چادگان

مختصات: ۳۲°۴۶′۱۸″شمالی ۵۰°۳۷′۴۱″شرقی / ۳۲٫۷۷۱۵۸۵۳۳°شمالی ۵۰٫۶۲۸۱۵۷۳۳°شرقی / 32.77158533; 50.62815733
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
چادگان
چادگون
کشور ایران
استاناصفهان
شهرستانچادگان
بخشمرکزی
مردم
جمعیت۲۷۵۳۴ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۲۱۲۲
تأسیس شهرداری۱۳۳۵
شناسهٔ ملی خودروایران ۴۳ ب
کد آماری۱۴۱۵
چادگان بر ایران واقع شده‌است
چادگان
روی نقشه ایران
۳۲°۴۶′۱۸″شمالی ۵۰°۳۷′۴۱″شرقی / ۳۲٫۷۷۱۵۸۵۳۳°شمالی ۵۰٫۶۲۸۱۵۷۳۳°شرقی / 32.77158533; 50.62815733

چادگان مرکز شهرستان چادگان در استان اصفهان است که مردم آن به زبان ترکی قشقایی صحبت می کنند.

نام باستانی چادگان «پاراتاک» بوده که بعدها به چادگان تغییر پیدا کرد.

مردم

چادگان از دو بخش چاد و گان تشکیل شده‌است. نژاد مردم چادگان قشقایی می‌باشد.

قرار گرفتن بافت قدیم چادگان در میان دره کوچک با معنای لغوی آن یکسان است.

جمعیت و مردم

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان چادگان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۴۷۶ نفر بوده‌است.

جهت

شهر چادگان در ۱۲۰ کیلومتری غرب استان اصفهان، در حاشیه رودخانه زاینده رود واقع شده‌است. این دهکده تفریحی که در ساحل دریاچه پشت سد زاینده رود قرار گرفته‌است.

تعداد گردشگر

در فصل گرما، دهکده تفریحی زاینده رود تا ۶ درجه سانتیگراد از اصفهان، بزرگترین کلانشهر مجاورش که در فاصله زمانی یک و نیم ساعته از آن قرار دارد، خنک تر است و از این رو در تابستان روزانه به‌طور میانگین ۱۴ هزار گردشگر را به سوی خود جلب می‌کند. دهکده زاینده رود، سالانه حدود ۸۰۰ هزار گردشگر را پذیرا است.

امکانات

وجود امکانات متعددی از تفریحات خانوادگی و دسته جمعی از جمله؛ ماهیگیری، غواصی، پینت بال، قایقرانی، کارتینگ، ماشین شارژی و پل معلق و… لحظات مفرح و هیجان انگیزی را برای گردشگران رقم می‌زند. آرامش یک استراحتگاه ییلاقی با امنیت کامل محیطی خانوادگی از نخستین ویژگی‌هایی است که دهکده فرهنگی تفریحی زاینده رود را برای مسافرانش محبوب کرده‌است. تنفس در فضای آرام و پاک کوهستانی دهکده، قدم زنی در میان انبوه فضای سبز و گلزار‌های پرتعداد، ماهیگیری در ساحل آرام و وسعت آبی دریاچه، به تماشا نشتن انواع گونه‌های گیاهی در گلخانه ای به وسعت ۵۰۰۰ متر مربع، در کنار بهره جستن امکانات وسیع ورزش‌هایی چون استخر ساحلی، مانژ سوارکاری، و زمین تنیس و… تجربه ای را رقم می‌زند.

منابع

اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.