محمد مرسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد مرسی
پنجمین رئیس‌جمهور مصر
مشغول به کار
۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ – ۳ ژوئیه ۲۰۱۳
نخست وزیر کمال جنزوری
هشام قندیل
معاون رئیس‌جمهور محمود مکی
پس از محمد حسین طنطاوی (موقت)
پیش از عدلی منصور (موقت)
دبیرکل جنبش عدم تعهد
مشغول به کار
۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ – ۲ اوت ۲۰۱۲
پس از محمد حسین طنطاوی
پیش از محمود احمدی‌نژاد
رئیس حزب آزادی و عدالت
مشغول به کار
۳۰ آوریل ۲۰۱۱ – ۲۴ ژوئن ۲۰۱۲
پس از ایجاد پست
پیش از سعد الکتاتنی
نماینده مجلس نمایندگان مصر
مشغول به کار
۱ دسامبر ۲۰۰۰ – ۱۲ دسامبر ۲۰۰۵
پس از نومان گوما
پیش از محمود آبازا
اطلاعات شخصی
تولد ۸ اوت ۱۹۵۱(1951-08-08) ‏(۶۳ سال)
استان شرقیه, مصر
حزب سیاسی حزب آزادی و عدالت
دیگر وابستگی‌های سیاسی اخوان‌المسلمین
همسر نجلا محمود (۱۹۷۹-تاکنون)
فرزندان ۵
محل تحصیل دانشگاه قاهره
دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
دین سنی
امضاء

محمد محمد مُرسی عیسی العیاط (۸ اوت ۱۹۵۱ - تاکنون) سیاستمدار مصری است که پنجمین رئیس جمهور جمهوری عربی مصر بود. او رییس سابق حزب آزادی و عدالت، یک حزب تاسیس شده توسط اخوان المسلمین نیز می‌باشد. او کاندید این حزب در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ بود و پیشتر از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ نماینده پارلمان بود.[۱][۲][۳] محمد مُرسی در تاریخ دوازدهم تیرماه ۱۳۹۲ پس از نا آرامی‌های چندروزه و حالت بحرانی کشور مصر پس از کودتایی به دست ارتش عزل شد.

تحصیلات[ویرایش]

او لیسانس و فوق لیسانس مهندسی فلزات (متالورژی) خود را از دانشگاه قاهره (در ۱۹۷۸) و دکترای و فوق دکتری محافظت از موتورهای فضاپیما را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گرفت که پس از پایان تحصیلات در این دانشگاه نیز به تدریس مشغول بود. او از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ استادیار دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در نورتریج بود. در این سال استاد دانشگاه زقازیق مصر شد. دو تا از ۵ فرزند او متولد کالیفرنیا و شهروند آمریکا هستند.[۴]

ریاست‌جمهوری[ویرایش]

در دوره دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر که در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ برگزار گردید، محمد مرسی بر اساس آمار رسمی در رقابت با ژنرال احمد شفیق پیروز انتخابات گردید.[۵] وی اولین رئیس‌جمهور پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و پنجمین رئیس‌جمهور تاریخ این کشور بود. از چالشهای پیش روی مرسی در دوران ریاست‌جمهوریش، اختلاف با فرماندهان عالی‌رتبه ارتش مصر در زمینه دخالت آنها در سیاست در مصر بود. مرسی همواره در سخنانش تاکید داشت ارتش مصر تنها باید در خدمت دفاع از سرزمین مصر به کار گرفته شود.[۶]

هاآرتص عنوان می‌کند دوران ریاست جمهوری مرسی یکی از بهترین دوران تاریخ تشکیل اسرائیل به شمار می‌رفت. اسرائیل گمان می‌کرد با روی کار آمدن مرسی که مسلمان است، روابط دو کشور دچار تنش مضاعف می‌شود ولی در دوران ریاست جمهوری مرسی دو کشور بیشتر از گذشته به هم نزدیک شده بودند. در این دوره اسرائیل توانست امتیازاتی از مصر دریافت کند که کسب آنها در دوره حسنی مبارک نیز ممکن نبود. اسرائیل به چهار دلیل از سقوط دولت مرسی دچار آسیب شده و از این برکناری ناخرسند است:[۷]

