دموکراسی شوروی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دموکراسی شوروی یا دموکراسی شورایی ، شکلی از دموکراسی است که در آن شوراهای کارگری ( سوویت )ارگان های قدرت را از طریق کسب قوه مجریه و مقننه بدست می گیرند . شوراهای کارگری شامل نمایندگانی است که از سوی کارگران انتخاب شده است . دامنه شوراها از سطح محلی تا مجمع ملی است . طبق آرای لنین و سایر ایدئولوگ های اتحاد شوروی ، شوراها نمایانگر خواست و اراده دموکراتیک طبقه کارگر هستند و از اینرو تجسم و انگاره دیکتاتوری پرولتاریا می باشند .

انتقادات[ویرایش]

منتقدان اصل لنین ودموکراسی شوروی، مانند کمونیسم شورایی ادعا می کنند شوراهای کارگری ( سوویت ها ) در زمان لنین نیز سرنگون شده بودند و در واقع هیچ قدرتی نداشتند . هواداران تروتسکیسم موافق این نظرند اما ادعا میکنند سرکوب شوراها پس از تحکیم قدرت استالین ( و نه کاملاً در زمان لنین ) صورت گرفت .هواداران مائوئیسم و خوجه ئیسم نیز بر این اعتقادند که شکاف هایی که در سیستم لنینی - استالینی بوجود آمد به سبب فقدان ایمان حزبی توده ها بود و این منجر به جدایی حزب و نیازهای مردم شد . پیامد این جریان ، برآمد تجدیدنظرطلبان( رویزیونیست ها ) بود که پس از مرگ لنین ، اتحاد شوروی را از مارکسیسم - لنینیسم دور نمود .

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Soviet democracy»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲).