قهدریجان

قهدریجان
کشور	ایران
استان	اصفهان
شهرستان	فلاورجان
بخش	قهدریجان
مردم
جمعیت	۶۰٬۰۰۰ نفر (۱۴۰۲)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع	۱۶۱۴ متر
اطلاعات شهری
شهردار	محسن صدرالدین کرمی
ره‌آورد	پیاز، برنج، جو، گندم، کلم، سگ قهدریجانی، دامداری
پیش‌شمارهٔ تلفن	۰۳۱۳۷۵۰_۰۳۱۳۷۵۱_۰۳۱۳۷۶۰
شناسهٔ ملی خودرو	ایران
کد آماری	۱۴۳۹
قهدریجان روی نقشه ایران ۳۲°۳۴′۳۶″ شمالی ۵۱°۲۷′۱۸″ شرقی

قَهدِریجان، شهری از توابع بخش قهدریجان شهرستان فلاورجان در استان اصفهان است. این شهر در فاصله ۱۶ کیلومتری از شهراصفهان قرار دارد. شهر قهدریجان در دشت وسیع و حاصلخیزی قرار گرفته است و از هر سو دارای مجموعه باغ‌ها و ویلاهای فراوان است.

موقعیت جغرافیایی

در شمال آن اراضی کوهستان رخ زراعی منتهی به کهریزسنگ و در جنوب اراضی منتهی به اشترجان و در شرق اراضی منتهی شهر فلاورجان و در غرب اراضی منتهی به دشت نجف آباد قرار دارند.

آرامگاه سومین نسل آدم، انوش

آرامگاه سومین نسل آدم در اصفهان

در منابع تاریخی و دینی از انوش، فرزند حضرت شیث و نوهٔ آدم، به‌عنوان سومین پیامبر الهی یاد شده است. آرامگاه منسوب به او در استان اصفهان، شهرستان فلاورجان، شهر قهدریجان و در روستای فهران قرار دارد. بر پایهٔ نقل‌های کهن، انوش یکی از نخستین راهنمایان دینی پس از دوران آفرینش انسان بوده و نقش مهمی در تداوم رسالت الهی پس از پدرششیث، داشته است.

نام مادر او را «نزله» یا «حورا» و لقبش را «ریسان» ذکر کرده‌اند. پس از وفات پدر، به‌عنوان وصی و جانشین در امر نبوت و هدایت بشر برگزیده شد و بنا بر برخی روایت‌ها، پس از ورود به سرزمین ایران به ارشاد و دعوت مردم به یکتاپرستی پرداخت.

در نسب‌نامهٔ پیامبران الهی نیز از نام انوش یاد شده و گفته می‌شود نسب محمد (ص) و عیسی به او می‌رسد. این جایگاه نشان‌دهندهٔ نقش بنیادین انوش در تداوم سلسلهٔ انبیای الهی و انتقال پیام توحید به نسل‌های بعدی است.

شهرک و منطقه صنعتی قهدریجان

منطقه صنعتی قهدریجان در قسمت جنوب شهر قهدریجان قرار دارد که دارای صنایع و کارخانجات صنعتی و سنگبری می‌باشد.

جمعیت

در حال حاضر طبق آماری که تخمین زده می‌شود جمعیت این شهر نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد. شر قهدریجان از لحاظ جمعیت دومین شهر بزرگ پس از شهر فلاورجان می‌باشد و از لحاظ مساحت بزرگ‌ترین شهر در کل منطقه فلاورجان است.

تاریخ و فرهنگ

قهدریجان در سال ۱۳۴۷ با افزایش جمعیت نام شهر به خود گرفت و شهرداری آن تأسیس گردید که در بدو تأسیس، شهرداری کار خود را در منزل شخصی به نام محمود شفیعی آغاز نمود و در سال ۱۳۴۸ با واگذاری قطعه زمینی به مساحت بیست هزار مترمربع در غرب شهر از طرف مردم ساختمان اداری شهرداری با مساحت پانصد متر مربع در آن احداث گردید و در سال ۱۳۵۰ شهرداری از منزل محمود شفیعی به محل جدید انتقال یافت که از سال تأسیس شهرداری (۱۳۴۷) تاکنون شانزده شهردار تصدی آن را عهده‌دار بوده‌اند.

وجه تسمیه

نام قدیمی شهر قهدریجان که به نظر برخی محققان این نام از آن جهت گذاشته شده که مردم قهدریجان اغلب کشاورز بوده‌اند و گونه‌های آن‌ها بر اثر آفتاب کدر شده است و کدرگون هم به معنی کدرگونه است که هنوز هم در گویش عامه افراد مسن در قهدریجان و روستاهای اطراف این محل را کدرگان (کدر گون) می‌خوانند. در مورد نام کنونی قهدریجان دو نظر وجود دارد. یکی اینکه نام قدیمی قهدریجان در اصل به صورت کدرگون و به معنی کدرگونه نیست بلکه به صورت کدرگان بوده و به معنی محلی است با خاک تیره و کدر (اتفاقا صحرایی با نام قدیمی سیاهه و کنونی زارچان در شمال قهدریجان وجود دارد که در دوره‌های قدیم سکونتگاه قومی بوده که بعدها بنا بر دلایلی در قهدریجان سکنی گزیده‌اند) و مثل لارگان که گان به جان تبدیل شده، در این لغت یعنی کدرگان نیز چنین تغییری صورت گرفته و به صورت کدرجان درآمده و کثرت استعمال در بیان عوام آن را به صورت قدرجان درآورده است و علت استعمال لغت فعلی یعنی قهدریجان به واسطه صحیح نوشتن و صحیح گفتن و از حالت عامیانه خارج کردن لغت قدرجان است. نظر دوم بدین شرح است که ظل‌السلطان که در زمان قاجار حاکم اصفهان بوده است، به جهت شجاعت زیاد مردم قهدریجان و علاقه زیادی که به مردم این محل داشته این محل (کدرگون) را قدرجان نامیده به این معنا که «من مردم این محل را به قدر جانم دوست دارم» و قدرجان به تدریج تبدیل به قهدریجان شده است؛ که نظر دوم بیشتر نقل می‌شود و به نظر می‌رسد بیشتر به واقعیت نزدیک باشد. همچنین گفته می‌شود در بازسازی بنای مسجد بزرگ قهدریجان که قدیمی‌ترین مسجد شهر است نیز سنگ نوشته‌ای یافت شد که از قهدریجان با نام کهدریگان نیز نام برده شده است اما اکنون هیچ اثر یا اطلاعی از آن در دست نیست. قابل ذکر است که قبلاً شهر به صورت قلعه‌ای با چهار دروازه بوده که بعضی نام قهدریجان را با در نظر گرفتن «جان» به عنوان پسوند و «ی» میانوند هم ریشه یا مرتبط با لغت «قلعه» می‌دانند؛ البته این نظر تقریباً هیچ مدافعی ندارد. گمان می‌رود قهدریجان تازی شدهٔ واژه کاهداری گان یا کهدرگان باشد که به دلیل کشاورز بودن مردم منطقه، محل جمع‌آوری و انبار کاه بوده است.