کرامات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


در داستان‌های دینی، به گذاشتن تأثیری عجیب بر عالم مادّه به ارادهٔ «خدا» توسّط فردی که پیامبر نیست کِرامَت (جمع: کِرامات) می‌گویند. در این داستان‌ها، مرشد و پیر، کرامات را در راستای انجام آنچه آیین الهی‌اش به او دستور می‌دهد انجام می‌دهد.

در لغتنامه دهخدا آمده‌است: خارق عادتی که به دست ولی انجام یابد کرامت نامیده می‌شود، مقابل معجزه که از پیغمبر صادر گردد. در داستان‌های اسلامی داستان‌هایی چون شفا یافتن بیماران توسط بزرگان مذهبی و کارهایی مشابه به عنوان کرامات نامیده می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]