رضا ورزنده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

غلامرضا مرشد ورزنده معروف به رضا ورزنده (متولد ۱۳۰۵ کاشان[۱] تا ۱۳۵۵) موسیقیدان و نوازنده سنتور بود.[۲] پدرش استاد او بود و پس از مهاجرت به تهران در دهه ۱۳۳۰ و ورود به رادیو با نوازندگانی مانند رضا محجوبی و ابوالحسن صبا سبک سنتور نوازی خود را اعتلا بخشید. وی در بسیاری از برنامه‌های گلها[۳]، گلهای رنگارنگ، یک شاخه گل، گل‌های جاویدان به اجرای سنتور پرداخته است.[۴]

سبک سنتورنوازی[ویرایش]

ورزنده با سبک و شیوه‌ای کاملاً شخصی سنتور مینواخت و در هنر بداهه نوازی سنتور توانا بود. توجه به جملات آوازی، ریزهای پر، تحرک بسیار در اجرای جمله‌ها، سونوریته شفاف اما ویژه و خاص از ویژگیهای ساز او به شمار میرفت. سنتور او نیز منحصر به فرد بود و اندازه‌ای متفاوت نسبت به سازهای مرسوم داشت. هنگام نواختن معمولاً، حوله‌ای روی سیم‌ها انداخته، آن‌گاه روی ساز می‌نواخت. شخصی بودن و درونی بودن سبک ورزنده و عدم تدریس شیوه او سبب شد که شیوه سنتورنوازی ورزنده چندان گسترش نیابد.

درگذشت[ویرایش]

او سرانجام ۳ بهمن ۱۳۵۵ در حال نواختن سنتور درگذشت. محمدرضا شجریان که خود با سنتور آشنایی دارد پس از مرگ ورزنده گفت: «وقتی در سال ۱۳۵۵ ورزنده درگذشت، همان روز به یاد او قدری سنتور نواختم و بعد از آن دیگر هیچ‌گاه دست به این ساز نزدم.»

منابع[ویرایش]

  1. «مجموعه تکنوازی های رضا ورزنده منتشر شد». ایرنا. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۷. 
  2. «برای اولین‌بار برگزیده آثار رضا ورزنده منتشر شد». موسیقی ما. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۷. 
  3. «کتابی درباره رضا ورزنده». گفتگوی هارمونیک. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۷. 
  4. «آلبوم تکنوازی سنتور ورزنده منتشر شد». مهر. بازبینی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۱۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

رضا ورزنده (راسخون)