پرش به محتوا

درچه

(تغییرمسیر از درچه‌پیاز)
درچه
درچه شهر شهید پرور
کشور ایران
استاناصفهان
شهرستانخمینی‌شهر
بخشبخش مرکزی
نام(های) دیگردر کوچک
سال شهرشدن۱۳۴۵[نیازمند منبع]
مردم
جمعیت۵۰۰۰۰ هزار نفر[۱]
رشد جمعیت۵ درصد
تراکم جمعیت۵۰ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۶۰۰
میانگین دمای سالانه۲۰
میانگین بارش سالانه۲۰۰
روزهای یخبندان سالانه۴۰
اطلاعات شهری
شهردارسید محسن تجویدی
تأسیس شهرداری۱۳۴۵[۲]
ره‌آوردپوشاک، صنایع MDF، صنایع مسی، محصولات گلخانه ای
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۳۱
شناسهٔ ملی خودرو ایران۲۳ ۱۳
کد آماری۱۴۱۲
درچه در ایران واقع شده
درچه
درچه
روی نقشه ایران
۳۲°۳۶′۵۵″ شمالی ۵۱°۳۳′۲۰″ شرقی / ۳۲٫۶۱۵۲۸°شمالی ۵۱٫۵۵۵۵۶°شرقی / 32.61528; 51.55556

دُرچِه( دُرّ کوچک ) شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان خمینی‌شهر در استان اصفهان است.[۳] شهر درچه به شهر شهید پرور و شاهد نمونه کشور ایران معروف است.[۴][۵]

برنامه توسعه اصفهان بزرگ با الحاق شهر درچه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اهداف برنامه:

۱.تقسیم عادلانه بودجه شهرسازی [۶]

۲.کاهش تبعیض و محرومیت زدایی

این برنامه برای سپاهان شهر، خوراسگان و قهجاورستان انجام شد و برای شاهین‌شهر ، خمینی‌شهر ، درچه و فلاورجان در حال انجام است.[۷]

بر اساس این طرح الحاق سه شهرستان فلاورجان و خمینی‌شهر و شاهین‌شهر به شهرداری مرکزی اصفهان صورت می‌گیرد، این برنامه با عنوان چشم انداز اصفهان بزرگ در حال انجام است و شوراهای شهرهای شاهین شهر ، فلاورجان، درچه ،خمینی‌شهر و شاهین‌شهر پیگیر جدی موضوع هستند.[۸]

نماینده مردم خمینی‌شهر درمجلس تصریح کرد: همه ی زیرساخت‌ها در این راستا درحال آماده سازی است قطار شهری و مترو از جمله این زیرساخت‌ها هستند که اصفهان را از طریق راه‌های ارتباطی به این شهرستان‌ها متصل می‌کند.[۹]

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شهر درچه در دشتی مسطح بنا گردیده و با شیب ملایم یک درصدی به زاینده رود و شهر ابریشم منتهی می‌شود.

سه عارضه طبیعی کوه‌سفید (کوه شیری) در جنوب، کوه دنبه در شرق و کوه آتشگاه در شمال غربی آن قرار دارد. این شهر با ارتفاع ۱۶۰۰ متر از سطح دریا و طول جغرافیائی ۵۱ درجه و ۳۲ دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی ۳۲ درجه و ۳۷ دقیقه شمالی، با تهران ۴۸ ثانیه اختلاف زمان دارد.[نیازمند منبع]

شهر درچه با ۲/۱۲ کیلومتر مربع مساحت از محله‌های قلعه،لورک،قلعه پائین، دینان، ولاشان، دُر، جَزین (گِزین)، بلندیها، سعادت آباد، درب امامزاده، احمدآباد، اسلام‌آباد، فودان و شمس‌آباد و مزارع اطراف آن‌ها شکل گرفته که از شمال به خمینی شهر، از جنوب به شهرستان فلاورجان، از غرب به روستاهای تیرانچی، قرطمان و جلال‌آباد و از شرق به محدوده‌های قانونی شهر اصفهان محدود است.[نیازمند منبع]

در سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۴۰۰ شهر درچه ۵۱۲۳۴ نفر جمعیت داشته[۱]

علما و دانشمندان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
سید محمدباقر درچه‌ای

فقیه و مرجع تقلید شیعه سید محمدباقر درچه‌ای همچنین برادران وی سید محمدحسین درچه‌ای و سید مهدی درچه‌ای و عالمان دیگری از خاندان درچه‌ای هستند.[۱۰]

  1. 1 2 https://www.amar.org.ir/سرشماری-عمومی-نفوس-و-مسکن/نتایج-سرشماری/جمعیت-به-تفکیک-تقسیمات-کشوری-سال-1395
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. http://seeiran.ir/درچه/
  4. مقدس، خبرگزاری دفاع (۲۰۲۵-۰۲-۱۹). «تصاویر / مراسم گرامیداشت روز حماسه و ایثار شهر شاهد نمونه کشور دُرچه اصفهان». خبرگزاری دفاع مقدس. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۶.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. «گزارش تصویری | یادواره ۵۰۰ شهید درچه شهر شاهد نمونه کشور در اصفهان». ابنا. ۲۰۲۴-۰۲-۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۰۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. «بودجه ۱۴۰۳ شهرداری اصفهان تصویب شد - خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency». www-mehrnews-com.cdn.ampproject.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. «بهترین گزینه برای درچه الحاق به اصفهان است». ایمنا. ۲۰۲۰-۰۹-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. nesfejahan.net (۱۳۹۹/۰۷/۱۲ - ۱۴:۱۸). «فرصت ها و تهديدهاي الحاق درچه به اصفهان». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۲۶. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  9. «الحاق 3 شهرستان به اصفهان از طریق نمایندگان مردم در شوراها پیگیری شود - تسنیم». خبرگزاری تسنیم | Tasnim. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۲-۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. درچه‌ای، سید تقی، ستاره‌ای از شرق، ۱۳۸۳ش، ص۵۵ و ص۷۷۶ و ۷۷۷.