شهرستان فلاورجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان فلاورجان
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استاناصفهان
مرکز شهرستانفلاورجان
سایر شهرهافلاورجان، پیربکران، بهاران شهر،
کلیشاد و سودرجان، قهدریجان،
ابریشم، زازران، ایمانشهر
بخش‌هاپیربکران، قهدریجان، مرکزی
سال تأسیس۱۳۵۹
نام‌های پیشینلنجان سفلی
مردم
جمعیت۲۴۷٬۰۱۴ نفر (۱۳۹۰)
رشد جمعیتمتوسط
تراکم جمعیت+5000 نفر بر کیلومتر مربع
مذهباسلام
جغرافیای طبیعی
مساحت۳۱۹ کیلومتر مربع کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا۱۶۰۰
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانهدر تابستان 15 و در زمستان 5-
بارش سالانه10 میلی لیتر(نامشخص)
روزهای یخبندان سالانه0
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن0313

شهرستان فلاورجان معرب پل ورگان از شهرستان‌های استان اصفهان است. مرکز این شهرستان شهر فلاورجان است. آرامگاه امامزاده معروف امیر سپهدار زید ابن امام حسن مجتبی (ع) در این شهر قرار دارد،یکی از دانشمندان دوران صفویه نیز در کنار آرامگاه این امامزاده مدفون است. مردم این شهرستان فارس زبان باگویش نزدیک به لهجه اصفهانی هستند.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: پیربکران و بهاران‌شهر.

شهرها:زازران، فلاورجان، قهدریجان، کلیشاد و سودرجان، ایمانشهر و ابریشم.

دربارهٔ شهرستان[ویرایش]

شهرستان فلاورجان یکی از شهرستان‌های تاریخی استان اصفهان است که وسعت کل آن ۳۱۹ کیلومتر مربع است.

از شرق به شهرستان اصفهان از شمال به شهرستان خمینی شهر از جنوب به شهرستان مبارکه، از شمال غرب به شهرستان نجف‌آباد و از غرب به شهرستان لنجان محدود می‌گردد.

در حوالی فلاورجان فعلی قریه‌ای به نام برزان بوده که از طریق مادی کوپان مشروب می‌شده. بعدها به واسطه پلی که بر روی رودخانه زده شده آن را پل ورگان و بعدها پل ورجان و نهایتاً به فلاورجان تغییر نام یافته‌است.

جمعیت آن بالغ بر ۲۵۰هزار نفر است. وجود صنایع متعدد، قرار گرفتن در حاشیه زاینده رود، دیرینه تاریخی و محصولات کشاورزی مرغوب از جمله برنج و گندم و صیفی جات این شهرستان را از جایگاه ویژه‌ای برخوردار نموده است. این شهرستان دارای ۸ شهر به نام‌های زازران و فلاورجان و قهدریجان و کلیشاد و سودرجان و پیربکران و بهاران و ایمانشهر و شهر ابریشم و ۶۰ روستا است که با توجه به آثار تاریخی موجود در این شهرها دارای قدمت فرهنگی دیرینه است. از گذشته، خصوصااز زمان مشروطه جمعیتی از بختیاری‌ها نیز در فلاورجان ساکن شده‌اند. آثار تاریخی این شهرستان می‌توان امامزاده یونس بن ازهربن عقیل بن موسی کاظم شهر زازران، خانه مویدی‌های روستای زفره ، پل قدیم فلاورجان و مسجد جامع و پل بابا محمود سهرفیروزان و برج های کبوتر لارگان و روستای هویه و شیرهای سنگی و مسجد بابا محمود سهرفیروزان و مسجد اشترجان و بقعه پیربکران و مقبره امامزاده‌گان شاه ابولقاسم سهرفیروزان،سیدمحمد لارگان و زیدبن حسن را نام برد. همچنین از دوران صفویه دیواری از نزدیکی شهر پیربکران شروع و تا آخر شهر ایمانشهر (مینادشت) ادامه داشته‌است که به مرور زمان این دیوار گلی ازبین رفته‌است ولی هنوز هم جزئی از این دیوار بر جامانده‌است. فلاورجان به دلیل نزدیکی به شهر اصفهان از توسعه کمتری برخوردار بوده‌است. قابل توجه است پل تاریخی فلادرجان تسوط تخم مرغ و املاحی مانند سیمان و ... ساخته شده و اگر اب زاینده رود به این پل‌ها نخورد در اثر خشکسالی ممکن است با نابودی پل‌ها مواجه شوند. متأسفانه این شهرستان در احاطه خشکسالی است.

منابع[ویرایش]

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.