پرش به محتوا

هرمس تریسمجیستوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

هرمس تریسمگیستوس یا هرمس الهرامسه یا هرمس مثلث العظمة[۱] (یونانی باستان: Ἑρμῆς ὁ Τρισμέγιστοςبه معنی هرمس سه‌بار بزرگ؛ لاتین: Mercurius ter Maximus) از دانشمندان علوم غریبه و صاحبان طب و کیمیا در مصر بوده‌است.[۲]

هرمس تریسمگیستوس نامی است که یونانیان به تحوت داده‌اند که در اساطیر مصری، ایزد دانش و جادوگری و ادبیات و سخنگوی ایزدان است. بنا به اساطیری که از کاهنان مصری نقل شده، تحوت هجده هزار سال قبل از میلاد به مدت سه هزار سال بر زمین حکومت کرد و تمامی علوم را در بیست هزار جلد کتاب تدوین نموده‌است. این گفته ایامبلیخوس است، ولی مانِتو مورخ مصری این عدد را دور از شأن آن خدا می‌داند و عقیده دارد که عدد کتاب‌های تحوت سی و شش هزار جلد بوده‌است.[۳] طبق گفتگان به دلیل قدرت کیمیا و جادوگری او قلمروی فرعونیان نیز، به شکوه و عظمت بی نظیری رسید، اما بعدها هرمس به دلیل قدردان نبودن فرعون، علیه او برخاست. اما فرعون موجب زندانی شدن او شد.

مبدأ و هویت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

به نظر می‌رسد هرمس ترکیبی از یکی از اساطیر یونان به نام هرمس و تحوت از خدایان یونان باستان و مصر باستان باشد[۴] و در عصر هلنیستی این خدایان با یکدیگر در قالب هرمس ترکیب شده‌اند.[۵]

هر دو ی این خدایان، هرمس و تحوت، در فرهنگ‌های خود به عنوان خدای نوشتن و جادو شناخت می‌شدند. خدای ارتباطات یونان با خدای حکمت مصر ترکیب شده تا نمادی از دانش طالع‌بینی و کیمیاگری به وجود بیاید. هر دوی این خدایان به عنوان راهنمای روان‌ها، روح مردگان را به سوی زندگی پس از مرگ راهنمایی می‌کنند.

هرمس در میان ملل گوناگون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • اخنوخ
  • ادریس
  • هرمس الهرامسه را در دنیای اسلام با ادریس پیامبر یکی می‌دانند.[۱]
  • هرمز
  • اورمزد و بوذاسف
  • بودا برخی هرمس پیامبر صابئینان را با بودا یکی می‌دانند که علت این امر گویا مربوط به تأثیر آیین بودا بر مانی است و اینکه برخی صابئینان را پیروان مانی می‌دانند.[۶]
  • هرمس، مرکوری و عطارد
  • هوشنگ
  • تحوت
  • رسالة معاتبة النفس
  • زجرالنفس یا ینبوع الحیاة یا معاتَبَة النّفس یا یَنْبوع الحکمه کتابی منسوب به هرمس است که بابا افضل کاشانی بخشهایی از آن را به فارسی ترجمه کرده‌است. متن عربی برای اولین بار در ۱۸۷۳ در بن به چاپ رسید.[۱]
  • السبع کواکب السیارة
  • نفع البریة که چاپ دیگری از همان زجر النفس است.
  • متون هرمسی یا کورپوس هرمتیکوم
  • لوح زمرد

در ادب فارسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نظامی گنجوی در بخش دوم اسکندرنامه از هرمس به عنوان یک فیلسوف یاد می‌کند:[۷]

همان هفتمین، هرمس نیک رایکه بر هفتمین آسمان کرد جای
  1. 1 2 3 زریاب، عباس. «باباافضل». دانشنامه بزرگ اسلامی. دریافت‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. «هرمس». لغت‌نامه دهخدا. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ویل دورانت، تاریخ تمدن، جلد اول: مشرق زمین گاهواره تمدن، ص ۲۱۴
  4. Budge, E.A. Wallis (1904). The Gods of the Egyptians Vol. 1. pp. 414–5.
  5. Hart, G. , The Routledge Dictionary of Egyptian Gods and Goddesses, 2005, Routledge, second edition, Oxon, p 158
  6. ثبوت، اکبر. «بودا». دانشنامه بزرگ اسلامی. دریافت‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. «اسکندرنامه نظامی». گنجور.