درچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دُرچِه
Dorcheh Bridge.jpg
کشور  ایران
استان اصفهان
سال شهرشدن ۱۳۴۵ خورشیدی
مردم
جمعیت ۴۴۶۸۹ نفر[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۶۰۰ متر[نیازمند منبع]
میانگین دمای سالانه حداقل ۶ و حداکثر ۳۰ درجه[نیازمند منبع]
میانگین بارش سالانه بیش از ۱۸۰ میلیمتر[نیازمند منبع]
اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری ۱۳۴۵[۲]
پیش‌شماره تلفنی ۰۳۱
شناسهٔ ملی خودرو  ایران
به شهر شاهد نمونه کشور خوش آمدید

دُرچِه‌ یکی از شهرهای نواحی اصفهان در مرکز ایران است.[۳] جمعیت این شهر ۴۴۶۸۹ نفر[۱] است. دُرچه در مجاورت محدوه قانونی جنوب غربی اصفهان و در ۱۲ کیلومتری مرکز این شهر قرار دارد. شهر درچه به محلات در ، قلعه ، پل سنگی ، دینان، ولاشان، اسلام‌آباد و شمس‌آباد تقسیم می‌شود.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهر درچه در مجاورت محدوه قانونی شهر اصفهان و در ۱۲ کیلومتری مرکز این شهر قرار دارد که در دشتی مسطح بنا گردیده و با شیب ملایم یک در صدی به زاینده رود منتهی می‌شود.

سه عارضه طبیعی کوه‌سفید (کوه شیری) در جنوب شرقی، کوه دنبه در غرب و کوه آتشگاه در شمال شرقی آن قرار دارد. این شهر با ارتفاع ۱۶۰۰ متر از سطح دریا و طول جغرافیائی ۵۱ درجه و ۳۲ دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی ۳۲ درجه و ۳۷ دقیقه شمالی، با تهران ۴۸ ثانیه اختلاف زمان دارد.[نیازمند منبع]

شهر درچه با ۲/۱۲ کیلومتر مربع مساحت از محله‌های قلعه، دُر، سعادت آباد، جزین، درب امامزاده، دینان، ولاشان، احمدآباد، اسلام‌آباد، فودان وشمس آبادومزارع اطراف آنها شکل گرفته که از شمال به جاده نجف‌آباد، از جنوب به شهرستان فلاورجان، از غرب به روستاهای تیرانچی و جلال‌آباد و از شرق به محدوده‌های قانونی شهر اصفهان محدود است.[نیازمند منبع]

جمعیت[ویرایش]

در سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ شهر درچه ۴۴۶۸۹ نفر جمعیت داشته[۱] که با در نظر داشتن رشد جمعیت و انضمام ولاشان و احمدآباد به این شهر جمعیت فعلی را می‌توان حدود ۴۸٬۵۰۰ نفر تخمین زد تراکم جمعیت در هر هکتار ۴۳ نفر و ۹۶ در صد جمعیت متولدین خود شهر بوده و میزان مهاجرپذیری بسیار بالاست.

فعالیت‌های شاخص ورزشی[ویرایش]

  • تأسیس هیئت دوچرخه سواری شهر درچه در سال ۸۷
  • تأسیس سالن اختصاصی تنیس روی میز شهر درچه

کشاورزی[ویرایش]

این شهر در جلگه زاینده رود واقع ودارای خاک قهوه‌ای ومتوسط بارندگی ۱۷۲ میلیمتر درسال در منطقه آب وهوای بیابانی وخشک کشور قرار گرفته لکن به برکت جریان رودخانه زاینده رود ومتوسط سطح آبهای زیر زمینی در عمق شش متری از رونق کشاورزی ویژه‌ای برخوردار است؛ ولی در سال‌های اخیر به دلیل تخصیص نامناسب آب زاینده رود در دولت‌های سابق که موجب خشک شدن زاینده رود شد کشاورزی این منطقه تقریباً بصورت معلق و زمین‌های کشاورزی اکثراً بصورت بایر درآمده‌اند.

عمده محصولات کشاورزی شامل غلات (برنج و گندم)، صیفی جات (خیار، بادمجان، سیب زمینی و..)، سبزیجات (هویج، گوجه، تربچه، پیازچه و…)، سردرختی (گیلاس، آلبالو، زرد آلو و…) می‌باشد. صنایع دستی عمده شهر قالی بافی و محصول عمده صنعتی آن نساجی است

مشاهیر[ویرایش]

منابع[ویرایش]