جدایی جنسیتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جدایی جنسیتی جداسازی افراد بر مبنای جنسیت آن‌هاست. حمام‌های عمومی، استخرها، خوابگاه‌ها، رختکن‌ها و زندان‌ها اغلب از نظر جنسیتی جداسازی می‌شوند.

در ادیان[ویرایش]

در یهودیت[ویرایش]

در کنیسه‌ها، بخش مردان و زنان با پرده‌ای به نام مهیتزا جدا می‌شود.

هم‌چنین یهودیان ارتدوکس معتقدند که زنان باید لباس‌های کاملاً پوشیده به تن داشته باشند و در اماکن عمومی، جدا از مردان بنشینند و یا بایستند.[۱]

در اسلام[ویرایش]

در اسلام، تنها بودن زن و مردی که خویشاوندی نزدیک با هم ندارند(محرم هم شناخته نمی‌شوند)، ممنوع است؛ اما ارتباط زن و مرد مطلقاً ممنوع نشده است. در قرآن، سخن گفتن موسی با دختران شعیب [۲] و سلیمان با بلقیس ملکه سبا [۳]؛ نمونه‌هایی از این ارتباط به شمار می‌رود. در سنت، نیز نمونه‌هایی از ارتباط زن و مرد دیده می‌شود؛ خدیجه دختر خویلد پیش از ازدواج با محمد، مال‌التجاره‌ای را در اختیار او قرار داد و او را برای یک سفر تجاری به شام فرستاد. با این حال در قرآن و حدیث، شواهدی از جدایی جنسیتی موجود است؛ قرآن و سنت محدودیت‌هایی را برای ارتباط زنان و مردان در نظر گرفته‌اند. از جمله این محدودیت‌ها، حجاب برای زنان است؛ که برخی آن را پوشانیدن تمام بدن زن و برخی آن را پوشانیدن بدن زن به جز چهره و کف دست دانسته‌اند. همچنین نظر به نامحرم، در برخی روایات زنای چشم نامیده شده‌است.[۴]

در مسیحیت[ویرایش]

در مدارس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. دیوان عالی اسرائیل: جدایی زن و مرد در اتوبوس‌ها غیرقانونی است، بی‌بی‌سی فارسی
  2. قرآن ۲۸:۲۳
  3. قرآن ۲۷:۴۲
  4. مسند امام احمد بن حنبل، حدیث ۲۱۰۳۴ رواه ابن مسعود