حسن‌آباد (اصفهان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حسن‌آباد
حسنوا. حصنوا
کشور  ایران
استان اصفهان
شهرستان اصفهان
بخش جرقویه علیا
نام(های) دیگر حسنوا، دستکردوک، دستجردوک، حصنوا
نام(های) قدیمی حسنوا، حصنوا
سال شهرشدن ۱۳۷۲ خورشیدی
مردم
جمعیت ۴۲۶۷ نفر، (۱۳۷۷ خانوار)
جغرافیای طبیعی
مساحت ۳۲۰ هکتار
ارتفاع از سطح دریا ۱۵۵۲ متر
آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه ۱۱۰ تا ۱۴۰ میلیمتر
اطلاعات شهری
شهردار داود صادقی حسن آبادی
ره‌آورد صنایع دستی
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۱
تابلوی خوش‌آمد به شهر


حسن‌آباد جرقویه علیا یکی از شهرهای استان اصفهان و شهرستان اصفهان در مرکز ایران است.

این شهر با جمعیت ۴۲۶۷ نفر و ۱۳۷۷ خانوار (برآورد ۱۳۹۰) در بخش جرقویه علیا و شهرستان اصفهان قرار دارد. فاصله این شهر از مرکز استان و شهر اصفهان ۱۱۵ کیلومتر است. این شهر تنها نقطهٔ شهری منطقه جرقویه علیا می‌باشد. مردم این شهر و منطقه جرقویه علیا به زبان ولایتی یا همان حسن‌آبادی صحبت می‌کنند. جرقویه علیا و جرقویه سفلی در سالهای نه چندان دور یک منطقه بودند که با نام جرقویه شناخته می‌شدند؛ و در تقسیمات کشوری به لحاظ وسعت زیاد این منطقه تقسیم گردید. عمده مراودات مردم در این منطقه و شهر از لحاظ اداری و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی با توجه به مشترکات فراوان و قرار گرفتن در مسیر اصفهان با جرقویه سفلی و شهرهای نیک آباد و محمدآباد می‌باشد.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهر حسن‌آباد در جنوب شرق استان اصفهان در فاصله ۱۱۵ کیلومتری مرکز استان و شهرستان اصفهان مرکز بخش جرقویه علیا و تنها نقطه شهری این منطقه می‌باشد این شهر با وسعت ۳۲۰ هکتار در ۵۲ درجه و ۳۷ دقیقه و ۲۸ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۲۲ دقیقه و ۲ ثانیه عرض جغرافیایی در ارتفاع ۱۵۵۲ متری از سطح دریا بر روی دشتی نسبتاً مسطح بدون برجستگی خاصی واقع گردیده است این شهر از نظر آب و هوایی جزء مناطق مرکزی و شرقی ایران و دارای آب و هوای گرم و خشک با متوسط بارندگی ۱۱۰ تا ۱۴۰ میلیمتر در سال می‌باشد. تابستانهای نسبتاً گرم و سوزان همراه با زمستان سرد و خشک خاصیت اصلی آب و هوای این منطقه می‌باشد قرار گرفتن در مجاورت تالاب گاو خونی آب و هوای این شهر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است و شدت گرما و تبخیر مانع ایجاد بارندگی مناسب در این نقطه می‌باشد بلندترین ارتفاع محل کوه چاه خزانه با ارتفاع ۱۸۶۰ متر در جنوب غربی حسن‌آباد و در مقابل تپه‌های ماسه‌ای در قسمت شرق حسن‌آباد با ارتفاع ۳۰ تا ۴۰ متری منظره‌ای بی نظیر را خلق کرده است.

جمعیت[ویرایش]

حسن‌آباد در تقسیمات کشوری از سال ۱۳۷۴ به شهر تبدیل شده است و جمعیت آن بر اساس آمار موجود (مراکز بهداشتی) ۴۴۹۹ نفر و ۱۳۹۴ خانوار می‌باشد که از این تعداد ۲۲۹۵ نفر مرد و ۲۲۰۴ نفر زن می‌باشند ترکیب سنی جمعیت مانند سایر مناطق ایران شامل جوانان بخصوص سنین ۱۵ تا ۳۰ سال می‌باشد.

آثار تاریخی[ویرایش]

دژکوه (دیزی کوه به زبان محلی)، قلعه ها و برجهای کبوتر ، قنوات دوره صفویه ، حمامهای خزینه ای

دژکوه[ویرایش]

دژکوه یا دیزی کوه نام کوهی است در شمال غربی شهر حسن آباد که دژ یا قلعه ای خشتی بر فراز آن بنا شده است.

طبق نوشته تاریخ نگاران این دژ در زمان پیش از اسلام در این منطقه آتشکده زرتشتیان بوده و پس از اسلام به عنوان دژ روستا در برابر راهزنان استفاده میشده.نقل قولهای محلی دیگری نیز وجود دارد که شاه عباس اول صفوی در زمان گذر از این منطقه و رفتن به بالای این کوه و لذت بردن از نسیم کویری بالای کوه دستور بازسازی این آتشکده و تبدیل آن به دژ مستحکم برای این منطقه را صادر میکند.

محله ها[ویرایش]

محله باغچه ،

محله قلعه ،

محله پاقلعه ،

دستجردوک ،

محله نو ،

محله درب انبار ،

محله دشت جهان ،

شهرک ،

محله پامسجد

اقتصاد[ویرایش]

اقتصاد این شهر (جدای قشر جوان و تحصیل کرده که بیشتر به شغلهای اداری و کارمندی تمایل دارند )، برپایه کشاورزی ، دامپروری و صنایع دستی و توریستی استوار است.

کشاورزی[ویرایش]

محصولات کشاورزی شامل: گندم، جو، پنبه، چغندر، کلزا، یونجه، سبزیجات و در باغات آن انگور، انجیر، انار و در موارد نادری بادام و پسته نیز کشت می شود.

دامپروری[ویرایش]

دامپروری شامل پرورش گاو، گوسفند، بز، اسب و در مواردمحدودی نیز پرورش مرغ ،شترمرغ و بلدرچین می باشد.

صنایع دستی و توریستی[ویرایش]

صنایع دستی این شهر شامل قالی بافی به سبک نائین ، خورجین بافی ، زیلو بافی می باشد. صنعت توریست در این شهر نیز همانند سایر نقاط کویری ایران شامل بازدید از کارگاههای بافندگی سنتی و اماکن تاریخی می باشد با این تفاوت که تپه های شنی و معدن نمک که در فاصله حدود 7 کیلومتر شرق این شهر قرار دارد اخیرا مورد توجه اکثر گردشگران داخلی و خارجی قرار گرفته است.ضمن اینکه ستاره شناسان نیز برای مطالعه اجرام آسمانی به علت صاف بودن آسمان شب، به این شهر سفر میکنند.

منابع[ویرایش]

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.