مردم‌سالاری در اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مردم سالاری اسلامی ، از دید خود ، بر دو نوع از حکومت دموکراتیک که عملا در کشورهای اسلامی وجود دارد اشاره میکند . اساس این تفکیک پیرامون این است که چگونه اسلام بطور جامع و فراگیر در امور حکومت جا یابد .

دو تعریف[ویرایش]

۱. یک حکومت دموکراتیک که اسلام را بعنوان دین دولتی مانند آن چیزی که در مالزی ،پاکستان ،مالدیو و الجزایر وجود دارد و در آن برخی ارزشهای دینی با زندگی مردم سازگار میشوند ، اما در عین حال اسلام تنها خاستگاه قانون نیست .

۲. یک حکومت دموکراتیک که میکوشد احکام شریعت را نهادی کند و گاه موسوم به دموکراسی اسلامگرا است . دموکراسی اسلامگرا نسبت به دموکراسی اسلامی ، تندرو تر است و خواهان ورود اسلام بطور جامع و فراگیرتر به ساخت دولت است ولی درعمل چنین چیزی نیست ومسمانان بر آنند که زمینه ای را ایجاد کنندتابا ایجاد آن تمامی احکام وشریت در حکومت به وسیله ی موعود انجام شود .

مفاهیمی همچون لیبرالیسم و مشارکت دموکراتیک پیش تر و در اسلام قرون وسطا نیز وجود داشته اند . عزیزالله الحبری استدلال میکند که مدینه در دوران پیامبر اسلام نخستین نمونه حکومت دموکراتیک است اما توسعه دموکراسی در جهان اسلام سرانجام در پی انشعاب شیعه و سنی متوقف گشت .