زرآباد (خوی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زرآباد
زورآوا
کشور ایران
استانآذربایجان غربی
شهرستانخوی
بخشصفائیه
نام(های) پیشینزورآوا می‌باشد که پسوند آوا یا همان اوبا که در ترکی به معنای آبادی می‌باشد. حمدالله مستوفی (ص ۱۵۵) در قرن هشتم هجری چنین می‌گوید که در اول شهر بزرگی بودو مرکز حکومت سوکمنلی لر به همین خاطر این منطقه را سکمن آوا می‌نامند.
سال شهرشدن۱۳۸۹[۱]
مردم
جمعیت۱۱۴۷ نفر بر اساس آمار 1395[۲]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۷۱۸
اطلاعات شهری
شهرداردکتر علی بالازاده
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۴۴

شهر زرآباد (زورآوا) مرکز بخش صفائیه شهرستان خوی واقع در استان آذربایجان‌ غربی در چهل و دو کیلومتری شمالغرب شهر خوی، صد و هفتاد کیلومتری مرکز استان قرار گرفته‌است.

مختصات جغرافیایی زرآباد ۴۴ درجه و ۳۵ دقیقه عرض شمالی و ۳۸درجه و ۴۸ دقیقه طول شرقی است. ارتفاع شهرستان از سطح آبهای آزاد ۱۷۹۶ متر است. آب و هوای این شهر به علت کوهستانی بودن در زمستان‌ها توأم با ریزش باران و برف و در تابستان‌ها معتدل می‌باشد.

جمعیت شهر زرآباد براساس سرشماری سال ۱۳۹۰، تعداد ۱۲۳۹نفر است. دین مردم شهر زرآباد، اسلام و مذهبشان شیعه جعفری است و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. در جلد چهارم کتاب «فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)» نیز زبان مردم زرآباد (زورآباد)، ترکی آذربایجانی و مذهب آن‌ها شیعه ذکر شده است.[۳]

زرآباد در قدیم‌الایام در مسیر جادهٔ ابریشم واقع گردیده بود که احیای دوباره آن می‌تواند یه رونق و آبادانی بیشتر منطقه کمک نماید.

وجود معادن مس و سیلس و گونه‌های مختلف گیاهان دارویی و محصولات متنوع دامی، کشاورزی و باغی نظیر پنیر کوزه (کوزه پنیری)، حلوای دوشاب (داش حلوا)، آفتابگردان، گندم، جو، سیب زمینی، چغندرقند، آلبالو و سیب شهر زرآباد را از غنی‌ترین بخش‌های شهرستان خوی نموده‌است.

همچنین وجود جاذبه‌های متعدد طبیعی و تاریخی، آن را از نظر گردشگری نیز برجسته و قابل توجه نموده‌است. جاذبه‌های دل‌انگیز گردشگری اعم از گستردگی کوه‌ها، انبوه درختان، انواع مراتع سرسبز، ییلاق‌ها، بیشه زارها، آبهای معدنی و رودخانه‌ها زرآباد را به یکی از تفرجگاه‌های دلنواز و دیدنی تبدیل کرده که در نوع خود بسیار دیدنی است. جریان آب زلال در امتداد رودخانه آق چای و نوای دلنشین آن یکی از ویژگی‌های بارز طبیعت بکر زرآباد است که جان آدمی را طراوتی دوباره می‌بخشد.

منابع[ویرایش]

  1. [۱]
  2. درگاه ملی آمار ایران
  3. رزم‌آرا، حاجعلی (۱۳۳۰)، فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها)؛ جلد ۴: استان ۳ و ۴ آذربایجان، تهران: انتشارات سازمان جغرافیایی کشور، انتشارات دایره جغرافیائی ستاد ارتش.