از طرف دیگر برخلاف وعده‌های گذشته اخوان‌المسلمین مبنی بر نزدیک‌تر شدن روابط با حماس و اهالی نوار غزه، آنطور که گمان می‌رفت گذرگاه رفح در طول دوره ریاست‌جمهوری مرسی به طور کامل باز خواهد شد و کمک‌ها به نواز غزه سرازیر می‌شود، اینگونه نشد و تنگنای اقتصادی اهالی منطقه تغییر چندانی نکرد که همین موجب نارضایتی حامیان مردم نوار غزه در مصر شد.[۸]

لغو حکم انحلال پارلمان[ویرایش]

در ۸ ژوئیه ۲۰۱۲، محمد مرسی حکم انحلال پارلمان را لغو کرده و خواستار برگزاری جلسات آن شد. پیش از این شورای عالی نظامی، مجلس مصر را منحل کرده بود.[۹]

حضور در ایران[ویرایش]

محمد مرسی در ۹ شهریور ۱۳۹۱ جهت سخنرانی در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد وارد تهران شد. او ریاست اجلاس جنبش غیرمتعهدها را به محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران واگذار کرد.[۱۰]

موضع‌گیری بر ضد نظام سوریه[ویرایش]

رئیس‌جمهور مصر در قسمتی از سخنان خود در شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها اظهار داشت: «حکومت سوریه ظالم است و مخالفان آن باید متحد شوند.» او افزود: «اعلام همبستگی با مردم سوریه در مقابل حکومتی که مشروعیت خود را از دست داده است، وظیفه اخلاقی است. ما آماده حمایت از سوریه جدید و آزاد هستیم.» او همچنین خواستار یک «دخالت کارآمد» از سوی همگان برای پایان بحران سوریه شد.[۱۱]

شکل‌گیری موج جدیدی از اعترضات و درخواست کناره‌گیری مرسی[ویرایش]

چند روز پیش از اولین سالگرد تحلیف محمد مرسی، موج جدیدی از اعتراضات علیه مرسی به نام جنبش تمرد به نمایندگی محمد البرادعی شکل گرفت. معترضان محمد مرسی را به تلاش برای گسترش اختیارات خود واخوان المسلمین متهم وخواهان کناره گیری مرسی از قدرت و برگزاری انتخابات زودهنگام بودند. مرسی نیز گفته بودکه منتخب مردم است وکنارنمی رود. چند روز پس از اوج گیری اعتراضات هفت تن از وزرای مرسی و نخست وزیر مصر، هشام قندیل، استعفا کردند. در چنین شرایطی ارتش مصر در۱ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی مهلت ۴۸ ساعته داده بود تااختلافات حل شوند در غیر این صورت مداخله خواهد کرد. مرسی واعضای بلندپایهٔ اخوان المسلمین مصر در پاسخ، این کار ارتش را دخالت درسیاست خوانده بود. ارتش مصر نیزدرشامگاه ۱۲تیر۱۳۹۲(به وقت ایران) پس از تمام شدن ضرب الاجل دو روزه اعلام کرده بود که بیانیه‌ای صادر خواهد.[۱۲]

برکناری از ریاست جمهوری[ویرایش]

نوشتار اصلی: کودتای ۲۰۱۳ مصر

او در ۱۲ تیر ماه ۱۳۹۲ (سوم ژوئیه ۲۰۱۳) طی کودتایی و بابیانیه فرمانده ارتش مصر عبدالفتاح السیسی و حمایت نماینده مخالفان دولت محمد البرادعی، شیخ الازهر شیخ احمد الطبیب و پاپ مسیحیان قبطی مصر پاپ تواضروس دوم از قدرت برکنار شد[۱۳][۱۴][۱۵][۱۶] طی همان بیانیه عدلی منصور، رئیس دادگاه قانون اساسی مصر به عنوان رئیس جمهور موقت دولت انتقالی تعیین شد. چندین ساعت بعد محمد بدیع رئیس اخوان المسلمین مصر بازداشت شده اما روز بعد آزاد گشت، همچنن۳۰۰ نفر از سران اخوان تحت تعقب قرار گرفته و شخص محمد مرسی در گارد ریاست جمهوری بازداشت گردید.[۱۷] روز ۱۳ تیر ادعا شد که محمد البرادعی در طی مصاحبه با رویترز گفت:«این خون حسن شحاته بود که موجب سقوط مرسی و اخوان المسلمین گشت.»[۱۸] که این خبر ساعاتی بعد تکذیب شد.[۱۹]

