2. امیرانتظام، عباس (۱۳۸۱). آن سوی اتهام: خاطرات عباس امیرانتظام. ۱ (ویراست سوم). تهران: نشر نی. ص. ۲۶۲. شابک ۹۶۴-۳۱۲-۶۲۲-۶.
  3. «انتخاب وزیر امور خارجه باز هم به تعویق افتاد». روزنامه جمهوری اسلامی. تهران: مؤسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی: ص ۱۰. ۲۶ آذر ۱۳۵۹. دریافت‌شده در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸.
  4. «احمد توکلی سخنگوی دولت شد». روزنامه کیهان. تهران: مؤسسه کیهان: ص ۲. ۲۵ آذر ۱۳۶۰. دریافت‌شده در ۹ تیر ۱۳۹۷.
  5. «پذیرش استعفای عسگر اولادی و توکلی». روزنامه جمهوری اسلامی. تهران: مؤسسه فرهنگی و مطبوعاتی روزنامه جمهوری اسلامی: ص ۲. ۱۱ مرداد ۱۳۶۲. دریافت‌شده در ۹ تیر ۱۳۹۷.
  6. «دکتر مهاجرانی سخنگوی دولت شد». روزنامه همشهری. تهران: مؤسسه همشهری. سال پنجم (۱۴۲۸). ۱۷ آذر ۱۳۷۶. دریافت‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۷.
  7. «خاتمی: پاسداری از اندیشه انقلاب و حرمت انسان و حقوق شهروندان، راهی بی‌بازگشت است». روزنامه همشهری. تهران: مؤسسه همشهری. سال هشتم (۲۲۹۴): ص ۲. ۲۶ آذر ۱۳۷۹. دریافت‌شده در ۲ شهریور ۱۳۹۷.
  8. «تصویب‌نامه راجع به انتصاب سخنگو و رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت». وکالت آنلاین. دریافت‌شده در ۱۱ شهریور ۱۳۹۶.
  9. «علی ربیعی به عنوان "دستیار ارتباطات اجتماعی رئیس‌جمهور و سخنگوی دولت" منصوب شد». ایسنا. ۹ خرداد ۱۳۹۸. ۹۸۰۳۰۹۰۴۰۱۰.