کهریزسنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کهریزسنگ
کرسنگ
کشور  ایران
استان اصفهان
شهرستان نجف‌آباد
بخش مرکزی
نام(های) دیگر صفائیه (مردم مخالفت کردند)
نام(های) قدیمی علی‌آباد، کاریزسنگ
سال شهرشدن ۱۳۸۲ شمسی
مردم
جمعیت بیش از ۱۲۰۰۰
تراکم جمعیت ۵۰۰۰ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۶۰۳
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۲
میانگین بارش سالانه ۱۰
اطلاعات شهری
شهردار مجید حججی
پیش‌شماره تلفنی ۴۲۳۲

کَهریزسَنگ شهری است در بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد استان اصفهان ایران. کهریزسنگ از قدمتی چندهزارساله برخوردار است. همانگونه که در یادداشت‌های به‌جامانده از زرتشتیان ساکن کوه آتشگاه برمی‌آید، قدمت این شهر به زمان هخامنشیان برمی‌گردد.

کهریزسنگ محلی است که ساسانیان در آن به انبار سلاح و آذوقهٔ جنگی اهتمام می‌ورزیدند.

نامگذاری کهریزسنگ به این دلیل است که نخستین انسان‌هایی که وارد این شهر شدند، برای به دست آوردن آب اقدام به حفر کهریز می‌کردند، اما هرآنچه می‌کندند به تکه‌های بزرگ سنگ برخورد می‌کردند. به همین دلیل نام این شهر را کهریزسنگ گذاشتند یعنی محل کهریزهای پر از سنگ.[نیازمند منبع]

در سال ۱۳۷۹ نام این شهر به «صفائیه» تغییر پیدا کرد که دوباره و با مخالفت اهالی این شهر، همان کهریزسنگ گذاشته شد. قدمتِ کهریزسنگ بسیار بیشتر از شهرستان نجف‌آباد است؛ به گونه‌ای که قدمتِ نجف‌آباد به دوران صفویه برمی‌گردد، اما کهریزسنگ قدمتی چندهزارساله دارد.

عمدهٔ مردم کهریزسنگ را ۷ طایفهٔ بزرگ تشکیل می‌دهند که عبارتند از صالحی، ابراهیمی، قاسمی، براتی، امینی، قربانی و شمسی (شمس).[نیازمند منبع] البته طایفه‌های دیگری هم در این شهر زندگی می‌کنند که از آن جمله‌اند: لطفی، هاشمی، جوزی، جعفری، طایفه قنبر، رضائی، یزدانی، قیصری، که همگی در حدود ۲۰۰–۳۰۰ سال پیش به این شهر کوچ کرده‌اند. بعضی از افراد یا خانواده‌های این طایفه‌ها نام خانوادگی خود را تغییر داده‌اند.

این شهر از شمال به اصغرآباد، از جنوب به قهدریجان، از شرق به کوشک و از غرب به شهر گلدشت ختم می‌شود؛ و به همین دلیل یکی از شهرهای مواصلاتی استان نامیده به‌شمار می‌رود.

کهریزسنگ به دلیل محدودیت جغرافیایی، عدم داشتن اراضی کافی برای توسعهٔ بیشتر شهر و همچنین کاهش ذخایر آبی سفره‌های زیر زمینی مجبور به تغییر کاربری و ساخت و ساز در اراضی کشاورزی شدند که خود باعث کاهش پوشش سبز گیاهی و تخریب منابع سبز گیاهی می‌شود.

این موضوع به زمین‌های جنوبی شهر که با نام زمین‌های اربابی (معتمدی) شناخته می‌شوند هم کشیده شده است که پس از تصرف و فروش به غیر و دریافت سند با ادامه دیوار کشی‌های قدیمی، چهرهٔ سبز روستایی شهر تخریب شد.

اهالی کهریزسنگ به دلیل ازدواج‌های طایفه‌ای (داخل روستایی و شهری) و ارتباط کمتر فامیلی با شهرهای مجاور با اخلاقیاتی خاص هستند.

از دیگر مواردی که می‌توان به آن اشاره کرد، رسمی دیرین که در روزهای پنجشنبه و در گلزار (قبرستان) این شهر برگزار می‌شود.

بانوان با حضور بر قبور گذشتگان خود برای ساعتی به مراسم سوگواری و پخش نذورات می‌پردازند و آقایان با حضور در سالن واقع در گلزار برای شرکت در مراسم‌های هفتم و چهلم و … و در آخر با خواندن فاتحه بر قبور به این سنت احتمام می‌ورزند.

این شهر به‌دلیل قرارگرفتن در مسیر اصلی جادهٔ اصفهان-نجف‌آباد، از رونق اقتصادی خوبی برخوردار است. در اطراف شهر، باغات کشاورزی و دامداری وجود دارد و هنوز اکثر ساکنان به شغل‌های مرتبط با این موارد و مواردی همچون فروش مرغ و چینی مشغول هستند.

نونهالان و جوانان این شهر دارای استعداد فراوانی در زمینه‌های مختلف هستند. به‌عنوان مثال، فائزه قاسمی در رشتهٔ نقاشی رتبهٔ اول را در جهان کسب کرد و برای بار دوم نیز موفق به دریافت جایزه‌های دیگر شد. همچنین، نسیم امینی در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ موفق به دریافت دیپلم افتخار در ۳ مسابقهٔ نقاشی بین‌المللی از کشورهای بلاروس (روسیهٔ سفید)، بلغارستان (شهر نوازاگورا) و اسلواکی (شهر لیدیسه) شده‌است. این هنرمند که هم‌اکنون ۹ سال دارد، اولین افتخارش را در ۷ سالگی به‌دست‌آورد.

این شهر دارای مساجد و هیئت مذهبی زیادی است که این نشان از معنویت در این شهر است. از مراکز آموزشی قدیمی آن می‌توان به دبستان شهیدان یوسف و هاشمی اشاره کرد که نام آن قبل از انقلاب دبستان عرفی بوده است.

با توجه به شرایط آب و هوایی اصفهان، کهریزسنگ هم آب و هوایی خشک دارد.

منابع[ویرایش]