مسجد جامع میمه

مختصات: ۳۳°۲۶′۳۸″شمالی ۵۱°۰۹′۵۹″شرقی / ۳۳٫۴۴۳۸۹۶°شمالی ۵۱٫۱۶۶۳۰۶°شرقی / 33.443896; 51.166306
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مسجد جامع میمه
ناممسجد جامع میمه
کشورایران
استاناصفهان
شهرستانشاهین‌شهر و میمه
بخشمیمه
اطلاعات اثر
کاربریمذهبی
کاربری کنونیمسجد
دیرینگیدوره صفویه
دورهٔ ساخت اثردوره صفویه
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۹۳۴
تاریخ ثبت ملی۱۴ آبان ۱۳۵۱

مسجد جامع میمه مربوط به دوره صفویه است و در شهرستان شاهین‌شهر و میمه، بخش میمه، شهر میمه خیابان فرهنگ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۵۱ با شمارهٔ ثبت ۹۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۱]

قدمت تاریخی[ویرایش]

بنای اصلی این مسجد به دوران سلجوقیان بازمی‌گردد که قدمت بنای فعلی آن مربوط به دوره زندیه و طبق نظر برخی کارشناسان به دوره صفویه است. محراب این مسجد نیز به دلیل ارزش تاریخی بسیار بالا به موزه ملی ایران منتقل شده‌است.

مسجد جامع میمه

مسجد جامع میمه در سفرنامه‌ها[ویرایش]

  • ابن بطوطه: «مسافرت ما در زمین پهناوری آغاز شد که از مضافات اصفهان بشمار می‌رود. در این طریق نخست به میمه رسیدیم، روستایی نیک و دارای باغ‌های انگور و قنوات متعدد و مسجدی زیبا یافتیم که نهر آبی از وسط آن جاری بود.»[نیازمند منبع]
  • ملا محسن فیض کاشانی: «در طی سفری گذرم به مسجدی افتاد در قریه ای بنام میمه که بنظر می‌رسد با توجه به کتیبه بالای محراب، این مسجد زیبا یادگار آل‌بویه باشد. هنوز منبر شکسته و نیمه سوخته آن در گوشه‌ای دیده می‌شود. سنگ قبرهای اطراف مسجد تاریخی در حدود ۲۰۰ سال پیش را دارند.»[نیازمند منبع]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. محمد یوسف کیانی (1385). معماری ایران (دوره اسلامی). انتشارات سمت. p. 20. ISBN 964-459-418-5.