عبدالله عزام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله عزام (۱۹۴۱ در جنین، فلسطین- ۲۴ نوامبر ۱۹۸۹ در پیشاور پاکستان) یک اسلام‌گرای فلسطینی بود که در در دهه ۱۹۸۰ در افغانستان با ارتش شوروی می‌جنگید. او در سال ۱۹۸۹، درحالی‌که برای امامت نماز جمعه به‌سوی یکی از مسجدهای پاکستان در حرکت بود، بر اثر انفجار بمبی کشته شد.[۱]

عزام که به «پدر جهاد جهانی» معروف است کمک‌های مالی زیادی را برای مجاهدین افغان جمع آوری کرده و داوطلبان مسلمان زیادی را از کشورهای مختلف برای جنگ به افغانستان آورد. عزام همچنین از معلمان اسامه بن لادن بود. اسامه به تشویق او برای جهاد به افغانستان آمد و آن دو با همکاری هم القاعده را بنیان گذاشتند اما پس از خزوج نیروهای شوروی از افغانستان اختلافاتی با هم پیدا کردند و بعد از آن عزام تصمیم گرفت همراه با اسلام‌گرایان پاکستانی طرفدار خود لشکر طیبه را تاسیس کند.

عزام در ۱۹۶۶ لیسانس خود را در رشته علوم شرعی از دانشگاه دمشق دریافت کرده بود. عزام سپس به عضویت اخوان‌المسلمین درآمد و یک سال بعد در جنگ شش‌روزه اعراب و اسرائیل در صف داوطلبان اخوان‌المسلمین در نبرد شرکت داشت. وی در سال ۱۹۶۹ از دانشگاه الازهر فوق لیسانس رشته اصول دین و در سال ۱۹۷۳ دکترای اصول فقه را دریافت نمود و تا سال ۱۹۸۰م در دانشگاه‌های اردن به تدریس اشتغال داشت. شیخ عزام سپس به جده در عربستان سعودی رفت و در دانشگاه ملک عبدالعزیز شروع به تدریس نمود و این بار تا سال ۱۹۸۱ در جده ماند.

از عبدالله عزام بعنوان سردار اعراب در جنگ شوروی در افغانستان نام برده شده است. او بود که از سال ۱۹۸۰ میلادی زمینهٔ ورود هزاران جوان عرب به افغانستان را فراهم آورد. عبدالله عزام در ابتدا در یک جمعیت خیریه عربی در پیشاور برای کمک به مهاجرین افغان مشغول کار شد اما بعداً خود تشکیلات مستقلی را بنام (مکتب الخدمات) اساس گذاشت که با همکاری احزاب جهادی در پیشاور به مجاهدین و مهاجرین کمک می‌کرد.

پانویس[ویرایش]