شهرستان چایپاره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان چایپاره
شهرستان چایپاره.jpg
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانآذربایجان غربی
سایر شهرهاقره‌ضیاءالدین حاجیلار
بخش‌هابخش مرکزی، حاجیلار
نام‌های پیشینچایپارا
اداره
فرماندارسعید شکورزاده
مردم
جمعیت۴۷،۲۹۲ (۱۳۹۵)
مذهباکثراً شیعه اثنی عشری (83 درصد) و سنی شافعی
جغرافیای طبیعی
مساحت1063 کیلومتر مربع کیلومتر مربع
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه12.4
بارش سالانه295 میلی متر
داده‌های دیگر
وبگاهفرمانداری چایپاره

شهرستان چایپاره یکی از شهرستان های استان اذربایجان غربی است . این شهر دارای اثار تاریخی زیادی است که میتوان به قرمزی مسجد چورس که واقع در روستای چورس و در شهرستان چایپاره است اشاره کرد و همچنین حمام تاریخی چایپاره واقع در محله بیک جان در شمال غربی شهر است اشاره کرد و میتوان به قلعه اوراتوری بستام واقع در روستای بسطام که برای این شهرستان است اشاره کرد. مردمان این شهر اکثرا ترک تبار هستند و زبان اصلی این مردم ترکی اذری است و بقیه مردم این شهرستان را کرد ها تشکیل می دهند که زبان انها کردی است . دین اکثر افراد در این شهرستان شیعه دوازده امامی است و در میان این بعضی از مردم نیز سنی هستند و تعداد کم شماری یهودی و مسیحی وجود دارد

جغرافیا[ویرایش]

شهرستان چایپاره با مساحتی حدود 1063 کیلومتر مربع در شمال شرقی شهرستان خوی و یکی از شهرستان‌های شمال غربی استان می‌باشد، شهرستان چایپاره از سمت شمال به شهرستان شوط از سمت غرب به چالدران از سمت جنوب به بخش ایواوغلی و از سمت شرق به شهرستان پلدشت و شهرستان مرند منتهی می‌شود که 26767 نفر جمعیت شهری و 20525 نفر جمعیت روستایی را در خود جای داده‌است. و بر اساس تقسیمات کشوری شهرستان چایپاره دارای دو بخش به نام‌های مرکزی و حاجیلار و دو دهستان به نام‌های چورس و بسطام است.

بخش حاجیلار با وسعتی در حدود ۳۱۳ کیلومتر مربع دارای ۲۶ روستا و جمعیتی معادل ۹۱۹۸ نفر می‌باشد و دهستان‌های بسطام و چورس در بخش مرکزی به ترتیب با وسعت‌های ۳۹۳ و ۲۱۸ کیلومتر مربع دارای ۳۲ و ۱۸ روستا و ۶۹۰۰ و ۵۷۰۰ نفر جمعیت روستائی می‌باشند. مرکز بخش حاجیلار شهری به نام حاجیلار است که جمعیتی حدود ۱۵۰۰ نفر را در خود جای داده است.

وضعیت توپوگرافی[ویرایش]

وضعیت توپوگرافی شهرستان با دشت‌های مختلف وسیع و کوهستانی و کوهپایه می‌باشد، که وضعیت زمین‌های زیر کشت از نوع خاک‌های تحت پوشش رسی شنی – شنی رسی – رسی – لومی بوده که در سطح شهرستان به مقدار ۲۰۴۰۰ هکتار بوده که ۸۳۰۰ هکتار آن آبی و ۱۲۱۰۰ هکتار آن دیمی می‌باشند که با تکمیل سد آغ چای حدود ۴۵۰۰ هکتار تبدیل به آبی از دشت قره ضیالدین را پوشش می‌دهد و مابقی دیمی روستائی می‌باشند که آب استحصالی ان در حال ار منابع سطحی ۱۸۰۰ لیتر در ثانیه، از منابع زیر زمینی ۲۲۰۰ لیتر در ثانیه (مجموعاً در حال ۴۰۰۰ لیتر در ثانیه) می‌باشد که عمده محصولات شامل غلات، چغندر قند، یونجه، آفتابگردان، کدوی آجیلی، و حبوبات و توتون می‌باشد که قبلاً از نظر کشت توتون یکی از مناطق ده‌گانه کشت توتون در کشور بوده‌است.

آب و هوا[ویرایش]

اب و هوای این شهرستان در چهار فصل معتدل برای هر گونه کشاورزی و دامداری با استعداد بالقوه شهرستان را پذیرا است. میزان آب‌های سطحی ورود به شهرستان چایپاره از رودخانهٔ آغ چای به‌طور متوسط سالانه ۲۱۲ میلیون متر مکعب بوده که ۱۲ میلیون متر مکعب از این مقدار فوق در جهت استفادهٔ کشاورزان در طول سال در نهرها و بندها مورد استفاده قرار می‌گیرد و مابقی آن در حدود ۲۰۰ میلیون متر مکعب از منطقه بدون استفاده گذر می‌کند؛ و ضمناً در مواقع سیلابی بارندگی‌ها حدود ۱۰ مسیل (\خانگاه-تاج‌خاتونیتیم آغلیعلی‌آبادسلوکلوسالطهحمزیاندوه آغلیدره حراملوایلانلی دوزی) زیر سد و در بالا دست و جهت‌های مختلف شهر را فرا می‌گیرند و به ذخیرهٔ پشت سد اغ چای تبدیل می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مراسم و رسم و روسوم ها[ویرایش]

یکی از رسم و روسوم های افراد این شهرستان مراسم عزاداری حسینی و ماه مرم است که گروهک های زیادی از اول ماه محرم تا عاشورا و تاسوعا در محله های مختلف این شهرستان به عزاداری میپردازند و میتوان به هیئت شاه حسین گویان شهرستان چایپاره و هیئت عزاداران علی اصغر و هیئت حضرت زینب و هیئت امام سجاد اشاره کرد و همچنین در اوایل ماه محرم مراسمی طبق اعتقادات مردم که به مراسم تشت گزاری معروف است انجام می شود

منابع