میرآباد

مختصات: ۳۶°۲۴′۲۶″شمالی ۴۵°۲۲′۱۶″شرقی / ۳۶٫۴۰۷۱°شمالی ۴۵٫۳۷۱۰°شرقی / 36.4071; 45.3710
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
میرآباد
میر اباد - panoramio.jpg
کشور ایران
استانآذربایجان غربی
شهرستانسردشت
بخشوزینه
مردم
جمعیت۱۰,۰۰۰نفر[۱]
رشد جمعیت۲٫۵٪
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۴۷۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۰
میانگین بارش سالانه۳۹۰
اطلاعات شهری
ره‌آوردانگور،مویز، گردو، سیب، عسل، توت فرنگی،گندم
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۴۴۴۴۳۵
شناسهٔ ملی خودرو ایران م ۲۷[۳]
میرآباد بر ایران واقع شده‌است
میرآباد
روی نقشه ایران
۳۶°۲۴′۲۶″شمالی ۴۵°۲۲′۱۶″شرقی / ۳۶٫۴۰۷۱°شمالی ۴۵٫۳۷۱۰°شرقی / 36.4071; 45.3710

شهر میرآباد یکی از شهرهای مرزی کردنشین شهرستان سردشت در استان آذربایجان غربی است. و مردم در این شهر به زبان کردی سورانی سخن می‌گویند.

جغرافیا[ویرایش]

این شهر در جنوب غربی این استان و امتداد جنوبی ارومیه قرار دارد و با شمال کشور عراق و اقلیم کردستان عراق همسایه است.

شهر میرآباد از شمال با پیرانشهر و از شرق با مهاباد و از جنوب با سردشت و از غرب با شهرهای رانیه و قلعه دیزه در استان سلیمانیه و قسمتی از استان اربیل( هولیر) همسایه است. برای اینکه به جنگل برسید باید وارد جاده اشنویه – پیرانشهر شوید و پس از عبور از پل موسوم به «پل پوش آباد» در سمت راست، جاده خاکی قرار دارد که به طرف روستای جولان و سپس به میراوه منتهی می‌شود[۴]

این شهر سردشت ۳۰ کیلومتر مرز با کردستان عراق دارد و درست در وسط دو شهرستان سردشت و پیرانشهر به طول ٤٥ کیلومتر فاصله دارد.

مردم[ویرایش]

جمعیت این شهر براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰,۰۰۰ نفر می‌باشد.[۵]

ایلات و عشایری که در میرآباد زندگی می‌کنند عبارتند از ایل گورک، منگور، مامش همچنین بسیاری از کردهای جنوب کردستان که بیشتر آن‌ها اهل شهرستان قلعه دیزه می‌باشند و در سال ۱۹۹۱ میلادی به دلیل جنگ داخلی به ایران پناه آورده ند تا به حال همچنان در میرآباد زندگی می‌کنند.

مردم این شهر کرد می‌باشند و با لهجه سورانی موکریانی صحبت می‌کنند. مردم میرآباد و حومه به زبان کردی سورانی و با لهجهٔ مکریانی صحبت می‌کنند.[۶]

ویژگی‌های توریستی - تجاری و صنعتی[ویرایش]

ناحیه میرآباد به دلیل وجود جاذبه‌های طبیعی – محیطی و مناظر بکر و فوق‌العاده و همچنین آداب و رسوم و ویژگی‌های ناحیه در استان یک محدوده جغرافیایی استثنائی است. جاذبه‌های طبیعی – محیطی از جمله آبشار چکوو، تفرجگاه خدرآباد، پردانان، پرورش ماهی پل گومان، کوهستانهای هه لالاویی در روستای سیونه، دره گرژال در جاده سردشت به میرآباد و پیرانشهر، دشت وزنه در دامنه کوهستان‌های قندیل، محوطه تاریخی ساوان در فاصله ۱۲ کیلومتری شهر، پل قلاتاسیان مربوط به دوره سامانیان، گورستان تاریخی واقع در روستای گومان، غار قلاتاسیان در روستای قلاتاسیان و محوطه‌های تاریخی متعدد که هنوز در سطح ناحیه شناسایی و کشف نشده‌اند[نیازمند منبع]، و همچنین جنگلهای حفاظت شدهٔ میرآباد که دارای درختان چند صد سالهٔ بلوط است و محیط گسترده‌ایی را دربر گرفته را می‌توان به عنوان بستر و زمینه‌ساز رشد و شکوفایی ناحیه در زمینه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی و توریستی دانست.

میرآباد با توجه به زیاد بودن گورستانهای قدیمی اطرافش و اشیائی که در آن‌ها پیدا شده همچون: کوزه‌ها، سکه‌ها، و همچنین پیدا شدن حیوانات درست شده از طلا در روستاهای اطرافش یکی از مکان‌های مربوط به برخی تمدنهای باستانی همچون: مادها ،آشوری‌ها ،ماناها به‌شمار می‌رود.

شهر میرآباد

تفریحگاه ها[ویرایش]

میرآباد دارای جنگل های حفاظت شده با تراکم بالا می باشد، جنگلهای این شهر و اطراف آن به دلیل وجود درخت های بلوط و گیاهان وحشی محل زیست مناسبی را برای حیواناتی همچون سنجاب،گراز و حتی گوزن فراهم کرده است . علاوه بر این حیوانات، شکارچیانی همچون خرس ، گربه وحشی و گرگ نیز در این جنگلها زندگی میکنند.

اطراف میرآباد دارای مناطق تفریحی و باستانی متعددی بوده و دیدن کردن از آن ها خالی از لطف نیست.

جنگلهای میرآباد

برخی از این مناطق عبارت اند از :

  • پل قلعه تاسیان
  • پردانان
  • دشت وزینه
  • کانی رش
  • خدرآباد
  • تنگه دوژه(واقع در تفرجگاه خدرآباد)
  • پل معلق جولانه (واقع در 10 کیلومتری شهر)
تنگه دوژه(خدرآباد)
  • پرورش ماهی پل گومان
  • پرورش ماهی موسالان
  • و ...

البته تمام کوه‌های اطراف پوشیده از جنگل و سبزه هستش و تقریباً هر نقطه‌ آن یک تفریحگاه هست.

ارتباطات و راه‌ها[ویرایش]

شهر میرآباد دارای جاده مستقیم با شهرهای ارومیه، سردشت، پیرانشهر می‌باشد.

همچنین میرآباداز راه جاده آسفالته و از طریق مرزهای کیله در شهرستان سردشت و حاج عمران در شهرستان پیرانشهر به کشور عراق و اقلیم فدرال کردستان راه میابد.


دشت وزینه

منابع[ویرایش]

  1. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  2. کلباسی، ایران (۱۳۸۵). گویش کردی میرآباد. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. ص. شانزده. شابک ۹۶۴-۴۲۶-۲۹۱-۳.
  3. «بانک اطلاعاتی آکو، لیست پلاک‌های خودروهای ایران». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۳.
  4. «جنگل میرآباد». آسان بگرد. ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶.
  5. «تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵» (اکسل). درگاه ملی آمار.
  6. کلباسی، ایران (۱۳۸۵). گویش کردی میرآباد. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. ص. یازده. شابک ۹۶۴-۴۲۶-۲۹۱-۳.