شهرستان گلپایگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهرستان گلپایگان
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان اصفهان
مرکز گلپایگان
سال شهرستان شدن ۱۳۱۶
مردم
جمعیت ۸۲٬۶۰۱ نفر (۱۳۸۵)
شهرها
گلپایگان، گوگد، گلشهر
تعداد بخش‌ها
مرکزی

شهرستان گلپایگان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان در مرکز ایران است. این شهرستان دارای پیشینه تاریخی می‌باشد. گلپایگان را در ایران باستان وردپاتکان (سرزمین گل سرخ) می‌خواندند. امروز این شهرستان مهمترین شهرستان غرب استان اصفهان می‌باشد.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: گلپایگان، گوگد، گلشهر.

نژاد[ویرایش]

مردم این شهر از نژاد آریایی اصیل بوده و یکی از خالص‌ترین آریایی‌های ایران می‌باشند. این مردم از قوم ماد هستند و بر اساس تحقیقات فراوان مورخان و شباهت نام آترپادگان به گلپادگان به اثبات رسیده‌است که این مردم بازماندهٔ آذری‌هایی هستند که واژگان کمتری وارد زبان آن‌ها که همان زبان خوانساری بوده‌است شده‌است. پوشش محلی آن‌ها نیز گواه این نظریه است.[۱][۲]

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان گلپایگان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان در مرکز ایران است در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۲۶۰۱ نفر بوده‌است.[۳]

نژاد[ویرایش]

مردم این شهر از نژاد آریایی اصیل بوده و یکی از خالص‌ترین آریایی‌های ایران می‌باشند. این مردم از قوم ماد هستند و بر اساس تحقیقات فراوان مورخان و شباهت نام آترپادگان به گلپادگان به اثبات رسیده‌است که این مردم بازماندهٔ آذری‌هایی هستند که واژگان کمتری وارد زبان آن‌ها که همان زبان خوانساری بوده‌است شده‌است. پوشش محلی آن‌ها نیز گواه این نظریه است.[۴][۵]

زبان و گویش گلپایگان[ویرایش]

آذری : در گلپایگان به جز عده محدودی از روستاهای منطقه که زبان خاص خودشان را دارند بیشتر مردم به زبانی شبیه به زبان خوانساری(زبان آذری باستان) است تکلم می‌کنند که البته دچار هجوم شدید کلمات فارسی، لری و ترکی شده‌است.[۶]

ترکی آذری :در بسیاری از روستاها مانند ماکوله به زبان ترکی آذری سخن گفته می‌شود. گویا شاه عباس برای محافظت از پایتخت که اصفهان بود از دست مهاجمان لر و کرد، عده‌ای را از اران (جمهوری آذربایجان کنونی) و همدان به این منطقه (شامل گلپایگان، خوانسار و فریدن) کوچانده است.[۶]

لری: در برخی روستاها مانند هنده مردم به زبان لری سخن می‌گویند که به دلیل مجاورت با استان لرستان است.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. «نام و حدود آذربایجان | دورنانیوز». durnanews.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 
  2. مهرمیهن. «ریشه و تبار مردمان آذربایجان». www.mehremihan.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 
  3. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  4. «نام و حدود آذربایجان | دورنانیوز». durnanews.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 
  5. مهرمیهن. «ریشه و تبار مردمان آذربایجان». www.mehremihan.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ «مردمان گلپایگان چه لهجه و گویشی دارند؟ - دیار عالمان»(fa-IR)‎. به کوشش دیار عالمان. ۱۳۹۲-۱۲-۲۶T09:22:37+03:30. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 

پیوند به بیرون[ویرایش]