بوستان لاله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۲′۳۷.۱۳″ شمالی ۵۱°۲۳′۳۲.۶۸″ شرقی / ۳۵.۷۱۰۳۱۳۹° شمالی ۵۱.۳۹۲۴۱۱۱° شرقی / 35.7103139; 51.3924111

پارک لاله در تابستان
پارک لاله در زمستان

پارک لاله که تا پیش از انقلاب ۵۷ پارک فرح نام داشت[۱]، از بوستان‌های بزرگ شهر تهران است. این پارک در سال ۱۳۴۵ به در خواست فرح پهلوی از پادشاه بنیان شد. پیش از آن یک منطقه نظامی بود که برای اسب‌دوانی و رژه مورد استفاده ارتش قرار داشت و باغ جلالیه نامیده می‌شد. مساحت بوستان ۳۵ هکتار است.[۲] در این پارک گونه‌های متفاوت گیاهی موجود است که مهمترین آنها عبارتند از: چنار، اقاقیا و کاج تهران.[۳]

تاریخچه[ویرایش]

اراضی پارک لاله از گذشته در اختیار ارتش بوده است. زمین مزبور معروف به میدان اسب دوانی جلالیه و برای رژه از آن استفاده می‌شد. ارتش اراضی مربوطه را در ازای مطالبات وزارت دارایی به آن وزارت خانه انتقال داد. وزارت آبادانی و مسکن وقت ماموریت یافت برای این منطقه طرحی تهیه نماید. قسمت شمال پارک برای تاسیسات فرهنگی عمومی و قسمت جنوبی صرفاً برای پارک درنظر گرفته شد. طرح آن بوسیله طراح معروف فرانسوی «ژوفه» و سایر طراحان پارک سازی و همکاران ایرانی تهیه گردید. سایر عملیات اجرایی به عهده شهرداری گذاشته شد. شهرداری عملیات اجرایی را طبق طرح ادامه داد تا در سرانجام در سال ۱۳۴۵ پارک فرح تاسیس گردید.[۴] پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ نام این پارک به لاله تغییر یافت.

ساختمان اولین کتابخانه کودک در ایران توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در بخشی از اراضی بوستان فرح ساخته‌شد.[۵]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

این پارک در محدوده منطقه ۶ شهرداری تهران و در محله امیرآباد واقع شده است.

این پارک از شمال به خیابان دکتر فاطمی ، از جنوب به بلوار کشاورز ، از غرب به خیابان کارگر شمالی (خیابان امیرآباد) و از شرق به خیابان حجاب محدود می‌شود. در همسایگی این بوستان ، مرکز خرید لاله ، موزه هنرهای معاصر ، موزه فرش ایران و هتل لاله واقع شده‌است.[۶]

امکانات و فضاها[ویرایش]

نمای موزه هنرهای معاصر تهران از بالا در نخستین سال‌های گشایش موزه در گوشهٔ غربی بوستان فرح.

بخش جنوب شرقی این پارک به شیوه پارک‌های ژاپنی طراحی شده و دارای آب‌نما و جویبارهای مارپیچ است. در خیابان‌های شمالی پارک محوطه میزهای شطرنج جای داده شده است. زمین‌های ورزشی پارک شامل زمین‌های بسکتبال و والیبال نیز در بخش شمالی جای گرفته است. در این پارک همچنین یک مرکز تئاتر عروسکی، یک کتابخانه زیر پوشش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و یک مسجد دایر می‌باشد. مجسمه‌ها و تندیس‌های گوناگونی نیز در این پارک وجود دارد که نامدارترین آنها تندیس خیام و تندیس ابوریحان بیرونی است.[۷]

تندیس خیام از آثار ابوالحسن صدیقی است که در سال ۱۳۵۱ و در کشور ایتالیا (به سفارش انجمن آثار ملی) ساخته شده است. این تندیس پس از جابجایی به ایران به این پارک منتقل شد و در بازدید همگانی قرار گرفت و پس از آن چندین بار به دستان فریدون صدیقی (فرزند آفریننده اثر) بازسازی شد.[۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «انقلاب نام کدام خیابان‌ها را عوض کرد؟». خبرگزاری ایسنا، ۱۶ بهمن ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۶ بهمن ۱۳۹۲. 
  2. یوسفی، ۱۳۷۶
  3. پورتال شهرداری تهران، ۱۳۸۷
  4. به نقل از تابلوی تاریخچه پارک لاله نصب شده در ورودی پارک لاله.
  5. گفتگو با لیلی امیرارجمند، نخستین مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بی‌بی‌سی فارسی
  6. یوسفی، ۱۳۷۶
  7. پورتال شهرداری تهران، ۱۳۸۷
  8. گودرزی، ۱۳۸۶

منابع[ویرایش]