دیدار با کاترین اشتون[ویرایش]

در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۳، کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به دیدار محمد مرسی رفت. اشتون نخستین مقام خارجی بود که از زمان سرنگونی حکومت محمد مرسی، توسط ارتش با او دیدار کرد. این دیدار دو ساعته در محل نگهداری آقای مرسی صورت گرفت. کاترین اشتون پس این دیدار گفت: مرسی به تلویزیون و روزنامه دسترسی دارد.[۲۰] وی همچنین در روز ۲۸ ژوئیه، با شماری از مقامات دولت موقت مصر از جمله عدلی منصور، رئیس جمهوری، محمد البرادعی، معاون رئیس جمهوری در امور بین‌الملل، ژنرال عبدالفتاح السیسی، فرمانده ارتش و سران حزب آزادی و عدالت، شاخه سیاسی اخوان‌المسلمین دیدار و گفتگو کرد.[۲۱]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.ikhwanonline.com/new/Article.aspx?ArtID=83459&SecID=211
  2. Egypt Candidate Warns on Islamists - WSJ.com
  3. Egypt Brotherhood candidate: army wants to retain power | Al Akhbar English
  4. نظر رئیس جمهور مصر درباره رابطه با ایران تابناک
  5. Mohamed Morsi claims victory for Muslim Brotherhood in Egypt election | World news | guardian.co.uk
  6. Ernesto Londoño. “Egypt’s Morsi replaces military chiefs in bid to consolidate power”. Washington Post, 12 August 2012. Retrieved 4 July 2013. 
  7. “Four reasons why Israel may miss Morsi after all”. HAARETZ, 3 July 2013. Retrieved 4 July 2013. 
  8. محمد ایرانی. «تحولات مصر به نفع بشار اسد نیست». دیپلماسی ایرانی، ۲۱ تیر ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۳. 
  9. محمد_مرسی_حکم_انحلال_پارلمان_این_کشور_را_لغو_کرد
  10. «واگذاری ریاست جنبش غیرمتعهدها به ایران». موج‌نیوز. 
  11. «بمب خبری مرسی در تهران: موضع‌گیری بر ضد نظام سوریه». پارسینه، ۹ شهریور ۱۳۹۱. 
  12. «نخست وزیر مصر هم استعفا کرد / هشدار اوباما به مرسی»(فارسی)‎. مشرق نیوز، ۱۱ تیر ۱۳۹۲. 
  13. تابناک. «کودتا در جریان است؛ مرسی دستگیر شده است»(فارسی)‎. تابناک، ۱۱ تیر ۱۳۹۲. 
  14. تابناک. «"مرسی" ممنوع‌الخروج شد»(فارسی)‎. تابناک، ۱۱ تیر ۱۳۹۲. 
  15. بی‌بی‌سی فارسی. «لحظه به لحظه با تحولات مصر: برکناری مرسی و تعلیق قانون اساسی»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی فارسی، ۱۱ تیر ۱۳۹۲. 
  16. تابناک. «ارتش مصر، محمد مرسی را از قدرت برکنار کرد»(فارسی)‎. تابناک، ۱۱ تیر ۱۳۹۲. 
  17. «عدلی منصور رییس‌جمهور موقت شد/ مرسی در مکانی نامعلوم است»(فارسی)‎. ۱۳ تیر ۱۳۹۲. 
  18. ;i «البرادعی یقول ان دم الشهید حسن شحاته أسقط مرسی وجماعته»(عربی)‎. ۱۳ تیر ۱۳۹۲. 
  19. خبرگزاری ابنا. «آیا البرادعی گفته است: "خون شحاته مرسی را سرنگون کرد" ؟!»(فارسی)‎. خبرگزاری ابنا، 14 تیر ۱۳۹۲. 
  20. کاترین اشتون: حال محمد مرسی خوب است، بی‌بی‌سی فارسی
  21. مذاکرات اضطراری کاترین اشتون با ژنرال سیسی و عدلی منصور، بی‌بی‌سی فارسی

پیوند به بیرون[ویرایش]